پژوهش‌های مشترک ایران و آلمان در غار بوف

به‌گزارش خبرگزاری صدا و سیما به نقل از روابط عمومی پژوهشگاه میراث‌فرهنگی و گردشگری، محسن زیدی سرپرست ایرانی هیأت کاوش با بیان اینکه 3 فصل از بررسی‌ها و بازدید از مکان‌های پارینه سنگی در نقاط مختلف کشور در سال‌های 1382 تا 1384 انجام شد گفت: برنامه مشترک پژوهش‌های دوران سنگ در ایران توسط پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری و دانشگاه توبینگن آلمان در سال 1385 به انجام کاوش در غار بوف یکی از غار‌های مهم شهرستان رستم در استان فارس اختصاص پیدا کرد.وی ادامه داد: هدف اصلی از انجام این کاوش مطالعه دوره گذار از پارینه سنگی میانی به جدید، بررسی شباهت‌ها و تفاوت‌های پارینه سنگی جدید زاگرس جنوبی و دیگر بخش‌های کشور بویژه غرب زاگرس میانی و مطالعه فرهنگ و رفتار انسان در آغاز پارینه سنگی جدید بود.این باستان‌شناس گفت: در نتیجه کاوش‌ها علاوه بر دست‌افزار‌های سنگی که ابعاد آن‌ها گاهی تنها چند میلیمتر بود، بقایای گیاهی، جانوری و تعداد محدودی اشیای کوچک مانند صدف به دست آمد.زیدی با بیان اینکه این داده‌ها از 4 لایه اصلی به دست آمده است افزود: لایه 1 سطح مکان کاوش را در برمی‌گرفت، لایه 2 به طور عمده دست‌افزار‌های سنگی به همراه میزان محدودی سفال متعلق به دوره‌های متأخر را در خود جای داده بود و لایه 3 سفالی دیده نشد و تنها دست‌افزار سنگی و بقایای گیاهی و جانوری پارینه سنگی به دست آمد و در لایه 4 به نحو قابل توجهی از میزان یافته‌ها کاسته شد.این باستان‌شناس با اشاره به اینکه یکی از اهداف اولیه و مهم گروه پژوهش، یافتن دوره گذار از پارینه سنگی میانی به جدید است گفت: کاوش در غار بوف و یافته‌های ارزشمند آن بویژه در فصل سوم توانمندی بالای آن برای رسیدن به این هدف را آشکار ساخت.وی ادامه داد: با توجه به مکان واقع شدن این غار در جنوب زاگرس و جنوب کشور و شمال خلیج فارس، این غار در معرض مهم‌ترین تحولات تاریخ بشر یعنی خروج انسان مدرن از آفریقا در دوره پلیستوسن فوقانی است.