رانـنــده پیــمانکار و دانشـــگاه

دادستان تهران دیروز با اشاره به گزارش هیأت هفت نفره گفت: راننده، دانشگاه و پیمانکار که مسؤول خدمات رسانی در آنجا بوده‌اند مقصر اعلام شدند، راننده فوت کرده است و از طریق بیمه، مبلغ دیه‌ها وصول می‌شود.
جعفری‌دولت‌آبادی افزود: برخلاف نظر پلیس که به‌طور درصدی اعلام تقصیر کرده بود هیات هفت نفره به نحو مساوی افراد و دستگاه‌ها را مسؤول شناخته، بعد از ابلاغ این نظریه مقرر شد طبق قانون اقدام شود و اگر اعتراضی باشد طبق قانون به آن عمل می‌شود.
دادستان تهران اضافه کرد: به بازپرس و دادستان منطقه توصیه کرده‌ایم که اگر خانواده‌ها آمادگی دارند دیه خود را بگیرند طبق مقررات دیه از طریق شرکت‌های بیمه پرداخت می‌شود.
وی با بیان این‌که پیشرفت پرونده مطلوب بوده، گفت: ان‌شاءا... تا هفته آینده کارهای پرونده از لحاظ قضایی تکمیل می‌شود و به‌زودی کیفرخواست صادر خواهد شد و امیدواریم پرونده به‌زودی نیز به دادگاه ارسال شود.
جعفری‌دولت‌آبادی افزود: چنانچه خانواده‌ها در بخش دریافت دیه پیشقدم شوند و بعد از آن، پرونده به دادگاه برود از نظر ما منعی وجود ندارد و ما آمادگی داریم، همچنین در مورد مصدومانی که در قید حیات هستند، چون طول درمان آنها طولانی است طبیعتا باید صبر کنیم طول درمان نهایی شود. بنابراین در بخش افرادی که فوت و مصدوم شده‌اند پرونده تفکیک شده است. دادستان تهران تصریح کرد: در مورد مصدومان نیز که بخواهند دیه بگیرند منعی وجود ندارد و از طریق بیمه این امکانات در نظر گرفته شده است، توصیه کردیم که در این بخش‌ها کمک بیشتری شود، تعداد افراد بستری در این حادثه ده نفر هستند. وی در پاسخ به سوالی مبنی بر این‌که آیا پرونده شاکی خصوصی دارد، گفت: خانواده‌هایی که فرزندانشان فوت شده و همچنین مصدومان، طرح شکایت کرده‌اند و پرونده شاکی خصوصی دارد.

در دادگاه حکم صادر می‌شود
علی علیزاده حقوقدان هم در این باره به جام‌جم گفت: اغلب مواقع، کارشناسی هفت نفره مرحله نهایی اعتراض به کارشناسی است، اما می‌توان بازهم به آن اعتراض کرد. کارشناسان بعد از بررسی عوامل موثر در حادثه نظر خود را اعلام می‌کنند. بعد از نهایی شدن نظریه و ثبت شکایت افراد دخیل در پرونده، با صدور کیفرخواست پرونده به دادگاه ارسال می‌شود و در آنجا تصمیم درباره مجازات متخلفان گرفته می‌شود.

وعده‌هایی که عملی نشد
گزارش کارشناسان در حالی اعلام شده که خانواده دانشجویان جان باخته خواستار رسیدگی سریع به پرونده و برخورد شدید و قاطع دستگاه قضایی با مقصران این حادثه شده‌اند. برخی از آنها نیز از عملی نشدن وعده‌های مسؤولان در رسیدگی به وضعیت‌شان گلایه دارند.
پدر نگار باب‌الحوائج که دخترش در این حادثه جان باخت به جام‌جم گفت: چند روز بعد از حادثه، معاون دانشگاه آزاد همراه هیاتی از مسؤولان دانشگاه آزاد همدان برای دلجویی و تسلیت نزد ما آمدند. معاون دانشگاه به ما قول داد که این حادثه را پیگیری می‌کند و حتی به ما گفتند که خانواده‌های متوفیان و مصدومان در این مدت هر چقدر هزینه کردند پرداخت می‌شود، اما این اقدام عملی نشد .
وی افزود: به آنها گفتیم که چرا باید دانشگاه از اتوبوس‌هایی برای جابه‌جایی دانشجویان استفاده کند که اسقاطی بوده، بیمه و معاینه فنی ندارد که قول دادند در این‌باره بررسی‌‌های لازم را انجام دهند و نتیجه را به ما اطلاع‌رسانی کنند. برای شکایت درباره مرگ دخترم به دادسرای راهور مراجعه کردم و خواستار مجازات متهمان پرونده شدم. همچنین به ملاقات آقای طهرانچی، رئیس دانشگاه آزاد رفتم که وی گفت بابت حادثه رخ‌داده ناراحت هستند و خودشان از طریق دخترشان متوجه ماجرا شده بودند.
وی گفت: مسؤولان قضایی به ما گفته بودند نظریه نهایی تا دو هفته دیگر به ما ابلاغ می‌شود اما چهارشنبه از طریق رسانه‌ها با خبر شدیم که نظریه کارشناسی هفت نفره اعلام شده است. ما خواستار برخورد جدی با مقصران این حادثه هستیم.
علی حسین‌زاده‌نوا دیگر دانشجویی بود که در این حادثه جان باخت. پدر داغدیده او به جام‌جم گفت: علی تنها پسرم بود و ما نتوانسته‌ایم مرگ او را باور کنیم. زمانی که حادثه برای پسرم علی که دانشجوی دکترای دامپزشکی بود، رخ داد شوکه شدیم. دعا می‌کردیم خبری که از او شنیدیم واقعی نباشد اما واقعیت داشت و او و تعدادی از هم‌دانشگاهی‌‌هایشان در این حادثه دلخراش فوت شدند. داغ بچه‌ام و دیگر بچه‌ها تا ابد در دل خانواده‌ها خواهد ماند.
وی افزود: شاید اگر مسؤولان دانشگاه دقت بیشتری به خرج می‌دادند و برای حمل و نقل دانشجویان از این اتوبوس‌های خطرآفرین استفاده نمی‌کردند الان کسی دچار حادثه نمی‌شد و خانواده‌هایی داغدار نمی‌شدند. بعد از مرگ فرزندم مسؤولان دانشگاه آزاد برای دلجویی نزد من و همسرم آمدند و قول دادند که با مقصران مجموعه خودشان برخورد می‌کنند .
پدر داغدیده ادامه داد: من برای مقصران این حادثه اشد مجازات و قصاص می‌خواهم. شاید اگر کمی تدبیر و اندیشه را مسؤولان دانشگاه به کار می‌بردند، بچه‌های ما زنده بودند. با هزاران امید و آرزو تنها پسرم را بزرگ کردیم و هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم چنین حادثه تلخی او را از ما جدا کند. غم او هیچ‌وقت از دلمان نمی‌رود و هر روز که می‌گذرد این غم تازه می‌شود.
وی درباره علت برگزارنشدن تشییع دسته‌جمعی برای جان‌باختگان هم گفت: چون برخی دانشجویان ساکن شهرهای دیگر بودند، نشد که تشییع پیکر دانشجویان در یک روز و با هم انجام شود. من و برخی خانواده‌‌ها چون فرزندانمان در را ه علم جان باختند از مسؤولان می‌خواهیم که آنها را به‌عنوان شهید راه علم بدانند و این عنوان را برایشان در نظر بگیرند تا شاید یک یادگاری برای خانواده‌های داغدیده باشد.