ولادت پنجمین اختر تابناک امامت و ولایت ، حضرت امام محمد باقرع
امام محمد باقر (ع) در روز اول رجب یا سوم ماه صفر سال 57 هجری در مدینه ، جهانی را باقدوم مبارک خویش منور ساختند.
در دوران زندگانی این امام همام بازار جعل حدیث گسترش فراوانی یافته بود و علمای وابسته ، به جعل انواع و اقسام احادیث مشغول بودند. به طوری که برخی از دانشمندان ، روایات حضرت رسول (ص) و ائمه (ع) را برطبق مصالح مراکز قدرت خلافت شرح و تفسیر می کردند. به همین دلیل چنین دوره ای به یک انقلاب ودگرگونی فرهنگی نیاز داشت و امام (ع) نیز با درک موقعیت خاص زمان خود تلاش وافری را در جهت نشر تعلیمات اصیل اسلامی و معارف حقه اسلام انجام دادند. آن امام بزرگوار در این مسیر با تربیت شاگردان بسیار زمینه را برای حضور مشعشع امام صادق (ع) آماده کردند تا ایشان در دانشگاه عظیم خود در باروری فقه پربار شیعه تلاش فراوانی مبذول دارند. بنا به روایات تاریخی محضر امام باقر (ع) مرکز علماء و دانشمندان و راویان حدیث و خطیبان و شاعران بنام بودوعلی رغم اینکه ایشان از جهات عدیده در محاصره خلفا بودند و در حال تقیه بسر می بردند از هر فرصتی استفاده می کردند تا حقانیت اسلام ناب محمدی (ص) و مقامات الهی و معنوی ائمه اطهار (ع) را به مردم بفهمانند و آنان را از جهل ساخته و پرداخته زمامداران ظالم برهانند. در حوزه علمی ایشان صدها دانشمند و محدث تربیت شده بودند. جابر جعفی می گوید: "ابوجعفر (ع) هفتاد هزار حدیث برای من روایت کرد." و محمد بن مسلم گوید: "هر مساله که در نظرم دشوار می نمود از ابوجعفر (ع) می پرسیدم تا جایی که سی هزار حدیث از او سوال کردم." سرانجام بنی عباس که تاب روشنگری ها و تعالیم آن حضرت را نداشتند ایشان را در سال 114 هجری ، در سن 57 سالگی مسموم و به شهادت رساندند.
