آرش زینال‌خیری از ساخت «سرو سپید سرخ» در لوکیشن‌های بمباران‌شده پایتخت گفت

روایت داغ جنگ در قاب تلویزیون

تولید مجموعه تلویزیونی «سرو، سپید، سرخ» در روزهای جنگ، ضبط سکانس‌های نمایشی را درست یک روز پس از اصابت و تخریب ساختمان‌ها در پایتخت رقم زد؛ روندی نامتعارف و پرخطر که با هدف ثبت داغ رخدادها و انتقال حس زنده صحنه به آنتن صورت گرفت و به گفته آرش زینال‌خیری، تهیه‌کننده اثر، حتی وقوع انفجارهای پیاپی در مجاورت صحنه نیز نتوانست مانع ادامه کار گروه فیلم‌برداری شود.

کد خبر: ۱۵۷۱۳۶۳

به گزارش جام جم آنلاین به نقل از روابط عمومی رسانه ملی، آرش زینال‌خیری، تهیه‌کننده اپیزود «جان‌فدا» سریال «سرو، سپید، سرخ» با اشاره به دشواری‌های تولید این مجموعه در فاصله زمانی کوتاه و پخش سریع آن گفت: این تجربه هم شیرینی‌های خاص خود را داشت و هم سختی‌هایی که بخش تلخ آن، بیشتر به موضوعات، طرح‌ها و فیلمنامه‌ها بازمی‌گشت؛ چراکه بسیاری از اپیزودها بر اساس واقعیت‌هایی شکل می‌گرفتند که در همان روزها اتفاق افتاده بودند.

وی در گفت‌وگو با خبرنگار روابط‌عمومی رسانه ملی افزود: حضور در لوکیشن‌هایی که مورد اصابت قرار گرفته بودند، برای من و دیگر عوامل پروژه واقعاً تلخ بود. بااین‌حال، شیرینی کار در همدلی و همراهی اعضای گروه خلاصه می‌شد. حتی زیر بمباران نیز فیلم‌برداری ادامه پیدا می‌کرد و همه عوامل با این باور پیش می‌رفتند که ما هم سربازان فرهنگی این سرزمین هستیم و باید در خط مقدم فرهنگی، آثاری واقعی برای مردم تولید کنیم؛ آثاری که گوشه‌ای از ظلم و جنایت‌های آمریکا و رژیم صهیونیستی را در قاب تلویزیون به تصویر بکشند.

این تهیه‌کننده درباره تأثیر تولید سریع آثار نمایشی در شرایط جنگی اظهار کرد: این شیوه قطعاً تأثیرگذار است؛ زیرا اتفاقات را در همان زمانی که هنوز در ذهن و احساس مردم تازه‌اند، به تصویر می‌کشد. حدود ۱۳ سال پیش نیز تجربه‌ای مشابه در تولید مجموعه‌های اپیزودیک قصه‌های تبیان، در مؤسسه تبیان و با تهیه‌کنندگی آقای سلحشور داشتم. در آن پروژه‌ها نیز داستان‌ها براساس واقعیت‌ها شکل می‌گرفتند، اما تجربه تولید در چنین شرایط بحرانی و با این فاصله زمانی کوتاه تا پخش، متفاوت بود.

زینال‌خیری ادامه داد: در این پروژه، گاهی ساختمانی هدف قرار می‌گرفت و ما روز بعد در همان فضا فیلم‌برداری می‌کردیم. حتی یکی دو بار انفجارهایی در نزدیکی محل ضبط اتفاق افتاد و پس از وقفه‌ای کوتاه، دوباره کار را ادامه دادیم. این شرایط، تجربه‌ای متفاوت و دشوار برای تمام گروه بود.

وی با اشاره به مهم‌ترین ویژگی عوامل این مجموعه گفت: آنچه بیش از همه برای من ارزشمند بود، یکدلی و همراهی بچه‌ها بود. در آن روزها، بسیاری از مردم تهران را ترک کرده بودند که با توجه به شرایط، طبیعی هم بود؛ اما اعضای گروه هنری پای کار ایستادند. حتی کسانی که برای سفر از تهران خارج شده بودند، با تماس‌هایی که برقرار می‌کردیم، بازمی‌گشتند تا فیلم‌برداری ادامه پیدا کند.

این تهیه‌کننده افزود: این همراهی برای من نشانه‌ای از ایستادگی مردم ایران پای وطن، پرچم و آرمان‌هایشان بود. افراد با دیدگاه‌ها و سلیقه‌های مختلف، هرکدام از زاویه نگاه خود به اتفاقات می‌پرداختند و همین تفاوت نگاه‌ها، یکی از جذابیت‌های پروژه بود.

زینال‌خیری با اشاره به همکاری هم‌زمان با چند کارگردان توضیح داد: هر کارگردان از دریچه نگاه خودش به موضوع نزدیک می‌شد و روایت متفاوتی ارائه می‌کرد. مطمئن بودم اگر یک فیلمنامه را چهار کارگردان بسازند، با چهار زاویه دید متفاوت از یک اتفاق روبه‌رو خواهیم شد. در تولیدهای معمول سینمایی یا تلویزیونی، ممکن است شش ماه یا یک سال با یک کارگردان و سلیقه هنری او پیش برویم، اما در این مجموعه گاهی در یک ماه با دو کارگردان، دو تجربه و دو نگاه متفاوت کار می‌کردیم. این تنوع برای من تجربه‌ای جذاب بود.

این تهیه‌کننده درباره میزان انطباق اپیزودهای مجموعه با واقعیت‌های جنگ گفت: میزان ارتباط هر اپیزود با واقعیت متفاوت بود؛ برخی قسمت‌ها حدود ۵۰ درصد و برخی دیگر ۲۰ تا ۳۰ درصد به واقعیت نزدیک بودند. نویسندگان براساس اتفاقات واقعی ایده‌پردازی می‌کردند و سپس با افزودن جزئیات و گسترش موقعیت‌ها، آن‌ها را به فیلمنامه تبدیل می‌کردند تا مخاطب بتواند واقعیت را در قالب یک قصه جذاب دنبال کند.

زینال‌خیری درباره بازخوردهای مخاطبان نیز گفت: از واکنش‌ها بسیار راضی بودم. بسیاری از مردم باور نمی‌کردند که این آثار در همان روزهای جنگ ضبط شده‌اند و تنها چند روز بعد روی آنتن رفته‌اند. حتی وقتی به لوکیشن‌های بعدی می‌رفتم، بعضی از اهالی محل تعجب می‌کردند که چطور فیلم‌برداری انجام شده و اثر با چنین فاصله کوتاهی به پخش رسیده است.

وی ادامه داد: مخاطبان علاوه بر رضایت از این سرعت عمل، با اتفاقاتی آشنا می‌شدند که در تهران و دیگر نقاط کشور رخ داده بود. به نظرم قالب اپیزودیک این امکان را فراهم می‌کند که مخاطب، با وجود مشغله‌های زندگی و مسائل اجتماعی، در مدت ۴۰ تا ۵۰ دقیقه یک روایت کامل را ببیند و به نتیجه داستان برسد. همین ویژگی، جذابیت این قالب را برای مخاطبان بیشتر می‌کند.

اپیزود «جان‌فدا» ازفصل دوم مجموعه «سرو سپید سرخ» به کارگردانی علی طاهرفر و تهیه‌کنندگی آرش زینال خیری، داستان جوانی را روایت کرد که در جریان جنگ رمضان، به قهرمان خطه آذربایجان تبدیل می‌شود. این اپیزود که تمام دیالوگ‌ها و روایت آن به زبان ترکی است، با پرداختن به رشادت و جان‌فشانی مردم آذربایجان، روایتی از ایستادگی را پیش روی مخاطبان قرار ‌داد.