پدیده ای که در فرد تغییرات جسمانی ، روانی و رفتاری ایجاد می کند : استرس در ورزشکاران و مربیان

بسیاری از ورزشکاران عادت کرده اند محیط را مسبب اصلی بروز استرس خود معرفی کنند حال آن که تحقیقات نشان می دهند که محیط به تنهایی باعث بروز استرس نمی شود بلکه تصورات فرد از محیط است که استرس ایجاد می کند

کد خبر: ۱۱۲۳۳

برای مثال یک مسابقه رسمی فوتبال را در نظر بگیرید که از اهمیت خاصی برخوردار است و تماشاگران بسیاری برای تماشای آن به استادیوم آمده اند در تیم میزبان دو بازیکن وجود دارند که از نظر آمادگی های جسمانی و تکنیکی ، میزان تمرین و برخورداری از امکانات آموزشی تقریبا مانند هم هستند. تماشاگران استادیوم ، برای رسیدن به پیروزی از بازیکنان خودی توقعات بسیاری دارند و این می تواند به نوبه خود تاثیرات متفاوتی بر بازیکنان بگذارد طوری که دو بازیکن فوق الذکر ممکن است تصورات متفاوتی در ذهن خود پیدا کنند یکی از این دو بازیکن با دیدن ورزشگاه مملو از تماشاگر با خود چنین فکر می کند که حتی یک اشتباه در مقابل این همه تماشاگر چقدر شرم آور است و در صورت بروز اشتباه حتما از سوی تماشاگران ریشخند خواهد شد در حالی که بازیکن دومی این تصور را در خود ایجاد می کند که بازی در حضور این همه تماشاگر بهترین فرصت برای نشان دادن مهارت و توانایی است ، بنابراین بازیکن اولی با تصور خود از محیط، زمینه را برای ایجاد استرس در خود فراهم می کند و دومی با انرژی روانی بالا فرصت مناسبی برای نمایش حرکتی پیدا می کند و اجازه نمی دهد در او استرس ایجاد شود بنابراین تصورات فرد از محیط است که استرس را پدید می آورد بروز استرس درفرد به ایجاد مجموعه ای تغییرات جسمانی ، روانی و رفتاری منجر می شود که در ورزشکاران ، بر کیفیت سطح اجرای فعالیتهای ورزشی تاثیر می گذارد و از آن می کاهد تعدادی از تغییرات حاصله از استرس فرد عبارتند از: تغییرات جسمانی : افزایش ضربان قلب و فشارخون ، افزایش میزان تعریق ، گشادشدن مردمک چشم ، افزایش قند خون ، افزایش آدرنالین و تکرار دفعات ادرار، افزایش تنش عضلانی ، کاهش میزان جریان خون به طرف پوست ، افزایش فعالیت الکتریکی مغز و افزایش تعداد حرکات تنفسی تغییرات روانی : نگرانی ، ناتوانی در تصمیم گیری ، ناتوانی در تمرکز، دوگانگی احساس ، کاهش میزان انرژی روانی ، کاهش اعتماد به نفس ، از دست دادن انگیزه مطلوب و خستگی روانی تغییرات رفتاری : لرزش اندام ، تندشدن تکلم ، جویدن ناخن ، افزایش پلک زدن ، قدم زدن تند، آشفتگی و بی قراری و نظایر آن.