از موارد عمدهای که AFC برای گزینش فدراسیون ایران به عنوان فدراسیون برتر سال آسیا ذکر کرده، کسب عنوان قهرمانی نوجوانان قاره و درخشش در جام جهانی فوتسال بوده، اما در سایر موارد هر چه بیشتر بگردید، کمتر چیزهایی خواهید یافت که معمولا اسباب انتخاب نهادهای ورزشی به عنوان سازمانهایی نمونه میشود.
ضعفهای عمده باشگاههای ایرانی که بیشترشان هر چیزی هستند الا حرفهای و مستقل و خودکفا، کمبودهای سختافزاری که نداشتن حتی 4، 5 استادیوم استاندارد در سطح کشور نماد روشن آن است، داشتن لیگی که به لحاظ نوع اجرا سالها و فرسخها پشت سر لیگهای ژاپن، کره جنوبی، چین و حتی قطر قرار میگیرد و سهم نداشتن در ابداعات و نوگراییها، همه و همه مواردی است که حکم به معمولی بودن فدراسیون علی کفاشیان میدهد ولی اگر حجازی این حرفها را بگوید (که البته گفته است) به انواع سوءنیتها متهم خواهد شد.
کفاشیان مرد دلسوز و سالمی است، اما فدراسیون او فقط زمانی تجلی مییابد که فوتبال ایران را به سوی اهداف حرفهای، دوری از کارهای اجرایی انرژی بر باد ده- که دیگر کشورها سالهاست از برنامه فدراسیون خارج کرده و به اتحادیههای صنفی سپردهاند - و برنامهریزی سیستماتیک برای بهرهوری از استعدادهای بالقوه به پیش برد.
فوتبالی که 32 سال است جام ملتهای آسیا را نبرده و همین مدت را دور از المپیکها گذرانده است و از آخرین قهرمانیاش در مسابقههای جوانان قاره نیز 32 سال میگذرد و جام باشگاههای آسیا را هم 16 سال پیش برد، به شهادت و گواه همین ارقام، در یک بستر زمانی طولانی ناکام و در حالت حسرت بوده و ایرادها به یک روز و دو روز منحصر نشده است. اگر هم کفاشیان را وارث مشکلات فدراسیونهای قبلی بنگاریم، او نیز در دوره خود گرهی را نگشوده و تیم «امید»ی که فدراسیون او شکل داد، بسیار سریع و تاسفبار از المپیک (پکن) دوری گزید و تیم جوانانش در قهرمانی آسیا بسیار فوری حاشیهنشین شد و تیم ملیاش 7 ماه بدون سرمربی بود و از سر و رو و دیوار لیگ آن حاشیه و حاشیهسازان بالا میروند.
بینوا فوتبال ما که مجبور است همچنان با روزمرگیها بسازد و چون 4 سهمیه در جام قهرمانان آسیا گرفته، موفق و صاحب تشکیلاتی قوی به شمار آید. ولی آنجا که بحث حساب و کتاب به میان میآید، اگر ورزشگاه آزادی در تهران را نداشته باشد، برای مجاب کردن AFC جهت برگزاری سادهترین دیدارهای ملی خود نیز مشکل خواهد داشت.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم