نظر مرکز پژوهش‌ها درباره تعدیل ساعت کار رشته‌های بهداشتی

به گزارش جام جم آنلاین به نقل از روابط عمومی مرکز پژوهش های مجلس ، در خلاصه این اظهارنظر کارشناسی آمده است: لایحه تعدیل ساعت کار شاغلین رشته های بهداشتی درمانی به هدف افزایش سطح کیفیت خدمات رسته های بهداشتی و درمانی از طریق کاهش ساعت کار شاغلین این بخش ارائه شده است.

استدلال اصلی لایحه یاد شده آن است که به خاطر سختی کار این دسته از شاغلین و صدمات روحی و روانی که احتمالا به آن دچار می شوند ، کاهش ساعت کاری آنان و انگیزه ها و رضایتمندی آنها را بیشتر کرده و در نتیجه منجر به افزایش کیفیت خدمات می شود.

طبق این اظهارنظر لایحه یاد شده به وعی معطوف به اصلاح قوانین مربوط به کار خصوصا قانون کار ، قانون استخدام کشوری و قانون مدیریت خدمات کشوری است.

مرکز پژوهشها سپس با ارزیابی تاثیرات این لایحه افزود: تکلیف لایحه از این نظر که آیا در صدد حمایت از بهداشت کار و سلامتی شاغلان این رسته شغلی است یا اینکه در صدد افزایش مزایای آنها ، چندان روشن نیست ، چرا که اولا مزایای شاغلان این رسته شغلی را افزایش نمی دهد.

ثانیا به دلیل آنکه کاهش ساعت کای عملا افراد را به سمت دو شیفت کاری سوق می دهد ، نه تنها زمینه بهبود وضعیت سلامت شاغلان این بخش را فراهم نمی سازد بلکه حتی سلامتی آنها را به دلیل کار اضافی به خطر می اندازد بنابراین لایحه مورد بحث نه مزایای افراد شاغل در این بخش را افزایش می دهد و نه کمکی به بهداشت کار آنان می کند.

همچنین از آنجایی که در شرایط کنونی جامعه کاهش ساعات کار شاغلان رسته بهداشتی و درمانی به دلیل شرایط اقتصادی احتمالا صرف کار اضافی (و گاه حتی اضافه کاری اجباری) در محل خدمت یا اشتغال پنهان و مانند آن خواهد شد بنابراین تاثیری بر ارتقای کیفیت خدمات این رسته شغلی (که یکی از اهداف لایحه است) نخواهد داشت.

از سوی دیگر دامنه مشاغل مربوط به رسته بهداشتی و درمانی آنقدر گسترده و متنوع است که صدور یک حکم کلی قانونی درباره ساعات کار آنها ممکن است مشکلاتی را در اجرا ایجاد کند.

برای مثال اگر کاهش ساعات کار پرستاران شاغل در بیمارستان ها را مطلوب بدانیم ، آیا درباره ساعت کار بهورزها و کارکنان مراکز بهداشتی و درمانی روستایی ، کارشناسان بهداشت خانواده و بهداشت محیط و... نیز همین نظر درست است؟ به خصوص که در برخی موارد ممکن است جبران کسری نیروی انسانی مقدور نباشد.