اجرای برنامه جامع ارتقای سلامت مادران

وی گفت: این کار باعث شد پرسنل و فعالان بیمارستان‌های آموزشی از مسائل محیطی هم اطلاع پیدا کنند و با اجرای پروژه‌های مشترک بین حوزه آموزش پزشکی و بهداشت و درمان هم خدمات سلامت در کشور ارتقا یافت و هم نیازهای آموزشی دانشگاه‌ها به روز شد.

امامی رضوی افزود: اکنون می‌خواهیم با تدوین روش‌های همکاری نزدیک‌تر بین معاونت‌های بهداشتی و درمانی دانشگاه‌ها و معاونت‌های آموزشی و پرسنل‌های زیر مجموعه هر کدام برای ارتقای سلامت زنان و مادران باردار وارد فاز سوم ادغام شویم و از ظرفیت‌های این برنامه بزرگ ملی بهره بیشتری ببریم.

زایشگاه‌های کشور شایسته مادر ایرانی نیست

عضو کمیته کشوری ارتقای سلامت مادران گفت: وضعیت زایشگاه‌های کشور شایسته مادر ایرانی نیست و علاوه بر کمبود امکانات، متخصصان زنان و ماماهای کشور با وجود برخورداری از دانش روز در زایشگاه‌ها به روش‌های سنتی عمل می‌کنند.

ابوالفضل مهدی‌زاده کاشی افزود: مادر ستون هر خانواده است و ما باید برای حفظ خانواده‌ها و سلامت جامعه با چنگ و دندان هم که شده مادران را حفظ کنیم، بسیاری از مرگ‌های مادران در کشور واقعاً قابل کنترل و پیشگیری است و ما در درگاه خداوند مسوولیم.

وی اضافه کرد: زایمان عمل خطیری است ولی حداکثر 5 درصد مادران باردار در خطر بالا قرار دارند، 95درصد دیگر مشکل خاصی هنگام زایمان پیدا نمی‌کنند. هنر ما این است که آن 5درصد را شناسایی و از آنها مراقبت کنیم، این کار شاید سخت به نظر آید اما اگر به روش عملی جلو برویم خیلی هم آسان است.

وی گفت: متاسفانه محیط زایشگاه‌های کشور مساعد و در شان یک مادر ایرانی نیست، متخصصان زنان و ماماهایی که در کنگره‌های علمی مقالات علمی جدید و نوآوری دارند، باز هم در این محیط‌های نامناسب به روش سنتی و قدیمی عمل می‌کنند و کارایی لازم را ندارند، اصلاح وضع زایشگاه‌های ایران نیازمند یک انقلاب بزرگ است.

وی افزود: در سال‌های اخیر توجه ویژه به سلامت نوزادان و کودکان شده است، تخت‌های مراقبت ویژه کودکان افزایش یافته است و بسیاری از مراکز درمانی کشور به تخت‌هایNICU  مجهز شده‌اند، البته این‌که در برهه‌ای از زمان وزیر یا معاون وزیر متخصص اطفال بودند در این زمینه موثر بوده و اتفاق مبارکی است اما متاسفانه امکانات و تجهیزات لازم برای سلامت زنان و زایمان ایمن آنان در دست نیست.

وی گفت: ما در کشور به تخت‌های مراقبت‌های ویژه زنان هم نیاز داریم اما هنگامی که یک زن باردار به کما می‌رود، باید به این مسوول و آن مسوول متوسل شویم تا یک تختICU  پیدا کنیم و هیچ مقامی هم پاسخگوی این وضع نیست.چرا یک مادر باید به علت ایست قلبی در بیمارستان بمیرد.