استفاده از ملکولی ارزان قیمت برای مقابله با سرطان

آخرین گزینه DCA است که سالهاست شناخته شده اما فقط کاربردهای محدود آن در پزشکی مشخص شده است. توانایی آن برای تاثیر گذاری بر میتوکندری ، واحدهای تبدیل انرژِی در داخل سلول ، باعث شده برخی پزشکان از آن برای درمان بیماری های متابولیک کمک بگیرند.
به همین دلیل محققان دانشگاه آلبرتا به بررسی نقش میتوکندری ها در ایجاد و بقای تومورها پرداخته اند.
سرپرست این تحقیق دکتر Evangelos Michelakis می گوید بنظر می رسد در سرطان عملکرد میتوکندری دچار اختلال می شود و به عقیده او DCA می تواند به بازگشت این عملکرد کمک کرده و بقای سلولهای سرطانی را دشوار می سازد.
افزودن ملکول فوق به بافت سرطانی در آزمایشگاه باعث مهار رشد تومور شد و برخی علائم عملکرد را در حیوانات نیز نشان داده است.
این ملکول بر بافت سالم اثر جانبی نداشته است. با این حال هیچ آزمایشی در این زمینه در انسان انجام نشده است.