چرا لاتزیوی ورشکسته موفق است؛ «مانچو» و شاگردانش روی ابرها

وقتی باشگاه فوتبال لاتزیوی ایتالیا در تعطیلات تابستانی امسال دو تن از بهترین بازیکنانش را به رقبای نزدیکش در این کشور فروخت ، به نظر می رسید

کد خبر: ۱۸۴۹۶

که همان اندک امیدهایش را نیز برای خودنمایی در سطح پیکارهای لیگ این کشور در این فصل از دست داده باشد و حتی اگر جزو 6تیم نخست ایتالیا باقی بماند، شانس قهرمانی برایش متصور نباشد. اما برخلاف آن باورها و در حالی که لاتزیو دچار بحران شدید مالی نیز هست و در یک حالت نیمه ورشکستگی به سر می برد، خبرساز اصلی در فوتبال باشگاه های ایتالیا طی هفته های اخیر همین تیم بوده و حتی به صدر جدول نیز صعود کرده است و پس از گذشتن یک سوم از فصل ، منظم ترین تیم نشان داده است . کار در لاتزیو به شکلی بوده که حتی سرجیو کرانیوتی صاحب این باشگاه برای حل مشکلات عظیم مالی شرکت تولید خوراک سیریو(که آن نیز در تملک وی است) به فکر فروختن سهامش در لاتزیو و واگذاری این باشگاه افتاده و این خود یک موج بی ثباتی را در تیم ایجاد کرده و حتی حقوق ها و دستمزدها هم در لاتزیو بسیار دیر به دیر پرداخت شده است . با این همه این تیم به رهبری روبرتو منچینی (ملقب به مانچو) چنان خوب نتیجه گرفته است که باور نکردنی است . وقتی لاتزیو در اواسط تابستان الساندرو نستا، مدافع وسط معروفش را به آ.ث .میلان فروخت ، مساله از واگذاری یک بازیکن عالی فراتر می رفت ؛ زیرا وی کاپیتان و نماد باشگاه هم بود و همه به او چشم داشتند و عده ای این رویداد را به مثابه بالا بردن پرچم سفید تسلیم شدن در مقابل رقبا از سوی باشگاه تلقی کردند. فروختن هرنان کرسپو، مهاجم آرژانتینی تیم به دیگر «بزرگ» میلان یعنی اینتر نیز یک قدم بلند به سمت عقب به حساب می آمد. کرسپو در تابستان 2000 با قیمت بالایی توسط لاتزیو خریداری شده بود و تصور می شد که بتواند تیم را به سوی افتخارات بین المللی رهنمون کند. با این حال و به رغم از دست دادن این دو مهره خوب ، لاتزیو به جای تنزل تا میانه های جدول رده بندی لیگ ایتالیا به صدر جدول رفته و فصل 2000 را به یادها آورده است . هنگامی که با مربیگری اسون گوران اریکسون ، مربی سوئدی فعلی تیم ملی انگلیس دومین قهرمانی خود را در این پیکارها به دست آورد. لاتزیو بواقع در 12هفته نخست این مسابقات فقط یک بار باخت و آن هم در همان هفته اول و در برابر کیه وو بود. در این مدت لاتزیو در هر چند بازی که در خارج از خانه برگزار کرد، پیروز شد که یکی از آنها با حساب 3-2 در برابر پیاچنتسا در 10آذر ماه بود که سبب شد تیم برای اولین بار در این فصل بالاتر از دو «بزرگ» شهر میلان (اینتر و آ.ث ) و یوونتوس به صدر جدول برسد و البته تیم آبی پوش شهر رم در شرایطی این دیدار را برد که ابتدا 2-0 از حریف عقب افتاده بود. بالاتر از همه این مسائل ، این نکته را هم داریم که لاتزیو در این روزها مجری یک فوتبال بسیار تهاجمی ، مثبت و عاری از احتیاط افراطی است که از فوتبال موثر اما محتاطانه دوران حضور اریکسون در رم نیز بهتر و تماشایی تر نشان می دهد. با این حال نمی توان انکار کرد که مانچو، مدیون اریکسون و بواقع شاگرد و دنباله رو او بوده و این مربی متین سوئدی هر جا رفته ، وی را نیز با خود برده است . وقتی اریکسون تصمیم گرفت سمپدوریا را ترک کند و در رم مربی لاتزیو شود، منچینی را نیز از جنوا با خود به رم آورد و آنجا هم به بازی گرفت و حتی وقتی به انگلیس رفت ، در ابتدا مانچو را نیز به آن کشور برد و امکاناتی فراهم کرد که وی آنجا برای تیم لسترسیتی بازی کند. تا این که امکان سرمربیگری فیورنتینا برای منچینی پیش آمد و وی به ایتالیا بازگشت و از آنجا و پس از ورشکست شدن این باشگاه ، امکان الحاق به لاتزیو برای این مربی پرطرفدار پیش آمد. حتی در فصل آخر سرمربیگری اریکسون در لاتزیو (که البته به یک فصل کامل نکشید و در میانه آن و با سفر اریکسون به انگلیس قطع شد) مانچو به عنوان دستیار وی در این باشگاه انجام وظیفه می کرد و کمک مربی لاتزیو بود. شاید امروز هم بتوان همان برخورد آرام و منطقی اریکسون را با مسائل ، در چهره و حرف های منچینی دید و این نشاندهنده تاثیرگذاری استاد بر شاگرد است . وقتی خبرنگاران از مانچو درباره پیروزی های پیاپی اخیر تیم و به ویژه برد 3-2 در زمین پیاچنتسا پرسیدند او با آرامش گفت : به هر حال ما کار و تلاش خودمان را می کنیم و من فقط مطمئنم که این تیم بیشتر از این ها هم جا دارد. با این حال نباید شتاب زده شویم و گول بخوریم و تنها به هر بازی که از راه می رسد، فکر کنیم و روی آینده دورتر حساب نکنیم . از الان اعلام هر چیزی با قاطعیت ، اشتباه است . ضمن این که ما همین حالا نیز در بالاهای جدول قرار داریم . بنابراین کافی است توانمان را برای حفظ این وضعیت به کار گیریم . درست است که خوبیم ، اما هنوز ایرادهایی داریم که باید آنها را رفع کنیم . و البته با نگاهی به ترکیب فعلی لاتزیو، درمی یابیم که به رغم رفتن نستا و کرسپو، لاتزیو هنوز مهره های کارآمد و باتجربه متعددی دارد که مانچو می تواند روی آنها حساب و با آنان کار کند. نقش نستا به عنوان مدیر و سازمان دهنده تیم به یاپ استم هلندی سپرده شده است و سنی یشا میهائیلوویچ یوگسلاو و دیه گو سیمیونه آرژانتینی که تصور می شد کارشان تمام شده در 34سالگی دوباره به شرایط خوب بازگشته اند. اما اعتلای مجدد 3بازیکن دیگر را که تا قبل از آمدن منچینی تصور می شد خریداری آنها در بازار نقل و انتقالات اشتباه بوده است ، باید به حساب این مربی گذاشت و او را مسوول احیای آنان دانست . یکی کلودیو لوپز آرژانتینی است که 5/2 سال پس از انتقال از والنسیا به لاتزیو، سرانجام همان بازیکنی نشان می دهد که در مستایا می توانست به تنهایی رقبای والنسیا را ساقط کند. دیگری استفانو فیوره است که پس از 2سال نزول ، مثل همان «فیوره» ای شده است که در جام ملتهای اروپا 2000آنقدر خوب عمل کرد و به یکی از عوامل نایب قهرمانی تیم ملی ایتالیا در آن پیکارها بدل شد و سومی هم دژان استان کوویچ ، هموطن میهائیلوویچ است که هر چند فصل پیش هم در دوران نزول لاتزیو از معدود مردان خوب این تیم بود، اما امسال از آن هم بهتر شده است . سیمونه اینتزاگی ، جوزپه پانکارو، انجلو پروتزی و پائولو نگرو هم بر اثر صعود کلی تیم خوب ظاهر شده اند. با این حال الان این پرسش مهم مطرح است که تا کی می توان مشکلات مالی تیم را از نمایش های داخل میدان جدا و دور نگه داشت و تا چه زمانی امکان دارد که بازیگران تیم بدون تاثیرپذیرفتن از کمبودهای شگرف موجود، همچنان خوب بازی کنند و نتیجه بگیرند. برناردو کورادی مهاجم تیم لاتزیو می گوید: ما در بیرون از میدان ، به مشکلات مالی باشگاه فکر نمی کنیم . بعکس در حال حاضر در ابرها سیر می کنیم و آنقدر شادیم که انگار خواب می بینیم . با این حال مسابقات سنگین لاتزیو با اینترمیلان و یوونتوس و در ادامه رقابت های «سری آ» نشان داده است که این رویا تا کی می تواند ادامه یابد و چقدر پایه های آن محکم است و چنین دیدارهایی عیار کار مانچو و مردان مقاوم او را بیشتر مشخص خواهد کرد.