ماسکی بر صورت‌ افراد به ظاهر عاقل

کسانی که یکی از اقوام درجه اول آنها به این بیماری مبتلا باشد، 5 برابر احتمال بیشتری برای ابتلا به این بیماری خواهند داشت. این بیماری در افراد با طبقه اجتماعی اقتصادی پایین شایع‌تر است. کسانی که در کودکی مورد بی‌توجهی قرار گرفته‌اند یا کسانی که بیش‌فعال بوده‌اند احتمال بیشتری برای ابتلا دارند.

علل مختلفی برای این بیماری شناخته شده است. علاوه بر علت‌های ژنتیکی، آسیب‌های مغزی در دوران نوزادی، ضربه به سر و آنسفالیت نیز می‌توانند منجر به بروز این اختلال شوند. سابقه بی‌توجهی والدین یا سوءاستفاده و تنبیه بدنی شدید معمولا در این افراد وجود دارد.

تحریک‌پذیری در این افراد بیشتر به سبب آسیب، بخش پیشانی مغز رخ می‌دهد. آسیب نواحی آمیگدال یا تمپورلل مغز موجب بروز خشونت می‌شود. این بیماری با مصاحبه توسط روانپزشک قابل تشخیص است. در این افراد روش تصویربرداری PET می‌تواند کمک‌کننده باشد.

نوار مغزی نیز در بعضی از افراد غیرطبیعی است، ولی می‌تواند طبیعی نیز باشد. پیش‌آگهی این بیماران متفاوت است. وضعیت این افراد معمولا در اوایل یا اواسط بزرگسالی بهبود می‌یابد. از عواقب این بیماری مرگ به دنبال خشونت، خودکشی، آسیب‌های جسمی، درگیری با قانون و افسردگی است.

درمان در این بیماران بسیار مشکل است زیرا بیشتر این افراد از پذیرفتن درمان امتناع می‌ورزند. کنار گذاشتن مصرف مواد به درمان اختلال شخصیت ضداجتماعی کمک بسیاری می‌کند. بستری برای مدت طولانی در یک مرکز درمانی در بعضی از موارد موثر است اما رفتاردرمانی موثرترین روش درمانی است.