اخترشناسان می گویند ، دنباله عظیم یک ستاره دورافتاده دنباله که با سرعت خارق العاده ای در فضا حرکت می کند راکشف کرده اند.
کد خبر: ۱۴۲۵۵۷
به گزارش شبکه BBC ، دنباله عظیم این ستاره به طول 13 سال نوری است و توسط تلسکوپ فضایی «کاشف تکامل کهکشانی» یا «گالکس» (Galaxy Evolution Eplorer) متعلق به ناسا کشف شده است.
محققان گفتند تاکنون چیزی شبیه به این دنباله در پیرامون هیچ ستاره ای کشف نشده بود.
آنها معتقدند که این ستاره به نام مایرا به آنها کمک خواهد کرد بفهمند یک ستاره هنگام روبرو شدن با سرنوشت نهایی خود چگونه چیزی را تجربه می کند.
مارک سیبرت، منجم رصدخانه های کارنِگی در شهر پاسادنا در جنوب کالیفرنیا و از نویسندگان مقاله ای که در نشریه نیچر چاپ شده است گفت ، این یک پدیده کاملا تازه برای ما است، و ما هنوز در تلاشیم فیزیک این پدیده را درک کنیم.
مایرا (که همچنین موسوم به Mira A) است برای بیش از 400 سال قوه تخیل ستاره شناسان را مشغول کرده است.
مایرا A در صورت فلکی (Cetus) در فاصله تقریبا 350 سال نوری از زمین قرار دارد و با یک ستاره ثانوی به نام مایرا B جفتی را تشکیل می دهد.
میلیاردها سال قبل، مایرا تا حدود زیادی شبیه به خورشید بود، اما با وارد شدن به مرحله پایانی حیاتش، متورم شده و به نوعی ستاره موسوم به غول قرمز تبدیل شده است.
این ستاره هنگام حرکت در فضا با سرعت 130 کیلومتر در ثانیه، مقدار زیادی مواد از خود به جا می گذارد.
با این حال علی رغم چندین قرن مطالعه، دنباله شگفت انگیز آن تاکنون ردیابی نشده بود.
اکنون تصاویر ماورای بنفش تلسکوپ فضایی گالکس این مشخصه غیرعادی مایرا را آشکار کرده است.
بری مادور از دیگر نویسندگان این مقاله و محقق ارشد نجوم در رصدخانه های کارنِگی گفت، گالکس به طرز خارق العاده ای در مقابل نور ماورای بنفش حساس است و دارای چنان میدان دید وسیعی است که در موقعیتی منحصر به فرد برای اسکن کردن آسمان برای ردیابی فعالیت های ماورای بنفش که قبلا کشف نشده بود قرار دارد.این واقعیت که دنباله مایرا فقط در نور ماورای بنفش می تابد احتمالا توضیح می دهد که چرا تاکنون توسط سایر تلسکوپ ها کشف نشده بود.
این تصاویر همچنین وجود یک « شوک کمانی » را آشکار می کند ، یعنی ناحیه ای در جلوی ستاره که محل توده شدن گازهای داغ در اثر برخورد بادهای خورشیدی به گاز و غبار فضایی است.
تیم منجمان معتقد است که گازهای داغ در شوک کمانی گازهای رها شده از ستاره را داغ می کنند و باعث ایجاد یک دنباله متلاطم در پشت ستاره می شوند.
دانشمندان می گویند که این دنباله متشکل از موادی است که مایرا برای 30 هزار سال درحال انتشار آنها بوده است.
تیم محققان گفتند ، مطالعه کربن، اکسیژن و سایر عناصر تشکیل دهنده دنباله، می تواند به درک بهتر چگونگی تشکیل منظومه های شمسی و حتی نحوه پیدایش حیات در آنها کمک کند.
تیم محققان تاکید کردند، پس از 400 سال مطالعه، مایرا هنوز مایه حیرت است.