حجاب؛ حلقه‌ای از منظومه تمدنی اسلام 

اگر قرآن را کتاب زندگی بدانیم، نمی‌توان تنها بخشی از آموزه‌های آن را برجسته کرد و از سایر دستورالعمل‌های آن در حوزه‌هایی مانند عدالت، اقتصاد، خانواده، اخلاق و مسئولیت‌های اجتماعی غفلت ورزید. یکی از مهم‌ترین آسیب‌های امروز این است که نتوانسته‌ایم مفاهیم قرآن را با نگاهی کارکردگرایانه و مسأله‌محور به جامعه عرضه کنیم. سال‌هاست مفسران و پژوهشگران معارف ارزشمند قرآن را تبیین کرده‌اند اما کمتر توانسته‌ایم نشان دهیم این کتاب الهی چگونه می‌تواند برای مسائل واقعی جامعه راه‌ حل ارائه دهد. درباره حجاب نیز همین خلأ وجود دارد. تا زمانی که فلسفه، حکمت و آثار فردی و اجتماعی این حکم الهی به زبان قابل فهم برای مردم تبیین نشود، نباید انتظار داشت این ارزش به‌صورت عمیق در جامعه نهادینه شود. 
از سوی دیگر یکی از خطاهای جدی در تبیین دین، ارائه تصویری ناقص و کاریکاتوری از اسلام است. اگر تنها درباره حجاب سخن گفته شود اما نسبت به عدالت، مبارزه با فساد، سلامت اقتصادی، اخلاق اجتماعی و سایر آموزه‌های دین حساسیت و مطالبه‌گری وجود نداشته باشد، جامعه این رویکرد را نمی‌پذیرد. دین یک مجموعه به‌هم‌ پیوسته است و زمانی می‌تواند در جامعه اثرگذار باشد که همه ابعاد آن به‌صورت متوازن و منسجم معرفی شود. این همان نگاه تمدنی است که رهبر شهید انقلاب همواره بر آن تأکید داشتند. 
امروز بیش از هر زمان دیگری، مسئولیت نهادهای اندیشه‌ساز کشور، از آموزش و پرورش و دانشگاه‌ها گرفته تا رسانه‌ها، مطبوعات و مراکز فرهنگی، سنگین است. اگر این مجموعه‌ها نتوانند اندیشه قرآنی را با زبان روز و با رویکرد حل مسأله به جامعه منتقل کنند، طبیعی است فضای رسانه‌ای و جریان‌های معاند، ذهن نسل جوان را تحت تاثیر قرار دهند. واقعیت آن است که بسیاری از جوانان با دین دشمنی ندارند بلکه پیش از این‌که معارف اصیل اسلامی به آنان معرفی شود، با روایت‌های دیگری از دین و جامعه مواجه شده‌اند. 
بنابراین تحقق نگاه رهبر شهید انقلاب در موضوع حجاب بیش از هر چیز نیازمند بازگشت به قرآن، استخراج دستورالعمل‌های کاربردی آن و اصلاح شیوه‌های تبیین دین است. هر اندازه بتوانیم قرآن را از محدوده شعار و مناسک خارج کرده و به متن زندگی مردم بیاوریم، پذیرش ارزش‌هایی همچون عفاف و حجاب نیز آگاهانه‌تر، عمیق‌تر و ماندگارتر خواهد شد.