افزایش بیش از انتظار گرمای اقیانوس‌

تحقیقات جدید نشان می‌دهد افزایش دمای اقیانوس‌ها و سطح دریاها طی سال‌های 1961 تا 2003، 50 درصد بیش از چیزی است که توسط انجمن بین‌المللی تغییرات آب و هوایی در سال 2007 گزارش شده بود.نتایج این تحقیقات در تاریخ‌ 19 ژوئن در مجله نیچر به چاپ رسیده است. مقایسه‌ها نشان می‌داد طی سال‌های 1961 تا 2003 هر ساله 5/1 میلی‌متر به سطح دریاها اضافه شده که برابر با افزایش 5/2 اینچی سطح اقیانوس‌ها در یک بازه زمانی 42 ساله است.

کد خبر: ۱۸۵۶۱۱

همچنین گرمای اقیانوس و میزان انبساط حرارتی 50 درصد بیش از میزان در نظر گرفته شده قبلی بود. در سیستم جهانی بررسی اقیانوسی، تحقیقات با استفاده از تکنیک‌های آماری به شکل منظمی‌ صحیح شد.

گلیکر می‌گوید: در مدل‌سازی آب و هوا این نتایج حائز اهمیت است، چون نشان می‌دهد مدل‌های آب و هوایی که برای ارزیابی سطح دریاها و گرمای اقیانوس به کار می‌رود به صورت تنگاتنگ با نتایج ملاحظه شده در ارتباط است.
مدل‌های داده‌های آب و هوایی که به وسیله 13 گروه مدل‌سازی ارائه شده مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته بود.

مشاهدات و مدل‌ها نشان داد گرمای اخیر سطح اقیانوس بیشتر از چیزی است که تخمین‌زده شده بود.همچنین مشاهدات بیشتر حاکی از گرمای بالاتر در عمق بیش از 700 متری اقیانوس است.

زمانی که خطوط وابسته به بررسی‌ها روی یک نمودار بررسی شد، نتایج سازگارتر و مطمئن‌تری از آنچه بتازگی در مطالعات به دست آمده بود، مشاهده شد.

در سیستم آب و هوایی کره زمین، بیش از 90 درصد گرما توسط اقیانوس‌ها ذخیره می‌شود و اقیانوس‌ها به عنوان یک ضربه‌گیر موقتی در برابر تغییرات آب و هوایی عمل می‌کنند.

میزان گرمای محاسبه شده در عمق بالای 700 متر و عمق بالای 300 متر بیش از محاسبات قبلی است.

این اثرات، ضربه‌های کوچکی از طرف کوه‌های یخی است که بر بدنه آب و هوایی کره زمین وارد می‌شود. توانایی انسان در تعیین خطاهای اساسی در محاسباتی که بر پایه مشاهدات ما انجام می‌شود، نقش بسیار حیاتی دارد.

شیوه‌ای جدید برای بقای نسل‌

مانند تمامی مهره‌داران، قورباغه‌ها هنگام تولیدمثل در خشکی (زمین)‌ یا در آب تخمگذاری می‌کنند؛ به‌جز یک مورد استثناء که دانشمندان دانشگاه بوستون در تحقیقات جدید به آن دست یافته‌اند.قورباغه درختی موسوم به «دیندراپسپوس ایبراکتوس» در کشور پاناما جانوری است که از هر دو روش استفاده می‌کند. این قورباغه تخم‌هایش را در تالاب‌ها (حوضچه‌های آبی)‌ یا روی شاخه‌های درخت می‌گذارد؛ جایی که بچه قورباغه‌های تازه متولد شده براحتی به آب می‌افتند.

توانایی تولیدمثل دوگانه، این موجود را قادر می‌سازد که بهترین محیط برای تخمگذاری را انتخاب کند که هم از شکارچیان آبزی در امان باشد و هم از تابش آفتاب گرم استوایی که باعث خشک شدن کامل تخم‌ها می‌شود رهایی یابد. اگر چه این قورباغه‌ها اولین مهره‌داران کشف شده‌اند که انعطاف‌پذیری در تولید مثل دارند؛ اما محققان بر این نکته تاکید دارند که این روش منحصر به آنها نیست. قبلا مشاهده شده بود که روش تولیدمثل جانوران ثابت است؛ چراکه تخم‌های جانوران آبزی در خشکی از بین می‌رود و تخم‌ جانوران خشکی در آب غرق می‌شود، اما این قورباغه‌های زردرنگ کوچک نشان دادند که این عدم انعطاف‌پذیری کلی و عمومی نیست.

به منظور آزمایش این که تفاوت‌های ژنتیکی باعث شده بعضی قورباغه‌ها در آب و بعضی در خاک تخمگذاری کنند یا عوامل محیطی در این انتخاب نقش دارد؛ محققان آبگیر کوچکی در فضای باز و سایه‌دار جنگلی به وجود آوردند و یک جفت قورباغه درختی را در آن رها کردند.

آنها مشاهده کردند که قورباغه‌ها روی برگ گیاهان آبزی موجود در آبگیر تخمگذاری می‌کنند و در محیط بدون سایه، اغلب تخم‌هایشان را در آب می‌گذارند.