شعرخوانی عاشورایی نفیسه سادات موسوی

میخواست حق مادر خود را ادا کند
سقا شود به رسم پدر اقتدا کند

میخواست از میان سپاه حرامیان
راهی برای بردن این مشک وا کند

این مشک آب نیست ,نه این مشک آبروست
حتی بدون دست نباید رها کند..

بعد از علی که دار و ندار حسین بود
میخواست روح و جان خودش را فدا کند

دندان گرفت مشک و به سوی حرم شتافت...
دشمن مگر زغیرت سقا حیا کند...

بی دست اگرچه او نکشید از سکینه دست
دیگر نشد رعایت فرق دوتا کند

قرآن نبود، دست تو را بوسه زد حسین
یک دست کافی است که قدش دو تا کند

بعد از علی تمام امید حرم عموست
چشمی نبیندش که شکسته....خدا کند..

بیخود نبووود فرق سرش را شکافتند
کس را توان نبود سرش را جدا کند

پیچید بوی یاس و نشد ماه کربلا
فکری برای ناله ی "ادرک اخا"کند...

بود آرزوش اینکه بگوید برادرم
زهرا رسید حاجت او را روا کند..

می گفت ضرب دست ابالفضل حیدری ست

ام البنین کجاست که گوشش صدا کند