خانم معلم به فکر استعدادیابی است

خانم معلم چه مقطعی هستید؟

پنجم و ششم دبستان.

دیگر به المپیک فکر نمی‌کنید؟

من برای المپیک 2016 ریو 22 مسابقه را پشت سر گذاشتم. در راه کسب سهمیه المپیک و در نیمه راه ثریا آقایی، دیگر ملی‌پوش بدمینتون آسیب دید و بنا به دلایلی نشد سهمیه المپیک بگیریم و حالا همه آن ماجراها را به خاطره‌ها سپردم و نمی‌خواهم درباره‌اش حرفی بزنم.

چرا بدمینتون‌بازان ایرانی در رقابت‌های آفریقا شرکت می‌کنند؟

ما در آسیا سخت می‌توانیم مقام بیاوریم، چون بدمینتون آسیا واقعا قوی است. همه برترین‌های دنیا در این قاره هستند. سعی می‌کنیم به تورنمنت‌های اروپا یا آفریقا برویم تا مقام بیاوریم. البته در این تورنمنت‌ها گاهی اوقات بازیکنان آسیایی هم به غیر از ما می‌آیند.

هدف نهایی شما در بدمینتون چیست؟

من به عنوان یک بازیکن افتخارات زیادی به دست آوردم و هر چه در توانم بود برای پیشرفت و موفقیتم مایه گذاشتم. به عنوان آخرین افتخار دلم می‌خواست سهمیه المپیک را به دست بیاورم، اما متاسفانه نشد و این به من ضربه بزرگی زد. امیدوارم بتوانم از این پس در مربیگری موفق باشم. خیلی‌ها معتقد هستند که باید تجربیاتم را در اختیار دیگران قرار بدهم و من هم واقعا دلم می‌خواهد تمام چیزی را که یاد گرفتم به دیگران منتقل کنم.

استعدادی هم در این مدت معرفی کردید؟

من ابتدا در شهرقدس تدریس می‌کردم. آنجا بدمینتون رشته پرهزینه‌ای به‌شمار می‌رفت و پایین بودن سطح مالی والدین سبب شد نتوانم روی استعدادها کار کنم. من در حیاط مدرسه هر کاری لازم بود انجام دادم اما فشار زیادی نیاوردم. اکنون دو سال است که مربی نوجوانان و نونهالان تهران هستم. پنج، شش بازیکن خوب پیدا کردم که الان خوب تمرین می‌کنند.