نوجوانان‌مان را به رسمیت بشناسیم

برخی ویژگی‌ها اما در میان نوجوانان مشترک است؛ ویژگی‌هایی همچون استقلال‌طلبی یا بیش از حد حساس بودن که موجب شده نوجوانی به یکی از دوره‌های خاص و ویژه زندگی اغلب افراد تبدیل شود. این مسأله به این نیاز دارد که هم والدین و هم خود نوجوانان، اطلاعات بیشتری از دوران نوجوانی و حال و هوای آن داشته باشند تا بتوانند این دوره را به سلامت طی کنند.

دوران نوجوانی اغلب با تغییرات هورمونی و بلوغ همراه است و همین مسأله موجب می‌شود ویژگی‌های خلق و خوی بچه‌ها تحت تاثیر قرار بگیرد. بچه‌هایی که تا همین دیروز برای پدر و مادرها کودک بودند، امروز در شرایطی قرار می‌گیرند که می‌خواهند به همه اثبات کنند برای خودشان افراد بزرگ و مستقلی هستند که می‌توانند تصمیم بگیرند و عمل کنند.

همین مسأله هم موجب شده نوجوانان تصور کند خودشان مرکز جهان هستند و انرژی، توانایی و قدرتی وصف‌ناپذیر دارند. نوجوانان برای اثبات استقلال‌طلبی و رشد عقلی‌شان گاهی وقت‌ها رفتارهایی سرکشانه از خود نشان می‌دهند که می‌تواند پدر و مادر‌ها را نگران کند. اما این رفتارها بخشی از ویژگی‌های دوران نوجوانی است و آنها می‌خواهند از این طریق نشان دهند بزرگ شده‌اند و برای تصمیم‌گیری و عمل به والدین خود نیاز ندارند.

برای آن‌که نوجوانان ما دوران آرام و بهتری را تجربه کنند و همچنین خود ما در مواجهه با آنان با چالش‌های کمتری مواجه شویم، بهتر است در دوران نوجوانی بیشتر از همیشه با فرزندان‌مان همراه و همدم باشیم و مانند یک دوست صمیمی در بحران‌های دوره نوجوانی آنها را همراهی کنیم. با آنها وقت بگذرانیم و بیشتر پای صحبت‌ و حرف‌های آنها بنشینیم. گاهی وقت‌ها لازم است با سپردن مسئولیت‌هایی به نوجوانان، به نوعی استقلال و بزرگ شدن‌شان را به رسمیت بشناسیم و به آن احترام بگذاریم.