این ماه ماست که پایکوبان‌می رود به سوی هو

☆☆☆☆ 

این‌ماه ماست
که‌ رقصان می رود  فی اللهرها کرده ستیغ کوهسار هاسفر کرده تا کهکشان های نیستی سبکبار هر چه بود ونبود غرق بودابود معبود   باز می گردد  باز      می گردد به نوراللهو باز ، عشقباز گشوده   باز   پرنده ی تا اوج تا فراز باز می گرددبابقیه الله☆☆☆☆و دخان و جادوان و یهودان  وشیطان وچرک و عفونت و صف مشرکانمردان ملعنتزنان فحشا،  جانیان  سیاه خیابان هابمیرند از خشم که عدل جهانی موعود نکشتنی ست و بقیه الله عجل اللهنیّر اعظمبا طنین مرگ جهانی ظلم خواهد آمد و لشکر ظالمان تبخیر خواهد شد  ☆☆☆☆☆شگفت زده به خویش می نگرم  ای دوست لبریز عشق شگفتم  که از تو جاری شده ستدر من .
درین دم غریبسرشار حمدم وسرشار شکرم وسرشار تسبیح توخدای منای لطف  بی دریغای عشق فتنه گر و به هر  سو  در به در که می نگرم چشم های آن درخت _ بانوی گیسو پریشانِ  آسمان بوی توامان بنفشه مغموم و نرگس چشم براهصدای  عاشقانه ی آن که علی در گلوگاهش شکفته بود غرّان می جوشد از دلمصد چشمه یقین  زینبانه اینجا  زبانه می کشد از ژرف جانم با گوشهایم می شنوم : خدارا ما رایت الّا جمیلا و با چشمهایم می بینممی بینم ، می بینم خدا را :ما رایت الا جمیلا☆☆☆☆اکنون ترا علی می سرایم‌در آغوش خدااکنون ترا حسین می سرایم در شب عاشوراشور شیرین شبانه های شب عبد شراب عهد ودنیا یکسر  سراب و  شیطان نقشی برآب وشهادتی ، تضمین نصرت خدا 
چه پایان بی پایانیچه امانی چه آسمانیای ماه شیواای ماه شیوا   محبوب دلم !روز به روزروزتر روشنایی تر روح تر دیده ور دیده ور دیده ورتر نایاب تردست نیافتنی تر برای شیطان دمادم خدا هست تر الله اکبر تر آیه به آیه ،    قرآن تر  عاشق تر عشق تراکنون‌ تو شهید  شاهد صالح فرمانده سپاه ابوصالح و باز خواهی گشت .☆☆☆☆ماه پرّان ما ، دلبر فتان ما حالیا پرکشان به خدا می روی و بر قلب های ما پرچم های سیاه در باد می وزد و چشمه های همه سوی زمین به سوی تو روان است سوگسرای چه کس باشم؟عزای آن سرو سرفراز که رقصان پرّانپایکوباندست افشان  می رود ؟رهیده از شب زمین  رها از دوزخیان ابد ‌واماندگان سرمدجاماندگان‌  بیخبر جامی از حوض کوثر 

این تویی ، تویی ، توییکه می روی و  آن چنان که بی وقفه می آیی و دیگر برای همیشه تا ظهور  شکست ناپذیر شبگیر ماه تمام  در دل ظالم ترین ظلام ظلمات این شب دیجور انتظار نور می فشانی  بر راه منتظربر دل تبدار و باری زمین از آغاز  همیشه رقصان بود یک سو رقص‌ ابلیسیان‌به سوی دوزخ و تاریکی و جنون   سوی دگر شور پران پایکوبی ی شهادتِ عاشقانه های علی  در خون درین  ماه لب تشنه تشنه در  رمضان مبارک  تشنه در محرم الحرام ‌از کوفه ی شکافته سر تا کربلای ارباًاربا از رمضان تا عاشورا 
☆☆☆☆کسی مثل من با کسی مثل یزیدبیعت نمی کند و نکردیفرماندهی توفرماندهی جنگ نبود دیباچه امامت بود شمیم گلستان ولایت بود برابر خاررار زقومصف خدا بود و حیا بود و شرافت  صف عقل و عبودیت و شجاعت رویاروی صف شیطان و تباهی  و حرامکاری صف جهل و کفر و سیاهساری  اکنون تویی شهیدو گواه وعده و وعید شاهد جمال و جلال و  تجلی توحید زنده ای و  سرایر جان  آسمانبار رزق  فراوانکه فریادمی زنی خدا هستو جز او‌ هیچ موثر  نیست و الله اکبرست هو دارد هو هوها دارد و هویش یک بقیه الله داردکه هست که می آید می آید ، بی تردید می آید .☆☆☆☆☆
می بینمت  هستی آنجا در آسمان ‌و اینجایی میان ما سرمست قهقهه ازلسرمست عشق  اول تکرار می کنی  یک شعر نابهنگام‌  عاشقانه راو نگاهبان‌ قلبهای  مایی و می خوانی کلمه ای غریب الغربا چشم یا بر راه  در گوش ما :
ایستاده ، چشم براه با آب و آینه و سبزه یعنی دیباچه ی بیا ،بیا دریاچه ی شکوفه های پیشدرامد تو مجمع الجزایر  لبخند های شاخه ی تر رو به آسمان روز پایکوبی  گرسنگان ستمدیدگان‌ زمینبرهنگان هزار زمستان تشنگان تابستان  بی تاب منتظران گوشه ی ابروی  آن ماه که زاده می شود از زهدان  وحی  می شود لیله القدر می شود قدر مطلع الفجرجهان لب تشنه و بی چیز و گرسنه و  تاریک چشم براه گوشه ی ابروی  توست  ای نان و آب ما نفس و جان وجان جهان وجان جان ما هزار سال و سالها سال و هنوزا ایستاده با آب و آینه و سبزه بعنی  خدا را بیا بیاو این تویی که می خوانی و با تو می خوانیم :بیا بیاهزار سال  آه  دلگزایی ما شادی همه ی بیا  بیایی ما !