روستانشینی ۸ هزارساله در «تل‌کمین» مرودشت

به گزارش صدا و سیما، نوروز رجبی سرپرست ایرانی مطالعات باستان‌شناختی گروه مشترک ایران و آلمان در تل‌کمین، گفت: نتیجه مطالعات فصل نخست در این محوطه نشان می‌دهد که از آغاز هزاره ششم پیش‌ازمیلاد تا آغاز هزاره اول و دوره هخامنشی، پیوسته در این محوطه کلیدی استقرار فرهنگی و سکونتی وجود داشته است؛ به‌عبارت دیگر، صرفاً در بازه زمانی پس از دوره هخامنشی تا سده‌های نخستین اسلامی است که در این محوطه هیچ‌گونه شواهدی از استقرار فرهنگی دیده نشده است.

این باستان‌شناس افزود: فصل نخست این فعالیت پژوهشی بیشتر با هدف شناخت و مطالعه پیش رفت و در طول این مسیر برنامه‌های گوناگون انجام شد که ازجمله می‌توان به تهیه نقشه منحنی میزان (توپوگرافی) تپه، شبکه‌بندی، بررسی پیمایشی فشرده تپه و گردآوری مواد فرهنگی اشاره کرد.

وی با تأکید بر اهمیت این محوطه برای مطالعه پیوسته زیستی در دشت مرودشت گفت: یکی دیگر از برنامه‌های این گروه مشترک، بررسی‌های ژئوفیزیک و ژئورادار به‌منظور شناخت بهتر بقایای معماری و فرهنگی در دل تپه بود که می‌تواند بهترین راهنما برای ادامه مطالعات باستان‌شناختی مبتنی بر کاوش در فصل‌های آینده باشد.

رجبی افزود: این برنامه پژوهشی سبب وضع مقررات و قوانینی برای تپه خواهد شد که به‌موجب آن هر گونه آسیب‌زدن به بقایای فرهنگی و تاریخی پیگرد قانونی و مجازات به‌همراه خواهد داشت.

تل‌کمین محوطه‌ای مهم در کناره رودخانه کُر با گستره 10 هکتار است که نخستین بار توسط ویلیام سامنر شناسایی و معرفی‌ شد و در دهه شصت خورشیدی لویی واندنبرگ چند گمانه بر روی آن باز کرد.