حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
عبارت از چیست؟
ابعاد روانی و هنری معماری از زبان سیروس باور
از آن معمارهاست که ایدههایشان مبتنی بر هنرهای مختلف است و در این راه البته بنمایههای ساخت و ساز را نیز کاملا در نظر میگیرند؛ مدتهاست کمتر خبری از او به گوش میرسد و البته این روزها علی رستگار، در حال تولید مستندی درباره زندگی و آثارش است. سیروس باور را میگوییم که مدرس دانشگاه است و همواره معماری را فراتر از توجه صرف به ابعاد مادی میخواند.
دیروز هنرآنلاین با او به گفتوگو نشسته. باور به این رسانه گفته: طراحی چیزی فراتر از توجه به ابعاد مادی است و یک مهندس معمار باید ابعاد روانی را نیز برای اثر مد نظر قرار دهد.
او که دکترای معماری دارد و مدرس دانشگاه است، برگزاری مسابقات معماری را گامی به منظور میدان دادن به جوانان خوانده: من فکر میکنم مسابقاتی که در زمینه معماری برگزار میشود، برای جوانان زمینهساز و مفید هستند زیرا آنان را تشویق میکند کاری را آغاز کرده و برای رسیدن به جوایز فعالیت کنند.
او افزوده: قطعا نتیجه تکاپو و تلاش جوانان و معماران برای دستیابی به جوایز، رشد و شکوفایی در عرصه هنر معماری است البته جوایز انتخابی دارای وجوه متفاوتی است و هرکدام بعد خاصی از یک مجموعه را مد نظر قرار میدهند، اما در مجموع یقینا مفید واقع میشوند.
عضو هیأت داوران دومین دوره جایزه ساختمان سال بیان کرده: مبالغ جوایز انتخابی و متفاوت هستند، اما به طور حتم در انگیزهدهی به شرکتکنندگان مؤثر است. به نظر من جایزه ساختمان سال برای ساختمانها و پروژههای کوچکتر تعرفه بالایی است.
باور تصریح کرده: مسابقات این حسن را دارند که جوانها به واسطه آن شروع به طراحی میکنند؛ زیرا به حدی فضای کاری این حوزه خراب شده است که عملا آنچه ساخته میشود معماری نیست و ساختمانسازی به شمار میرود.
او تفاوت در نحوه قضاوت را از وجوه تمایز جایزه ساختمان سال خوانده و تأکید کرده: بدیهی است داوران مسابقات یا افرادی که با آنان رابطه دارند، نباید در این مسابقات شرکت کنند، اما متأسفانه من در بسیاری از مسابقات شاهد چنین اقدامی بودهام در حالی که این مسأله از نظر معیارهای بینالمللی اشتباه است به همین خاطر در جایزه ساختمان سال از چنین مسألهای به صورت جدی پیشگیری شده است.
مؤلف کتب معماری از جمله نگاهی به پیدایش معماری نو در ایران ادامه داده: من به دلیل مشکلاتی که در نحوه داوری مسابقات دیدم، زمان مدیدی در این زمینه فعالیت نکردم، اما روند جایزه ساختمان سال و معیارهای درست داوری سبب شد به حضور در این برنامه تصمیم بگیرم.
باور درباره لزوم بازدید از پروژهها در جایزه ساختمان سال گفته: در مورد جوایزی که مسابقات صرفا بر اساس عکس و شیت مسابقات است، داوران نباید نام شرکتکنندگان را بدانند، اما در مورد ساختمان سال باید از محل بازدید شود و مشخصات معمار به صورت کامل به داوران اعلام شود؛ زیرا آنان باید از بنای خود و طرحی که ارائه کردهاند، صحبت کنند.
او با اشاره به تفاوت قضاوت پروژهها با ساختمانهای ساخته شده، بیان کرده: داوران شناخت خود را ملاک قضاوت و داوری قرار میدهند در حالی که باید به مسأله کاربر نیز توجه ویژه داشت.
این مدرس دانشگاه تصریح کرده: باید داوران بررسی کنند تا بدانند کاربر از نظر روانی تا چه حد با ساختمان همخوانی دارد و میتواند در آن فضا به اهداف مورد نظر خود دست یابد ؛ زیرا این کاربر است که در آن فضا سکونت دارد بنابراین باید ساختمان با خواستههای او همراه باشد.
باور تأکید کرده: البته جدای از نظر کاربر، داوران باید وجوه هنری، تناسبات، هماهنگی فضاها و... را مد نظر قرار دهند تا مطمئن شوند همه اجزای ساختمان یا پروژه مورد نظر مانند یک سمفونی در هماهنگی کامل است.
او توجه به روانشناسی محیط را نیز از دیگر الزامات داوری خوانده و بیان کرده: هیأت داوران باید علاوه بر نظرات کاربر و توجه به وجوه پروژه روانشناسی محیط را نیز مد نظر قرار دهند ؛ چراکه هر پروژه و ساختمانی را نمیتوان در هر فضایی پیاده کرد. این مدرس دانشگاه تصریح کرده: بر مبنای علم معماری هر محیطی، معماری منحصر به خود را میطلبد و باید یک مهندس معمار انرژی محیط را برای طرح خود مد نظر قرار دهد. بنابراین قضاوت روی مسابقات معماری صرفا معیارهای فیزیکی نیست و ابعاد روانی را نیز در بر میگیرد و لازم است برای تشخیص آن هیأت داوران از افرادی خبره و
باتجربه باشند.
گفت و گو
