سعید میرزاشفیع
کشتی در مردان مارکوپولو صاحب رکورد میشود
یکی از موضوعات مهم و حاشیهسازی که در ورزش ما باعث دردسر و مشکل، اختلافنظر و کدورت در میان مردان ورزشی ما میشود، بحث انتخاب نفرات اعزامی و همراهان به رقابتهای برون مرزی است.
تردیدی نیست که یکی از جاذبههای پدیده ورزش برگزاری مسابقههای مختلف در مکانها و کشورهای گوناگون جهان است. تنوع و جابهجایی در محل انجام مسابقههای بینالمللی خود عامل تحریککنندهای است تا ورزشکاران و همراهان انگیزه بیشتری برای حضور در رویدادهای ورزشی داشته باشند.
رفت و آمدها و سفرهای ورزشی همانقدر که نزد ورزشکاران و تیمهای ورزشی ایجاد انگیزه و حرکت رو به رشد میکند، به همان میزان نیز اگر در گزینش نفرات اعزامی اصول و ضوابط نادیده گرفته شود و روابط به جای ضوابط به عنوان اصل گزینش تعیینکننده باشد، تبعات منفی این خودمحوری تا بروز اختلافات عمیق هم میتواند ریشه بدواند.
گرچه این معضل هنگام اعزام تیمهای مختلف ورزشی بارها و به دفعات رویت و مشکلساز شده است و تا حد از همگسیختن روحیه همدلی و انسجام تیمی شیرازه کار را از هم پاشیده است؛ اما این گزینش سلیقهای نفرات اعزامی در ورزش اول کشورمان به دلیل تعدد سفرهای برونمرزی به شکل مشهودتر و ملموستری نمایان شده است.
براستی در ورزش کشتی یکی از دغدغهها و اختلافات ویرانکننده در هنگام اعزام تیمها در قالب مربی، سرپرست، کشتیگیر و داور بروز میکند.
جایی که بدون کمترین رعایت ضابطهای دوستان گرمابه و گلستان گوی سبقت را از شایستگان و مردان واجد شرایط میربایند و همواره چمدان به دست در ردیف اول مسافران خودنمایی میکنند.این داستان مارکوپولو بازی در ورزش اول به صورت یک اپیدمی درآمده است و بسیاری از بزرگان و مردان صاحب کسوت در این عرصه هرگاه کوچکترین اشارهای برای اعزام تیمی به مسابقههای خارج از کشور دیده میشود بلافاصله ردپایشان را زودتر از کشتیگیران در فهرست میبینیم.
اگر اذعان کنیم کشتی همانگونه که به ورزش اول شهرت دارد از نظر معرفی مارکوپولوهای مختلف و در لباسهای متنوع داوری، مربیگری، مدیر تیمهای ملی و سرپرستی نیز رکورددار است دور از واقعیت نیست.
در ماههای اخیر اگر به فهرست نفرات اعزامی تیمهای مختلف کشتی به خارج از کشور نگاهی دقیق داشته باشیم، چند نام پرطمطراق و پرآوازه بدون کوچکترین خطخوردگی و غیبتی در همه سفرها حضور پررنگی در قالب نقش اول سفرهای برونمرزی بازی میکنند. جالب است بعضی همراهان به مقتضیات موقعیت کاری و زمانی با عنوانهای مختلف و متنوعی زحمت بستن چمدان را به جان میخرند و نکته آخر اینکه تعیین عناوین چند پستی برای بعضی مسوولان هم دردسرساز شده است و کمترین فرصت را برای استراحت و رهایی از سفرهای دنبالهدار را از آنها دریغ کرده است.
