پرسپولیس و خرید آپارتمان 120 میلیونی برای قطبی در دبی

حشمت مهاجرانی که همراه محمد فنایی برای دقایقی مهمان گروه ورزش بودند، نکاتی را مطرح کردند که مرور آنها خالی از لطف نیست.

حشمت مهاجرانی با اشاره به ماجرای جدایی افشین قطبی از باشگاه پرسپولیس، گفت: به هر حال این که فردی در رشته مهندسی برق فارغ‌التحصیل شود نشان دهنده ضریب هوشی بالای او و دارا بودن ذکاوتی درخور است که قطبی از این نعمت برخوردار بود. او با ذهنی قوی خیلی سریع با فرهنگ جامعه ایرانی آشنا شد و با برخوردهای اجتماعی خوب و فرهنگی، شرایط و محبوبیت در خوری برای خود فراهم کرد؛ اما حضور او در ایران با 2 چهره متفاوت همراه بود. شرایط پارسال و امسال او کاملا متفاوت می‌نمود. فکر می‌کنم او تمایلی به ماندن نداشت و در این مسیربه دنبال بهانه می‌گشت، وگرنه باشگاه پرسپولیس امکانات فوق‌العاده‌ای برای او فراهم کرده بود. مثلا علاوه بر خانه‌ای که در تهران برایش تهیه شده بود خانه دیگری نیز با پرداخت 120 میلیون تومان از سوی باشگاه پرسپولیس در دبی در  اختیار قطبی قرار گرفت.در مجموع فکر می‌کنم برخورد قطبی از لحاظ حرفه‌ای دوگانه بود. او نسبت به خودش حرفه‌ای فکر کرد ولی در تیمش حرفه‌ای عمل نکرد. حتما هم برگ برنده قدرتمندی در دست داشته که این‌گونه رفتار کرده است. من فکر می‌کنم با او قرارداد یکطرفه‌ای بسته شده که اکنون پرسپولیس در برابرش اینقدر ناتوان مانده است.

مهاجرانی در مورد شرایط تیم ملی و با اشاره به بازی اخیر با امارات گفت: هر تیمی ممکن است بازی بدی هم انجام دهد، اما همین که سرمربی تیم به جوانان شهرستانی شانس می‌دهد، آن را باید به فال نیک گرفت. حالا هر جوان در هر تیم لیگی می‌داند اگر بخوبی بدرخشد دایی او را خواهد دید و دعوت خواهد کرد، نکته‌ای که نهایتا به لیگ و فوتبال ما حال  و هوایی تازه می‌دهد و آن را پررونق‌تر می‌کند.

مهاجرانی اشاره‌ای هم به فوتبال خراسان و مشخصا تیم پیام مشهد کرد و گفت: از نکات جالب این تیم این نکته است که شاکری (مالک باشگاه) جایی گفته است از فوتبال آنقدر می‌دانم که دروازه‌بان باید با دست توپ را بگیرد و بقیه با پا)!( اما اعتماد متقابلی که در تیمش به وجود آورده موجب شده است پیام در سخت‌ترین شرایط مالی، نتایجی عجیب بگیرد. او به بازیکنان خود چک سفید داده است و متقابلا آنها هم با دست خالی در لیگ امتیاز می‌گیرند.

فنایی: ارشاد در فوتبال حرفه‌ای بی‌معناست

همچنین محمد فنایی، داور بین‌المللی پیشین فوتبال ایران که در این نشست صمیمانه حضور داشت، به نکات جالب و مهمی در مورد داوری اشاره کرد و گفت: چون فوتبال ما وارد عرصه حرفه‌ای شده و هزینه‌های زیادی برای تیم‌ها صرف می‌شود، حساسیت‌های خاصی در آن به وجود آمده و سطح توقعات کاملا بالا رفته است. اما به موازات تحولات صورت گرفته در زمینه اقتصادی فوتبال، در زمینه داوری پیشرفت چشمگیری به وجود نیامده است. مهم‌ترین مشکل موجود داوری، نبود حاشیه امنیت در زمین مسابقه است و داور  احساس حمایت و پشتیبانی نمی‌کند. داوران ما باید در کلاس‌های روز دنیا شرکت کنند و مرتبا آنالیز شوند وگرنه مشکلاتی که تا به حال از سوی آنها پیش آمده تشدید خواهد شد.

ما اینجا خیلی کم کاری می‌کنیم، در گذشته‌ای نه چندان دور اشد مجازات برای خاطیان در نظر گرفته می‌شد ولی امروز از ارشاد به جای مجازات صحبت می‌شود. اصلا در فوتبال حرفه‌ای ارشاد چه مفهومی دارد؟ اگر بازیکنی حرفه‌ای است باید همه چیز به او تفهیم شده باشد.تحت فشار بودن داورها آنقدر شدید است که جوان‌های عاشق داوری، قید حضور در این عرصه را زده‌اند.

داوران ما ایده‌آل قضاوت نمی‌کنند، ولی به اندازه‌ای که به داور می‌دهید باید از او انتظار داشته باشید. اگر تنبیه لازم است، تشویق هم باید باشد.اساسا محروم کردن داوران از قضاوت به نفع داوری نیست، چون آنها را از آمادگی خارج می‌کند، آنها باید مرتبا در کوران قضاوت بمانند و برای تنبیه مثلا آنها را می‌توان به لیگ پایین‌‌تر فرستاد.