بهینه‌سازی مصرف سوخت در خودروهای الکتریکیِ ‌هیبرید

در ترمز بازیافتی بخشی از این انرژی به انرژی الکتریکی تبدیل شده و در باتری ذخیره می‌شود.

بر این اساس و در هنگام ترمز‌گیری می‌توان از موتورالکتریکی در حالت ژنراتوری استفاده کرد و انرژی خودرو را از طریق محورها گرفت و به انرژی الکتریکی تبدیل کرد. خودروی هیبریدی معمولا دارای 2 ساختار سری و موازی است. در ساختار سری تنها موتور الکتریکی مستقیما نیروی محرکه چرخ‌ها را تامین می‌کند. در این آرایش،‌از موتور احتراقی برای شارژ باتری‌ها در هنگام نیاز استفاده می‌شود. این حالت کاری که در آن موتور احتراقی به واسطه موتور الکتریکی خودرو را به حرکت در می‌آورد حالت کاری سری گفته می‌شود. برای مشخص شدن تفاوت استفاده از موتور احتراقی در خودروی هیبرید سری با خودروی معمولی می‌‌توان گفت در خودروی معمولی به هنگام حرکت دو موتور تابعی از دور چرخ‌ها است.

در آرایش سری قید روی دور موتور وجود ندارد و می‌توان موتور احتراقی را در دورهایی که بازده بیشتری دارند به کار گرفت به این ترتیب بازده کل خودرو افزایش می‌یابد.

در مقایسه با آرایش سری، در آرایش موازی هر یک از دو موتور احتراقی و الکتریکی می‌توانند به تنهایی یا همزمان نیروی محرکه چرخ‌ها را تامین کنند.

کارشناسان معتقدند، در صورتی که خودروی هیبرید برای شارژ باتری خود می‌تواند از منبع خارجی مثلا شبکه برق شهر با پیش‌بینی شرایطی استفاده کند.

هم‌اکنون تحقیقات زیادی برای دستیابی به خودروهایی با آلودگی کمتر یعنی خودروهای هیبریدی توسط بخش‌های دانشگاهی و صنعتی سراسر دنیا در حال انجام است. که این امر سبب شد تا مراکز تحقیقاتی به سمت تکنولوژی پیل سوختی حرکت کنند. هم‌اکنون یکی از مهم‌ترین موانع موجود در راه استفاده گسترده از پیل سوختی گران بودن آن است.

کارشناسان معتقدند پیش‌بینی می‌شود پیل‌های سوختی تا سال 2015 تجاری شوند. صرف‌نظر از تحقق این پیش‌بینی وجود یک راه‌حل کوتاه‌مدت برای گذر از خودروهای احتراقی به خودروهای تمام‌برقی ضروری به نظر می‌رسد.