تاخیر در توسعه راه آهن و هدر دادن سرمایه های ملی

هزاران خبر غمبار از تصادفات جاده ای در طول سال شنیده می شود. رئیس مرکز اورژانس کشور تعداد کشته شدگان تصادفات را در چند سال برابر این تعداد در جنگ ایران و عراق می داند.

کد خبر: ۱۴۶۶۰۴

در ایران در چند ساعت 3 نفر جان خود را در سوانح رانندگی از دست می دهند، در جاده ها تصادفات هر 24د قیقه یک قربانی می گیرد و هیچ کس از این مصیبت به مثابه یکی از بزرگترین خطراتی که جان مردم را تهدید می کند، در امان نیست. اما به واقع چند مسافر قطار بر اثر تصادف کشته یا زخمی می شوند؛ به نظر نمی رسد این تعداد به تعداد انگشتان دست برسد.
فقط کافی است به بخشی از مزایای گسترش شبکه حمل و نقل ریلی توجه کنید: با احداث شبکه ریلی مدرن مورد نیاز کشور در رشته های زیر اشتغال مولد ایجاد می شود؛ 1- اشتغال دهها هزار نفری در زمان زیرسازی و ریل گذاری 2- اشتغال قابل توجه در مرحله تولید ریل 3- اشتغال در شرکتهای سازنده واگنهای مسافری و باری و لوکوموتیو 4- اشتغال در شرکتهای تولیدکننده ورق عریض و شرکتهای الکترونیکی و نورد و تولیدکنندگان صندلی و تجهیزات داخل واگن 5- اشتغال در شرکتهای خدمات نگهداری شبکه ریلی 6- اشتغال در شرکتهای ارائه خدمات مسافری و خدمات باری.
شبکه ریلی مدرن (دارای سرعت تا 160 کیلومتر بر ساعت) جایگزین مناسبی برای هواپیما در مسیرهای تا 500 کیلومتر است و امنیت ، آسایش و هزینه مناسب آن به این بخش امتیاز ویژه می بخشد. یک مجموعه قطار می تواند بیش از 500 مسافر یا 1.2 میلیون کیلوبار را با امنیت و سرعت مناسب جابه جا کند. سرعت ، ایمنی ، ارزانی و آسایش سفر با بهره گیری از شبکه ریلی مدرن موجب توزیع مناسب سرمایه گذاری در مناطق مختلف کشور می شود و این مهم مسائل قومیتی و جمعیتی را تحت تاثیر مثبت خود قرار می دهد، بنابراین سرمایه گذاری در کشور با توجه به امتیازات خاص طبیعی و جغرافیایی آن انجام خواهد شد و مساله دور بودن از مرکز، مانع توسعه نخواهد بود.
مزیت دیگر این که انگیزه برای زندگی در شهر شلوغ و پرهزینه ای چون تهران کاهش خواهد یافت و حتی مهاجرت معکوس نیز محتمل است ، چرا که ساکنان در فاصله 100 کیلومتری تهران قادر خواهند بود در مدت کوتاه به تهران یا محل کار خود مراجعه و عصر به خانه برگردند. با این حال و به گفته وزیر راه و ترابری اجرای پروژه های راه آهن در کشور پیشرفت خوبی ندارد و به دلیل کمبود اعتبار در کشور انجام پروژه های راه آهن با رکود مواجه است.
مجری طرحهای ساخت و توسعه راه آهن ، بنادر و فرودگاه ها هم می گوید، پیشنهاد ما برای بودجه امسال 700 میلیارد تومان بوده که این رقم در لایحه بودجه 310 میلیارد تومان گنجانده شد! این در حالی است که کشور هند با جمعیت یک میلیارد نفری خود موفق شده است به کمک شبکه گسترده ریلی مشکلات جاده ای را مرتفع کند. کشورهای پیشرفته با وجود داشتن حجم انبوه توریسم داخلی و خارجی مشکل تصادفات پی در پی جاده ای ندارند، پس چرا با وجود مزیت های ویژه و بی نظیر شبکه ریلی 17 مرکز استان بدون شبکه ریلی است و در دیگر نقاط کشور نیز شبکه ریلی قابل توجهی نداریم ، علت چیست؛ چرا رسانه ها به این موضوع مهم و حیاتی بهای لازم را نمی دهند؛ چرا با وجود مزایای ویژه حمل و نقل ریلی مانند امنیت ، آسایش مسافران ، مصرف کم انرژی ، هزینه مناسب ، تاثیر مطلوب بر صنعت توریسم و قیمت مسکن و دهها مزیت ویژه دیگر، مورد حمایت واقعی قرار نمی گیرد؛ چرا پروژه های ریلی در مشکل مالی دست و پا می زنند، اما برخی طرحها با بازدهی پایین اقتصادی ، مشکل مالی خاصی ندارند.
صرفه جویی ناشی از کاهش مصرف سوخت فقط در یک مسیر 1000 کیلومتری ریلی در مدت 4تا 5سال موجب بازگشت کل سرمایه گذاری خواهد شد، از طرف دیگر باید در نظر داشت کل سرمایه گذاری لازم برای چنین مسیری یکباره انجام نمی شود و در طول مدت ساخت ، سرمایه گذاری انجام و بهره برداری مرحله ای از پروژه نیز محقق می شود؛ به فرض هر 200 کیلومتر که ساخته می شود و بین چند شهر ارتباط برقرار می شود قطار شروع به جابه جایی مسافر و بار در شبکه ریلی می کند و درآمدزا خواهد شد.
با توجه به مطالب یاد شده هر روز تاخیر در اختصاص اعتبار مورد نیاز شبکه ریلی ، ظلم به ملت ایران و هدر دادن سرمایه های ملی است.