استاد عباس براتی پور، شاعر: هنوز همنفس جانبازان هستم
«عباس براتی پور» از شاعران شناخته شده کشور است که سالهاست در عرصه های مختلف ادبی حضور دارد. بی مناسبت ندیدیم در روز جانباز با او که سالها در نقش مسوول کانون شعرای جانباز ، همنفس شهیدان زنده انقلاب بوده است از خاطرات سالهای خدمتگزاری به جانبازان بپرسیم.
جناب براتی پور! مجموعه جدیدی از شما در دست چاپ نیست؛
مجموعه جدیدی به نام «عشق و جنگ» را در همین اواخر منتشر کرده ام که حاصل شعرهای ارسال شده به 3 دوره فراخوان شعر بسیج دانشجویی است و اخیرا از سوی انتشارات فرهنگ گستر منتشر شده است.
امروز روز جانباز است و شما نیز سالها مسوولیت جلسات و کنگره های بزرگداشت جانبازان را برعهده داشتید ، از حال و هوای کار برای جانبازان بگویید.
معاونت فرهنگی بنیاد جانبازان از من دعوت کردند که آثار برخی شاعران جانباز را گردآوری کنم و هنگامی که کار آغاز شد ، فهمیدیم تعداد جانبازانی که شاعرند در حدی هست که کانون شعرای جانباز را تاسیس کنیم . این کانون در سال 74 تاسیس شد و ماحصل آن دو مجموعه بود. اولین مجموعه «با شقایق ها ، برادر» نام داشت که شامل اشعار 50 شاعر جانباز از جمله 5 غزل از رهبر معظم انقلاب بود و پس از آن «سرمستان وصال» منتشر شد که شامل 35 شعر از جانبازان و از جمله 3 غزل تازه رهبر معظم انقلاب بود. همچنین مجموعه هایی به نامهای «کتیبه شکیب» ، «سینای سبز عشق» و «در وادی حیرت» از شعرای دیگر در خصوص جانبازان منتشر کردیم که با تغییر مدیریت ، واحدهای شعر و داستان تعطیل شد اما من همچنان با هنرمندان جانباز در ارتباط هستم.
از این همراهی خاطره ای به یادتان مانده است؛
بله در یکی از همین جلسات یکی از جانبازان عزیز که از دو چشم و دودست جانباز بود تعریف می کرد که اخیرا به مشهد مقدس مشرف شدم ، کسی از او پرسید آیا شفای خود را از امام رضا (ع) طلب نکرده اید؛ آن جانباز گفت : نه آرزوی شفا نکردم چرا که ما چیزی را که در راه خدا هدیه کردیم ، پس نمی گیریم.
