مشهد ـ ری؛ ای نامه که می‌روی به سویش

حجت‌الاسلام محمدباقر پورامینی، مدیر گروه کلام پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی که به مناسبت میلاد امام رضا(ع) با مهر حرف می‌زده درباره این نامه گفته: «امام رضا(ع) در نامه خود به عبدالعظیم چند نکته محوری را یادآور شدند تا او به مردم ابلاغ کند. روح کلی این نامه حاکمیت فضای صمیمیت در روابط اجتماعی جامعه دینی است. صمیمیت احساس نزدیکی است. یعنی توانایی ایجاد رابطه عمیق و ایجاد هم دلی با دیگران. وقتی به صمیمیت اشاره می‌شود حوزه‌های مختلفی را می‌تواند شامل گردد که حوزه اجتماعی از اهمیت خاصی برخوردار است. نکته محوری فرمایش امام رضا‌(ع) این فراز است: «فَإِنَّ ذَلِک قُرْبَةٌ إِلَی ا...» یعنی تلاش برای صمیمیت با مؤمنان و دوری از اختلال در این صف و حقیقت یکپارچه، زمینه نزدیکی به امام را فراهم می‌سازد.