مصطفی کرمی «مهره سوخته» نیست‌

کرمی می‌گوید: حدود 8 ماه است از بیمارستان آمده‌ام، اما دریغ از یک تماس تلفنی. در آن زمان باید با آن وضعیت جوابگوی خیلی از افراد می‌بودم اما حالا دیگر نه تماسی گرفته می‌شود و نه کسی کار مرا پیگیری می‌کند.

خیلی‌ها در آن روزها آمدند، اعلام حضور کردند و گفتند کمیته‌ای برای پیگیری کارهایم تشکیل می‌دهند، اما اصلا اتفاقی نیفتاده و چیزی عملی نشده است. او یادآوری می‌کند که هزینه‌های درمانی وی با مساعدت مسوولان پرداخت شد و 12 میلیون تومان هم کمک بلاعوض از سوی صندوق هنرمندان به او پرداخت شد. اما وی برای پروتزهای دستش نیاز به 64 میلیون تومان پول دارد که هنوز هیچ اقدامی برای تامین هزینه‌های این پروتزها انجام نشده است.  شاید بد نباشد جامعه سینمایی افرادی مانند مصطفی کرمی و اصغر شاهوردی را نیز در این ایام «دریابد» تا به سینماگران دیگری که هر لحظه در معرض خطرهای گوناگون هستند نیز ثابت شود که در این سینما هیچ کس یک «مهره» نیست و ارزش‌های انسانی هنوز هم در این سینما ارزشمند است و خریدار دارد.