آرش میراسماعیلی: برای همیشه از جودو می روم

همه جودوی ایران را با آرش میراسماعیلی می شناسند مبارزی که از 5 دوره حضور در مسابقه های جهانی 4 مدال (2طلا و 2 برنز) کسب کرد.

کد خبر: ۱۴۹۵۰۳

وی در واقع توانست در آخرین حضور جهانی خود در مسابقه های برزیل ضمن کسب مدال برنز ، سهمیه مستقیم المپیک پکن را کسب کند سهمیه ای که در صورت همراه بودن با کسب مدال ، خداحافظی شیرینی را برای جودوکار کشورمان به همراه خواهد داشت.
یکی از رکوردداران کسب مدال در پیکارهای جهانی به رغم همه افتخاراتی که برای ورزش کشورمان کسب کرد می خواهد سال آینده برای همیشه از دنیای تاتامی خداحافظی کند. به راستی چرا ورزشکاران ما دلزده و قهرگونه از دنیای مبارزه خداحافظی می کنند؛

آقای میراسماعیلی برنز گذشته خود را باز هم تکرار کردید.
بله ، البته من از 5 دوره حضور در مسابقه های جهانی 4 مدال گرفتم ، یعنی در اولین حضور جهانی حذف شدم اما برای مسابقه های جهانی برزیل از سال قبل برنامه ریزی کرده و حتی دلیل حضورم در پیکارهای دوحه شناخت توانم بود تا در جهانی برزیل طلا بگیرم اما در روز مسابقه که بسیار آماده بودم بازی را به حریف کوبایی باختم.

یعنی او آماده تر بود؛
نه. من قبلا یک بار به این کوبایی باخته و یک بار هم برده بودم ولی جودو واقعا ورزش ثانیه هاست. کافی است یک لحظه اشتباه کنی و امتیاز از دست بدهی. واقعا جبران کردن آن سخت است. من هم بر اثر یک اشتباه امتیاز از دست دادم و دیگر نتوانستم جبران کنم.

ناراحت نشدی که سومین طلا را از دست دادی؛
چرا ، ولی این باخت تلنگری به من بود تا برای المپیک بیشتر تمرین کنم ، البته این را هم بگویم مسابقه های جهانی که پیش از المپیک برگزار می شود از سطح کمی و کیفی بالایی برخوردار است. شاید باور نکنید از 5دوره حضوری که در رویدادهای جهانی داشته ام پیکارهایی به این کیفیت ندیده بودم.

رشد جودو را در جهان چطور دیدید؛
رشد جودو در جهان خیره کننده است بخصوص میان کشورهای اروپایی ، چرا که آنها مرتب در اردوهای مشترک حضور دارند و در حال تمرین کردن هستند. همین مساله باعث شد قوی شوند. خب ، اگر ما هم سالی چند مسابقه و اردو داشته باشیم رشد می کنیم.

یعنی با چند مسابقه و اردو جودوی ما جهانی می شود؛
ببینید، پتانسیل جودوی ما بیش از اینهاست و هر کس که آماده تر و جنگنده تر باشد و از فرصت ها استفاد کند برنده است و نباید شکست را به گردن کادر فنی یا مربیان انداخت. از طرفی شما امکانات دیگر کشورها را ببینید. ما پیش از حضور در مسابقه های جهانی برزیل فقط به یک اردو رفتیم ولی دیگر کشورها دائم در حال رفت و آمدند.

فکر می کنید این دلایل کافی است؛
نه ، بگذارید راحت تر صحبت کنم. نگاهی هم که ما در رسانه ها داریم نسبت به دیگر کشورها فرق دارد. با یک برد چنان ورزشکار را به اوج می بریم که می ترسد اگر ببازد آبرویش برود، پس محافظه کار و محتاط می شود که همه این عوامل استرس آور است اما در کشورهای دیگر این طور نیست. ما باید از بسیاری از جنبه های مثبت دیگر کشورها الگوبرداری کنیم. ما چه طرز فکری داریم آنها چه طرز فکری دارند. ما چه برنامه ای داریم آنها چه برنامه ای دارند. ما چطور تمرین می کنیم آنها چطور. نگاه ما باید نسبت به ورزش تغییر کند. تا زمانی که طرز تفکر موجود در ورزش کشور ما تغییر نکند عمر قهرمانی و موفقیت های ما کوتاه مدت است.

شما چه طرز تفکری دارید؛
من چه طرز تفکری دارم؛ طبیعی است از تجربیات گذشته ام استفاده می کنم. وقتی قصد حضور در مسابقه ای را دارم کاری به موارد حاشیه ای نداشته و به جنبه های مثبت رقبای جهانی نگاه می کنم. وقتی در یک بازی می برم فردای آن روز فراموشش می کنم ، یعنی کار از نو شروع شده است. من هیچ وقت در باد مدالم نخوابیدم و خیلی زود آنها را در کلکسیون افتخاراتم می گذاشتم تا خیال برم ندارد که همیشه اولم. به همین دلیل پس از بازگشت از پیکارهای جهانی مثل یک جودوکار صفرکیلومتر دوباره تمرین می کنم.

یعنی پس از جهانی برزیل هم تمرین ها را شروع کردید؛
پس از یک هفته تمرین هایم را شروع کردم ، چون می دانم مدال گرفتن در المپیک آسان نیست و باید تمرین کرد.

پکن چندمین تجربه المپیکی شماست؛
سومین تجربه المپیکی من است. در سیدنی که خیلی جوان بودم و تازه می فهمم وقتی در بازی با حریف ایتالیایی مساوی کرده و داوران رای به برتری وی دادند چه مدال ارزشمندی را از دست دادم. در المپیک آتن هم بودم ولی دوست ندارم از سومین تجربه المپیک بدون مدال برگردم و این فرصت را از دست بدهم.

به قولی این آخرین فرصت را؛
بله ، حق با شماست. این آخرین فرصت ، پکن میدان خداحافظی من از دنیای جودوست و با تمام وجود برای طلا می جنگم و آنقدر زحمت می کشم تا یک مدال به تعداد مدالهای المپیکی ایران اضافه کنم. بعد برای همیشه از دنیای جودو خداحافظی می کنم.

چرا برای همیشه ، یعنی اینقدر خسته شدید؛
البته اگر کمکی از دستم برآید انجام می دهم ، اما خداحافظی ام برای همیشه است.

می خواهید بازارگرمی کنید؛
نه. به هیچ وجه.

چرا باید این کار را بکنم؛
منتظر بمانید و ببینید که پس از المپیک پکن برای همیشه از دنیای تاتامی خداحافظی می کنم.

یعنی چنان دلزده شده اید که برای همیشه از جودو می روید؛ چرا؛
واقعا خسته شدم. در این مدت منتقدان معترض یا بهتر بگویم افرادی بودند که با من به نوعی دشمنی کردند. شاید اگر متعلق به هر رشته دیگری بودم با من بهتر برخورد می شد. طی این 5 دوره جهانی که رفتم هر بار که حتی با طلا برمی گشتم بازهم علیه من حرف می زدند. درواقع بعضی ها تشنه باختن من بودند اما وقتی می بردم آن را به حساب شانس ، قرعه ، داوری و حتی دوپینگ می گذاشتند.

یک قهرمان باید تحملش زیاد باشد؛
بله ، البته به شرط آن که با آبروی آدم بازی نشود. در این مدت بعضی ها جو همفکری و همیاری با تیم ملی و فدراسیون را پیش نیاوردند و از هر راهی برای ضربه زدن به ما استفاده می کردند. ما آبرویمان را از سر راه نیاورده ایم . هر تهمتی که به ما می زنند باید برای مردم جواب قانع کننده داشته باشیم. آنها که با ورزشکاران ملی پوش در ارتباطند به خوبی می دانند ما روزها و هفته ها پدر، مادر و حتی همسر و فرزندان خود را نمی بینیم و در تمرین و مسابقه ها با جان و دل بازی می کنیم تا با کسب مدال دل هموطنان را شاد کنیم اما آنها به جای این که کمک حالم باشند فقط سنگ اندازی می کردند.

حتی به عنوان مربی هم حاضر به کار نیستی؛
نه ، چون واقعا خسته شده ام ، البته پس از پکن راحت تر صحبت می کنم اما باور کنید از جودو خداحافظی خواهم کرد، آن هم برای همیشه.

شما هم می خواهید مثل بعضی ورزشکاران سر از شورا و مجلس دربیاورید؛
خودم را در این حد نمی بینم که وارد سیاست شوم.

باور کنیم؛!
مطمئن باشید من ورزشی هستم و علاقه ای به این کارها ندارم ، البته ورزشکارانی که وارد شورا و مجلس شدند بدون تردید مشکلات ورزش را بهتر درک می کنند و به کمک آن خواهند آمد ولی به این موضوع فکر نمی کنم و اسم ورزشی ام را حفظ می کنم.

با افتخاراتت چه می کنی؛
آن را که متعلق به خانواده جودوست به خودشان می دهم. اگر من مدال می گرفتم به خاطر این بود که یک تیم پشت سرم بود و تمامی افتخاراتم متعلق به فدراسیون و جامعه جودوست.

و سخن پایانی؛
دست همه کسانی را که برای من زحمت کشیده اند می بوسم و امیدوارم با حمایت مسوولان سهمیه بیشتری برای حضور در المپیک کسب کنیم.