غرب به طور مستقیم منابع مالی طالبان را تامین می‌کند

به گزارش ایسنا، شرکت‌های بین‌المللی، دارنده‌ قراردادهای تجهیز پایگاه‌های انگلیسی و دیگر نیروهای غربی به سوخت، تجهیزات و دیگر موارد ضروری هستند. اما تجارت انتقال این تجهیزات از بندر کراچی پاکستان به نیروهای نظامی انگلستان، آمریکا و دیگر کشورهای غربی در افغانستان به مقدار بسیار زیاد در دست شرکت‌های محلی حمل و نقل کامیونی است.

این شرکت‌ها باید در جاده‌های خطرناک جنوب کابل کاروان‌های انتقال این تجهیزات محافظت شده از سوی افراد مسلح شرکتهای امنیتی افغان را هدایت کنند.

روزنامه‌ تایمز آگاه شده است که در بخش تامین کاروان‌ها، حق‌السکوت میلیارد پوندی، از جمله پول مالیات دهندگان انگلیسی به طالبان داده می‌شود.

چندین وارد کننده‌ سوخت، صاحبان کارخانه‌های امنیتی و حمل و نقل کامیونی، پرداخت این باج‌ها را تایید کرده‌اند.

تمام این افراد به دلیل در خطر قرار گرفتن تجارت و زندگی‌شان خواستند که نامشان فاش نشود. یک وارد کننده‌ سوخت گفت: ما برآورد کرده ایم که تقریبا 25 درصد از پولی که برای امنیت ورود سوخت می‌دهیم، به جیب طالبان می‌رود.

یک مدیر دیگر که شرکتش کنترات دست دوم رساندن تجهیزات به پایگاه‌های نظامی غربی را در دست دارد، اعلام کرد که یک چهارم ارزش محموله‌های یک کامیون به فرماندهان طالبان پرداخت می‌شود.

مقیاس تجهیزات مورد نیاز ادامه عملیات ناتو در افغانستان، گسترده است. برای نمونه پایگاه اصلی انگلستان در اردوگاه باسچن در استان هلمند به تنهایی هر هفته به بیش از یک میلیون لیتر سوخت دیزل و سوخت هواپیما نیاز دارد.

هم‌چنین بیش از 70 هزار سرباز خارجی در افغانستان هستند که واردات تجهیزات و غذا برای آنها باید از طریق جاده انجام گیرد. افزون بر این آمریکا قصد دارد حداقل 20 هزار نیروی بیشتر دیگر در سال آینده به افغانستان اعزام کند.

به جز ارسال تجهیزات از طریق هواپیما، تنها راه خشکی از طریق پاکستان و مناطق تحت کنترل طالبان در افغانستان است.

مالک یک شرکت امنیتی توضیح داد که تعداد زیادی از شرکت‌های امنیتی بر سر تجارت در امتداد راه اصلی جنوب کابل رقابت می‌کنند. معمولا در این کاروان‌ها 40 تا 50 کامیون وجود دارند و گاهی اوقات تا 100 کامیون نیز می‌رسند.

وی در پاسخ به این سوال که آیا شرکتش برای حمله کردن نیروهای طالبان به فرماندهانش باج داده، گفت: هر کسی گرسنه است و نیاز به خوردن غذا دارد. آنها به دلیل بی‌کاری به این کاروان‌ها حمله می‌کنند، آنها به راحتی پول می‌گیرند که حمله نکنند.