ناکامی راهبردی‌ آمریکا در برابر توانمندی ایران

یکی از این ابعاد، ماجرای آتش‌بس در لبنان بود. اگرچه مقاومت حزب‌الله در لبنان با شجاعت و سلحشوری در صحنه حاضر شد و در مراحل پایانی ضربات مؤثری وارد کرد، اما در کنار آن، اهرم دیگری نیز نقش‌آفرین بود و آن بهره‌برداری صحیح از مذاکراتی بود که در اسلام‌آباد انجام شد.

یکی از پیش‌شرط‌های ما برای ادامه این مذاکرات، برقراری آتش‌بس در لبنان بود. این در‌حالی بود که نقشه دشمن ایجاد شکاف میان لبنان، حزب‌الله و جمهوری اسلامی ایران و جدا‌کردن اجزای جبهه مقاومت از یکدیگر بود تا زمینه برای تداوم اقدامات رژیم‌صهیونیستی در لبنان فراهم شود.

با‌این‌حال، جمهوری اسلامی ایران با استفاده درست از ظرفیت مذاکرات در پاکستان و نیز حمایت همه‌جانبه از مقاومت حزب‌الله، موفق شد این آتش‌بس را برقرار و در واقع نوعی آتش‌بس را بر رژیم‌صهیونیستی تحمیل کند. 

در‌خصوص تنگه هرمز نیز باید گفت که یکی از دستاورد‌های مهم جنگ رمضان یا به‌تعبیر دیگر جنگ تحمیلی سوم، توجه به اهمیت این تنگه و احقاق حقوق جمهوری اسلامی ایران در این حوزه بوده است.

ما نه‌تنها به حقوق خود در تنگه هرمز واقف شدیم، بلکه زمینه‌های لازم برای استیفای این حقوق را نیز فراهم کردیم. افزون بر این، تلاش شد تا ضمن ایجاد بستر‌های بهره‌برداری بلندمدت و کسب درآمد‌های قابل توجه، از این ظرفیت به‌عنوان اهرمی بازدارنده در برابر تهدیدات و تهاجمات آمریکا استفاده شود. 

آمریکایی‌ها همچنان درصدد ادامه اقدامات خصمانه خود علیه جمهوری اسلامی ایران هستند، اما در این صحنه نشان داده شد که ایران از توانمندی لازم برای عقب‌راندن آنان برخوردار است.

در واقع، تلاش آنها برای کاهش فشار‌های اقتصادی از طریق باز نگه‌داشتن تنگه هرمز با مانع مواجه شد و این امر نشان‌دهنده ناتوانی آنها در پیشبرد اهداف خود در این منازعه است.

به‌طور کلی، اگر نگاهی جامع به جنگ تحمیلی سوم داشته باشیم، این رخداد بیانگر ناکارآمدی ارتش آمریکا در مقابله با ایران و نیز آشکارکننده توانمندی‌های دفاعی جمهوری اسلامی است؛ توانمندی‌ای که از سوی بسیاری از کارشناسان به‌عنوان پدیده‌ای شگفت‌انگیز توصیف شده است.
 
این توان دفاعی موجب شده در برابر یک ابرقدرت ایستادگی صورت گیرد و در عین حال، از شدت اقدامات رژیم‌صهیونیستی نیز تا حد قابل توجهی کاسته شود.

هر موفقیت در جبهه مقاومت به‌صورت هم‌افزا به تقویت این جبهه می‌انجامد و موجب می‌شود که با اقتدار بیشتری در صحنه حاضر شود. همچنین این موفقیت‌ها موجب افزایش اعتماد‌به‌نفس در میان نیرو‌های مقاومت، که در حال حاضر در میدان حضور دارند، شده و کارآمدی آنان را افزایش می‌دهد. در نقطه مقابل، تضعیف روحیه دشمن و ناکامی‌های پی‌درپی او، زمینه را برای تقویت بیشتر جبهه مقاومت فراهم می‌سازد. 

در شرایط کنونی، جبهه مقاومت اطمینان یافته است که می‌تواند با بهره‌گیری همزمان از ظرفیت‌های تنگه هرمز و تنگه باب‌المندب، فشار‌های جدی و قابل توجهی بر قدرت‌های سلطه‌گر، به‌ویژه آمریکا و متحدان آن، وارد کند.

این امر نشان‌دهنده اقتداری است که بسیاری از کارشناسان نظامی نیز به آن اذعان دارند و تاکید می‌کنند منطقه غرب آسیا، با وجود جبهه مقاومت، به منطقه‌ای غیرقابل تسلط برای بیگانگان تبدیل شده است. در نهایت، این تحولات بیانگر آن است که زمینه‌های خروج نیرو‌های آمریکایی از منطقه، به‌تدریج در‌حال فراهم‌شدن است.