یاران رحمان رضایی امشب میزبان آ.ث.میلان هستند

با این حال آنچلوتی بسیار شاد است که شوچنکوی اوکراینی پس از مصدومیت و نزول طولانی اش در نیم فصل دوم مسابقات سال گذشته و 2ماه نخست از فصل جاری ، تقریبا به فرم خوب گذشته بازگشته و باز هم گل می زند و در مرکز میدان چه روی کاستا باشد و چه کلارنس سیدورف یا اندریا پیرلو، میلان راه بازی سازی و تنظیم حرکاتش را خوب می شناسد. اینتزاگی هر چند از بازی سریع و گلهای طوفانی و پرشمار خود طی 5/3 ماه نخست فصل ، قدری فاصله گرفته ، اما گلزنی را از یاد نبرده است و هر گاه کار لنگ شود، ریوالدوی برزیلی هست تا مثل بازی اخیر میلان با پیاچنتا گل پیروزی ساز تیمش را با یک جرقه بزند، در خط دفاعی نیز میلان به قدری پر مهره شده است که می تواند کاستا کورتای مسن (و هنوز کارساز) را روی نیمکت بنشاند و از زوج مالدینی و نستا سود جوید و حتی از آسیب دیدگی و غیبت سرجینیو بغل چپ برزیلی اش طی 3ماه اخیر نیز خم به ابرو نیاورده است . در چنین فضایی کدام یک برنده می شوند؛ سرسه کوزمی ، مربی نه چندان با کلاس پروجا، عادت کرده است که همیشه روی پوست موز راه برود و دائما در خطر برکناری باشد؛ اما آنچلوتی می داند که همیشه دوم شدنش طی ایام کار در یوونتوس و تلاش فراوان و نه چندان پرثمرش در پارما، اگر با کسب قهرمانی همراه با میلان در فصل جاری همراه نشود، بشدت زیر سوال خواهد رفت . مخصوصا که ثروت عظیم میلانی ها و انبوه مهره های درجه اول جهانی در جمع آنان ، هر بهانه ای را برای توجیه نرسیدن به قهرمانی بی اثر می کند.