توسعه شهرهای کشور با اصول ایمنی سازگار نیست

در حالی که 97 درصد بافت مسکونی کشور در مناطق زلزله خیز قرار گرفته است و زمین لرزه های بزرگ در طول تاریخ کشورمان فاجعه های سنگینی آفریده است

کد خبر: ۱۱۷۱۶۶

، رئیس پژوهشگاه بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله معتقد است توسعه ساختمان ها و تاسیسات موجود کشور در طول 50 سال گذشته با زلزله و ایمنی سازگار نبوده است . غفوری آشتیانی در گفتگو با ایسنا، بهبود بافت های غیرایمن موجود به بافت ایمن را فرآیندی زمان بر دانسته و می افزاید: تا زمانی که از دانش تولید شده در سالهای اخیر در این منطقه استفاده نشود ، چند سال دیگر هم زلزله اتفاق بیفتد ، خسارات و تلفات سنگینی را متحمل خواهیم شد. وی با اشاره به تحقیقات انجام شده درباره زلزله گفت : بعد از زلزله منجیل در سال 1369 دولت توجه ویژه ای را به تحقیقات زلزله داشته که یکی از بندها توجه به گسترش دانش ، ظرفیت ها ، تولید ، تربیت نیروی انسانی و تقویت موسسات پژوهشی است ، طوری که از آن زمان برخورد جامعه تحقیقاتی کشور به مساله زلزله مانند برخورد آن با نیازهای زمان جنگ بود ؛ یعنی جامعه تخصصی کشور بویژه دانشکده های مهندسی عمران و پژوهشگاه زلزله و موسسات تحقیقاتی بر این اساس حرکت کردند تا نیازهای علمی و دانش فنی کشور را در زمینه تهیه ابزار لازم برای کاهش خطرات زلزله فراهم کنند. وی افزود: جهشی که در این زمینه صورت گرفت باعث شد تا دانشگاه ها بویژه رشته های عمران به سمت زلزله سوق پیدا کنند ، استادان تزهای دانشجویی و تحقیقات آنها را به سوی زلزله هدایت کردند و تحصیلات تکمیلی در رشته های مهندسی زلزله رشد پیدا کرد. پژوهشگاه زلزله شناسی نیز که تاسیس آن به قبل از زلزله منجیل برمی گردد ، تدوین کننده این استراتژی ها بود ، بر این اساس دستاورد پژوهشگاه ها و جامعه تخصصی کشور در طول 16 سال گذشته به این صورت بوده که ما از یک عدم شناخت مناسب از وضعیت گسل ها و زلزله ها به وضعیت مناسبی رسیده ایم ، مهندسی عمران به سمت مهندسی زلزله و تدوین دستورالعمل های لازم برای ایجاد زیر ساخت های تحقیقاتی سوق یافته و همچنین شناخت ما از وضعیت لرزه خیزی و راهکارهای افزایش سطح آگاهی مردم در این زمینه از زمان زلزله منجیل تاکنون به سطح قابل قبولی رسیده است . دکتر غفوری آشتیانی خاطر نشان کرد: خسارات ناشی از زلزله بم به علت عدم به کارگیری دانش ، نبود آگاهی ها و آمادگی لازم و عدم پاسخگویی مناسب در زمان بحران به تشکیل ستادی در ریاست جمهوری و سپس تدوین سیاست های کلی نظام در زمینه پیشگیری ناشی از زلزله منجر شد. این سند دارای 9 بند است که عبارتند از: افزایش آگاهی و آمادگی ، فرهنگ ایمنی ، گسترش توان تحقیقاتی علمی کشور ، پیشگیری و کیفیت ساخت وساز ، مکان یابی های مناسب ، بهبود کیفیت مدیریت ، تدوین یک برنامه جامع بازتوانی و بازسازی ، موارد پیشگیری ، ایجاد یک طرح جامع اطلاع رسانی و سیستم هشداررسانی . دو بند اولی که زیر بنای این سند است ، یعنی بدون گسترش پژوهش و تحقیقات اهداف دیگر تحقق پیدا نمی کند لذا هم اکنون در کشور دارای چنین ساختاری هستیم و این ساختار ناشی از پاسخ جامعه علمی به این نیاز در کشور بوده و در نتیجه با این سیاست هایی که تصویب شده ، وظیفه مضاعف تری داریم.