حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
فصل تلختر از زهر برای امیر قلعهنویی
قلعهنویی علاوه بر قهرمانی و نایبقهرمانی در لیگ، جام حذفی را هم از دست داد. فصلی که با انواع و اقسام قولها و تعریف و تمجیدها از تبریز و مدیران و بازیکنان شروع شده بود، برای قلعهنویی با ناکامیهای بزرگ و کوچک به پایان رسید.
قلعهنویی جام حذفی را هم از دست داد تا برای رسیدن به جایگاه گذشتهاش به انقلابی درونی نیاز داشته باشد. بعد از شکستهای مختلف، تمام امید قلعهنویی و البته تبریزیها به خرمشهر و جام حذفی بود؛ اما چشمهایی که پنجشنبهشب منتظر بالابردن جام توسط مهدی کیانی بودند، چیزی جز اشک و آه و حسرت نصیبشان نشد.
همه آنچه قلعهنویی با کولهباری از تجربه و تیمی سرشار از ستاره برای تبریزیها در این فصل به دست آورد، کسب سهمیه آسیایی بود. آن هم در پلیآف که مشخص نیست تراکتورسازی به مرحله گروهی میرسد یا نه. قلعهنویی در این فصل کم شکست نخورده بود؛ اما این شب آخر کمر او را خم کرد و حالا بلند شدن از زیر بار این اتفاقات سخت خواهد بود. از بستن تیمی پیر و فرتوت در ابتدای فصل، شکست در رقابت قهرمانی برابر پرسپولیس، تا مشکلاتی که با بنگر پیدا کرد و مشکلاتی که کرار جاسم یک میلیاردی ساخت، تا شکست برابر منصوریان و تقدیم نایبقهرمانی به استقلال. همه و همه قلعهنویی را مصمم کرده بود تا در فینال جامحذفی از اعتبار در خطر افتادهاش دفاع کند، اما ضربه سر دقایق پایانی سجاد شهباززاده هرآنچه را که او بافته بود پنبه کرد تا شکستی دیگر تکمیلکننده فصل غمانگیز او باشد.
حالا رها شدن از چنین دردی چه برای قلعهنویی و چه برای تراکتورسازی سخت خواهد بود. بهخصوص که آینده قلعهنویی به ناکامیهای این فصل گره خورده؛ و آینده تراکتورسازی به محرومیت از نقل و انتقالات تابستانی.
گفت و گو
