مصرف تئاتر در خانواده‌مان بالاست!

حالا او پیش از این‌که رسما با برنامه‌هایش به خانه ملت برود، آنها را در گفت‌وگویی تفصیلی با ایسنا در میان گذاشته است. گزیده‌ای از حرف‌های او را می‌خوانید:

صالحی بر آن است که وزارت فرهنگ و ارشاد موضوع‌های متنوعی را به همراه دارد. این دامنه وسیع از لحاظ موضوعات طبعا این انتظار را در اهالی هرکدام به‌وجود می‌آورد که کسی که سکان‌داری این وزارت را بر عهده می‌گیرد، در همه حوزه‌ها تخصص داشته باشد. این اما انتظاری است که حاصل نمی‌شود و در هیچ دوره‌ای هم این‌گونه نبوده است. آنچه که شاید اهمیت داشته باشد، این است که وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی از لحاظ شخصیت وجودی با این دامنه گسترده، قرابت داشته باشد. یعنی در این حوزه‌ها، آگاهی‌های لازم و پایه‌ای داشته باشد. از لحاظ کارکردی هم آگاهی‌ها به لوازم مدیریتی کمک می‌کند.

صالحی درخصوص پیشینه فرهنگی خود می‌گوید: من از لحاظ شخصیت فردی، با حیطه‌های مختلف فرهنگی و هنری انس وجودی داشته‌ام. گرچه شاید با حوزه کتاب مانوس‌تر و مرتبط‌تر بوده‌ام، اما با سینما و تئاتر و هنرهای دیگر هم بیگانه نیستم؛ حداقل از منظر علاقه‌های شخصی! ظاهرا این علاقه شخصی صالحی به دیدن تئاتر و فیلم مانند عموم شهروندان است! وی می‌افزاید: از 14-13 سالگی شاید کمتر فیلم ایرانی باشد که آن را ندیده باشم. مجلات نقد فیلم را به شکل پیوسته دنبال کرده‌ام. در حوزه تئاتر هم همین‌طور. ما گاهی راه‌های طولانی طی می‌کردیم تا تئاتر یا فیلمی را که عرضه شده است، ببینیم. مصرف فیلم‌بینی و تئاتربینی در خانواده ما بسیار بالاست. شاید یکی از چیزهایی که جمع خانوادگی ما را دور هم جمع می‌کند، همین دیدن فیلم و تئاتر باشد. در بچه‌های کوچک ما تا فرزندان بزرگمان که در دهه سوم زندگی‌شان هستند، این علاقه وجود دارد. مجموعا یک خانواده حرفه‌ای سینمارو ـ تئاتربین و علاقه‌مند به حوزه هنر هستیم.

وزیر پیشنهادی ارشاد مهم‌ترین رویکرد برنامه‌های خود را «گفت‌وگو» می‌داند و می‌گوید: یکی از چیزهایی که در این چهار سال حضور در وزارت ارشاد شیوه من بوده، این است که اگر بتوانیم از مسیر گفت‌وگو بین کنشگران حوزه‌ فرهنگ حرکت کنیم، اگر نگوییم همه مشکلات ما حل می‌شود، دست‌کم بخشی از مشکلات ما حل خواهد شد. گفت‌وگوی فعال، مستمر و سازنده بین اصحاب فرهنگ که وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی منافعشان را تعقیب می‌کند، با کسانی که در حیطه‌های فرهنگی از دیگر حوزه‌ها ورود دارند؛ چه کنشگران سیاست، چه کنشگران دین و امنیت.

اما جالب این که به‌رغم اصرار صالحی به رویکرد هنری خود اما در برنامه هایش از تئاتر اسمی نبرده است! صالحی درخصوص این نقیصه می‌گوید: بحث‌ نیامدن لفظ تئاتر در برنامه پیشنهادی من به‌خاطر فرمتی بود که در اختیار داشتم. در این فرمت هر وزیر می‌توانست برنامه‌هایش را در صفحاتی محدود ارائه دهد. ما هم در وزارت ارشاد کل برنامه‌های تئاتر و هنرهای تجسمی و امثال آن را ذیل عنوان هنر آوردیم؛ همان‌طور که مباحث مربوط به زیرشاخه‌های فرهنگ در این برنامه ذکر نشده است. درواقع عبارت هنری عبارتی است که تمامی حوزه هنر را به‌طور عام دربر می‌گیرد.

صالحی در عین حال خود را ناگزیر می‌داند که درباره اختلال مدیریت فرهنگی توضییح دهد: وقتی بحث «آتش به اختیار» مطرح شد، احساس کردم نسبت به مفاهیمی که ایشان مطرح می‌کنند، ظلمی در حال اتفاق افتادن است و سوءاستفاده‌ای از این ادبیات صورت می‌گیرد. با آشنایی چنددهه‌ای که با ادبیات و مفاهیم مرتبط داشتم، یقین‌ داشتم که معنای آتش به اختیار به معنای از هم گسیختگی رفتاری و هنجاری نیست.