مرواریدهای درخشان فوتبال ایران

جواد یک گل بسیار زیبا زد و 90 دقیقه پا به پای نامداران فوتبال جهان و تیم کهکشانی رئال مادرید جنگید. مسعود شجاعی پس از هفته‌ها نیمکت نشینی و شرکت چند دقیقه‌ای در میدان، این بار در بازی حساس با رئال مادرید، 90 دقیقه حضوری موثر در میدان داشت و در پایان همراه جواد نکونام نمره ممتاز ناظران را به خود اختصاص داد. از این اتفاق چه نتیجه‌ای می‌گیریم؟

وقتی بازیکن ملی‌پوش ما پا به پای بهترین مدافع دنیا (کاناوارو) می‌ایستد و بارها او را وادار به خطا می‌کند، چه برداشتی در پی دارد؟

زمانی که جواد نکونام سهم عمده‌ای از گلزنی‌های اوساسونارا به خود اختصاص می‌دهد و علاوه بر برنده شدن در میانه میدان، وظیفه گلزنی را به عهده می‌گیرد و در آن بارها موفق می‌شود، چه نتیجه‌ای را عاید ما می‌کند؟ جواب روشن و شفاف این است.

جوانان ما با خمیرمایه ذاتی و هوشی، سرسوزنی از بهترین و بزرگ‌ترین بازیکنان دنیا کم ندارند.

آنچه جوانان ما به آن احتیاج دارند، شیوه‌های آموزشی پیشرفته است تا ما بتوانیم با سرعت پاره‌ای از فاصله‌ها را کم کنیم و فرصت را برای درخشش سزاوارانه آنها به وجود آوریم. دو جوان ملی‌پوش ما به همه آدم‌های خرده‌گیر نشان دادند که مرواریدهای درخشان و پر تلالویی هستند که نیاز به مراقبت بیشتر دارند و غواصانی را می‌طلبند تا این «در»های گرانبها را از دل دریا کشف و بیرون آورند.

جواد نکونام در اوساسونا همیشه جزو خوب‌های میدان بوده و از این پس باید منتظر درخشش بیشتر مسعود شجاعی هم باشیم؛ جوان پرمایه‌ای که خیلی وقت‌ها برای دل خود فوتبال بازی می‌کند و شیفتگی بیش از اندازه‌ای به حرکت‌های تکنیکی خود دارد، عجیب آن که، جواد در بازی با رئال انگار فراموش کرده بود که در ورزشگاه خانگی رئال مادرید بازی می‌کند.

علی رئیسی