«باید برخاست»؛ شعاری برای مسئولیت یا صرفاً احساس؟

شعارها، زمانی ماندگار می‌شوند که از یک احساس زودگذر فراتر رفته و به یک نقشه راه برای عمل تبدیل شوند.

خون شهیدان، همواره یادآور مسئولیتی سنگین است؛ مسئولیت پاسداری از استقلال، عزت، امنیت و آرمان‌هایی که برای آن جان خود را فدا کرده‌اند. بزرگداشت شهید، تنها در سوگواری خلاصه نمی‌شود، بلکه در پایبندی به ارزش‌هایی معنا پیدا می‌کند که شهید برای آن‌ها ایستاد.

«باید برخاست» یعنی برخاستن برای خدمت، برای عدالت، برای مبارزه با فساد، برای تقویت اقتدار ملی، برای دفاع از منافع کشور و برای حفظ وحدت و انسجام جامعه. هر حرکتی که این اهداف را تقویت کند، در امتداد راه شهیدان قرار می‌گیرد.

در روزگاری که دشمنان، بیش از هر زمان دیگری بر ایجاد اختلاف و تضعیف سرمایه اجتماعی تمرکز کرده‌اند، مهم‌ترین وظیفه نیروهای وفادار به انقلاب، افزایش همدلی، تقویت اعتماد عمومی و حفظ انسجام ملی است. قدرت یک ملت، تنها در توان نظامی خلاصه نمی‌شود؛ بلکه در وحدت مردم، عقلانیت در تصمیم‌گیری و حضور مسئولانه در صحنه نیز جلوه می‌یابد.

اگر «باید برخاست» شعاری برای آینده است، این برخاستن باید با آگاهی، اخلاق، قانون‌مداری و مسئولیت‌پذیری همراه باشد. جامعه‌ای که برای ساختن آینده برمی‌خیزد، بیش از هر چیز به بصیرت، کار، تلاش، ایثار و امید نیاز دارد.

امروز نیز پیام شهیدان وامام شهید همین است؛ برخاستن برای ساختن، برای پاسداری از عزت و استقلال کشور، برای یاری رساندن به جامعه، و برای آنکه پرچم ارزش‌هایی که با خون پاک آنان برافراشته شد، همچنان استوار و برافراشته بماند.