انزوای بوش در نشست رهبران گروه 20

شرکت‌کنندگان در نشست دیروز که بزرگترین گردهمایی رهبران جهان تا این مقطع از قرن جاری نام گرفته شامگاه جمعه (بامداد دیروز به وقت تهران) با حضور در ضیافت شامی که در کاخ سفید ترتیب داده شده بود اولین مرحله این نشست را با انجام گفتگوهایی برگزار کرده بودند.

همانطور که پیش‌بینی می‌شد نشست 20 G  به واسطه تعجیل در برنامه‌ریزی برای برگزاری آن و اختلافات قابل توجه طرف‌های شرکت‌کننده عملا دستاوردی در برنداشت و خلا قدرت حاکم بر واشنگتن به علت نزدیک بودن پایان دوره زمامداری بوش هم به شرایط تعلیق حاکم بر نشست دامن زده بود.

در این نشست علاوه بر رهبران کشورهای عضو گروه 8 (8 G) متشکل از روسیه، ایالات‌متحده، فرانسه، بریتانیا، آلمان، کانادا، ژاپن  و ایتالیا مقامات ارشد 11 کشور آرژانتین، استرالیا، چین، برزیل، هند، اندونزی، مکزیک، عربستان‌سعودی، کره‌جنوبی، آفریقای جنوبی، ترکیه و همچنین ریاست اتحادیه‌اروپایی که روی هم رفته 85 درصد اقتصاد جهان را تحت سیطره خود دارند، حضور داشتند.

سایه ناامیدی بر فراز خیابان پنسیلوانیا

ضیافت شام جمعه شب کاخ‌سفید در حالی برگزار شد که بوش سخنان خود را با یادآوری این که بحران مالی کنونی راه‌حل فوری ندارد، شروع کرد.

در شرایطی که نرخ بیکاری در آمریکا به بالاترین سطح در 25 سال گذشته رسیده و آغاز دوران رکود در آمریکا به علاوه در معرض خطر ورشکستگی قرار گرفتن شرکت‌های بزرگ صنعتی این کشور ناامیدی و سقوط شاخص‌های اقتصادی را به اکثر کشورهای صنعتی جهان تزریق کرده است بوش عملا در بین مقاماتی که در کاخ‌سفید گرد آمده بودند، تنها بود.

اگرچه ایالات‌متحده تنها مقصر وقوع بحران اقتصادی جاری نیست اما رهبران کشورهای صنعتی ترجیح می‌دهند همه گناه‌ها را به گردن بوش بیاندازند که آخرین روزهای ریاست‌جمهوری خود را پشت سر می‌گذارد.

غیبت اوباما

اوباما که طی دو هفته گذشته در کانون توجه رسانه‌ها قرار داشته بزرگترین غایب نشست گروه 20 G تلقی می‌شود که به دلایل نامعلومی ترجیح داد از ورود به مساله بحران مالی جهان خودداری کند.

این مساله بیش از پیش به بدبینی‌ها در مورد تاثیرگذاربودن دستاوردهای این نشست دامن زد چرا که ممکن است پس از خروج بوش از کاخ‌سفید همه قول‌های او توسط اوباما نقض شود.

بخش اعظم مذاکرات 5 ساعته دیروز روی جمع‌آوری نقدینگی برای صندوق بین‌المللی پول (IMF) با هدف ساماندهی دوباره ساختار مالی جهان و کمک به کشورهای در حال توسعه برای رویارویی موثر با بحران کنونی بود.

اگرچه بحران جاری ناشی از بی‌انضباطی مالی قدرت‌های بزرگ است اما تبعات آن متوجه کشورهای در حال توسعه و اکثرا فقیر هم شده است. حاضران همچنین بر ضرورت ایجاد مرکزی برای نظارت بین‌المللی بر عملکرد بانک‌ها و موسسات مالی بزرگ تاکید کردند.