تحریم ایران و موضوع انتخابات امریکا
طرح تحریمهای تازه علیه جمهوری اسلامی ایران در امریکا با اهداف متعددی صورت می گیرد که مهمترین آنها تبدیل ایران به یکی از موضوعات اصلی رقابت های انتخاباتی امریکاست.
4 روز دیگر با فرا رسیدن ماه «نوامبر» فصل انتخابات ریاست جمهوری امریکا آغاز می شود و در کنگره های حزبی در شهرها و ایالات مختلف این کشور، مباحث اساسی سیاست و حکومت ایالات متحده در معرض رقابت قرار می گیرد.
جمهوریخواهان افراطی که از ابتدا طرح اقدام در خاورمیانه را با مشاوره گروه ریچارد برل در وزارت دفاع آغاز کردند، چنین پیش بینی کرده بودند که بوش در مرحله اول ریاست جمهوری خود، مناطق استراتژیک خاورمیانه را تسخیر کرده و در مرحله دوم ، تسلیم ایران را به عنوان یکی از دستاوردهای مهم در رقابت های انتخاباتی مطرح خواهد کرد؛ اما اکنون حاکمیت «ناتو» و دولت افغانستان تنها در 30 درصد خاک افغانستان مشهود است و تولید و قاچاق مواد مخدر تا 30 برابر افزایش یافته است.
در عراق نیز حتی بوش نمی تواند از پیروزی سخن بگوید و طرح امریکایی تجزیه عراق ، گسلهای خفته اختلافات قومی و مذهبی را تحریک کرده است. جنگ 33 روزه لبنان نیز «پاشنه آشیل» امنیت اسرائیل را آشکارتر کرده است .اما نکته اینجاست که جمهوریخواهان در طول 7 سال گذشته ، بیش از هر چیز روی میلیتاریسم و یکجانبه گرایی سرمایه گذاری کرده اند. لذا تنها باید تهدید مفروض دیگر را نیز در رقابت های انتخاباتی مطرح کنند، اگر بار دیگر موضوع عراق یا افغانستان مطرح شود، آنها مجبورند که گزارش دستاوردها را منتشر کنند و نتیجه ، چیزی بهتر از شکست در انتخابات کنگره نخواهد بود.
بنابراین موضوع ایران را در دستور کار قرار داده اند تا با طرح تهدید ایران ، فضا را همچنان میلیتاریستی نگه دارند.
با وجود این گزارش شهریور ماه آژانس هسته ای در تایید پایبندی ایران و عدم همراهی اعضای 1+5 با امریکا جهت صدور قطعنامه سوم ، ضربه ای جدی به مشروعیت بین المللی اقدام علیه ایران بود. 2 قطعنامه اول 1737 و 1747 که تنها بندهای محدودی از ماده 41 فصل هفتم منشور ملل متحد در تحریم ایران را دربرمی گرفت ، نتوانست فضای تحریم را به کشورمان تحمیل کند و با اکراه دیگر کشورها، واشنگتن مجبور شد به یکجانبه گرایی سال 1995 و دوران 2 قانون «داماتو» و «هلمز برتون» برگردد؛ قوانینی که تاکنون به دلیل حساسیت دیگر کشورهای دنیا به قوانین فرامرزی امریکا، اجرایی نشده است.
چه باید کرد؛ جمهوری اسلامی ایران باید مشی معتدل خود در روند دیپلماتیک موجود را دنبال کند و در عین حال مقابل فشارها و جنگ روانی امریکا راهبرد «مقاومت» و «وحدت » موجود را حفظ کند. اگر دنیا ایران را تهدید نداند، تلاش جمهوریخواهان برای تبدیل موضوع کشورمان به یک چالش انتخاباتی بی فایده خواهد شد.ضمن آن که در میان فعالان سیاسی انتخاباتی داخل امریکا نیز واقعیت رفتارهای جمهوری اسلامی ایران بشدت تحریف شده است.
اکنون افکار عمومی ایالات متحده ، خوراک خبری و تحلیلی خود را تنها از دولت بوش دریافت می کند. شرایط سخنرانی آقای رئیس جمهور در دانشگاه کلمبیا نشان داد که به رغم تنگ نظری های موجود در آن عالم دموکراسی ، می توان از هر روزنه ای برای جلوگیری از تحریف واقعیت های رفتاری ایران نزد امریکایی ها استفاده کرد و مانع ایجاد شرایطی همچون همکاری جمهوریخواهان و دموکرات های «سنا» در صدور قطعنامه های ضدایرانی شد.
حشمت الله فلاحت پیشه
