جورج بوش ، سفر خارجی برای پشت سر گذاشتن حقارت شکست داخلی
جام جم آنلاین: جورج بوش که با شکست در انتخابات تحقیر شده ، عازم سفر به خارج شد تا با رهبران آسیا و اروپا مذاکره کند رهبرانی که دنبال نشانه های ضعف ، بی اعتمادی یا گرفتن امتیاز از او خواهند بود.
آسوشیتدپرس می افزاید چالش بوش این است نشان دهد رهبری امریکا ، به عنوان آخرین ابرقدرت جهان ، در صحنه جهانی تغییر نکرده است.
کورت کمپل ، مقام برجسته پنتاگون در دولت کلینتون که حالا برای مرکز مطالعات استراتژیک و بین المللی کار می کند ، می گوید: به گمان من او دست پیش را می گیرد تا عقب نماند و سعی خواهد کرد عملکردی قوی داشته باشد.
بعضی از رهبران جهان ، بویژه کسانی که از پز دادن و قدرت نمایی کاوبوی وار او رنجیده اند ، اقدام او در حمله به عراق را اقدامی خطرناک و یکجانبه گرایانه می دانستند ، ممکن است در خفا از شکست خفت بار او در داخل امریکا خوشحال باشند.
اما امریکا نظام پارلمانی ندارد و بوش دو سال دیگر رئیس جمهور خواهد ماند و سایر رهبران جهان نیز در داخل کشورهای خود با مشکلاتی مواجه بوده اند. مخصوصا تونی بلر متحد او در عراق و ژاک شیراک مخالف جنگ عراق که هر دوی آنان ممکن است با بوش همدردی کنند.
دموکرات ها در انتخابات سه شنبه گذشته حزب جمهوریخواه جورج بوش را در مجلس سنا ، نمایندگان و فرمانداری ها شکست دادند که کارشناسان علت آن را جنگ عراق و اقتدارگرایی مستبدانه بوش در داخل می دانند.
بوش در دیدار با ایهود اولمرت نخست وزیر رژیم اشغالگر اسرائیل در واشنگتن برای این که خود را از تک و تا نیندازد ، گفت :انتخابات باعث شروع دوره ای جالب در واشنگتن شده است. ممکن است بگویید حزب مخالف برنده شد ، در سنا و مجلس نمایندگان و آنچه جالب است این است که آنان شروع به فهمیدن این مطلب کرده اند که مسوولیت با پیروزی می آید.
شکست حقارت بار بوش در صحنه جهانی می تواند باعث جسارت رهبران چین و روسیه شود اما جز این بعید به نظر می رسد شرایط سیاسی متغیر جهان چندان تحت تاثیر قرار گیرد.
توماس کرونین مورخ عضو کالج کلرادو می گوید: او اعتراف می کند که تو دهنی خورده است اما از این حوادث برای همه رهبران در جهان پیش می آید. نتیجه انتخابات امریکا همچنین می تواند پیامی برای بقیه جهان باشد از جمله برای عراق و روسیه ، که می توانیم انتخابات آرامی داشته باشیم که ترکیب دولت ملی ما را تغییر دهد.
بوش سه شنبه شب برای سفری 8 روزه به آسیا رفت که ازجمله در سنگاپور ، اندونزی و ویتنام توقف و در ویتنام در اجلاس سران کشورهای آسیا اقیانوس آرام شرکت می کند.
بوش در پایان ماه جاری نیز به کشورهای حوزه دریای بالتیک یعنی لتونی و استونی می رود تا در ریگا پایتخت لتونی در اجلاس سران ناتو شرکت کند. این کشورها زمانی از اقمار شوروی بودند.
بیشتر روسای جمهوری امریکا در سالهای پایانی حکومت خود برای اجرای برنامه های داخلی در کنگره با مشکلاتی مواجه می شوند و به این دلیل بیشتر وقت خود را صرف رسیدگی به سیاست خارجی می کنند.
ریچارد نیکسون در اوج فضاحت واترگیت و در آستانه استیضاح و برکناری ، برای امضای پیمان کنترل تسلیحات به مسکو رفت.
کلینتون پس از رسوایی جنسی خود با مونیکا لوینسکی ، کارآموز کاخ سفید، به علت دشواری در همکاری با کنگره که تحت تسلط حزب رقیب بود وقتش را صرف ترتیب قرارداد صلح در خاورمیانه کرد.
دوایت آیزنهاور نیز پس از شکست در انتخابات میاندوره ای 1958 ترجیح داد به جای سر و کله زدن با کنگره مخالف خود ، به سفرهای خارجی برود. اما بین آیزنهاور و بوش تفاوت عمده ای وجود داشت.
از آیزنهاور در همه جا به عنوان قهرمان (قهرمان جنگ جهانی دوم) استقبال می شد کلینتون نیز در سفرهای خارجی نظر مساعد انبوه مردم را جلب می کرد اما از بوش در سراسر جهان نفرت دارند.
