دلایل موفق نبودن تجارت دوجانبه در ایران

همگرایی در اهداف کشورهای طرف توافق:

مهم‌ترین شرط برای پیشرفت یک توافق تجاری دوجانبه، همگرایی کشورهای طرف توافق و داشتن هدف مشترک در گسترش تجارت است. همگرایی سیاسی و حتی مذهبی، پایه‌ای مناسب برای برقراری یک همکاری دوجانبه تجاری است و درصورتی که این همگرایی وجود داشته باشد، احتمال موفقیت همکاری تجاری نیز بیشتر خواهد بود.

بناکردن توافقات تجاری بر مبنای انتفاع هر دو طرف:

اصولا اگر توافقات تجاری دوجانبه بر مبنای سود مشترک منعقد نشده باشد، هر لحظه این امکان وجود دارد کشوری که از قرارداد تجاری متضرر می‌شود، از قرارداد کنار بکشد. در مقابل اگر هردو طرف توافقنامه از اجرای آن سود اقتصادی قابل قبول ببرند، به رعایت شرایط آن پایبند می‌مانند و در این صورت احتمال موفقیت موافقت‌نامه تجاری بالاتر خواهد رفت. بنابراین یکی از اصلی‌ترین شرایط موفقیت یک قرارداد تجاری، انتفاع هردو طرف تجارت است.

برای ایجاد شرایط برد ـ برد، ابتدا لازم است شریک تجاری بدرستی انتخاب شود. در واقع لازم است شرایط اقتصادی دو طرف به‌گونه‌ای باشد که به نوعی مکمل یکدیگر در تولید محصولات مختلف باشند و بتوانند بین خودشان تقسیم کار مشترکی در قالب یک توافق تجاری ایجاد کنند.

 انتخاب مناسب کالاها و تخفیفات:

هرچه گستره یک توافق تجاری از نظر کالاهایی که شامل می‌شود و تخفیفی که برای واردات کالاها در نظر گرفته می‌شود بیشتر باشد، تأثیر آن بر تجارت دوجانبه بیشتر است. بنابراین لازم است در زمان انعقاد قرارداد، کالاهایی که برای صادرات و واردات در نظر گرفته می‌شود بدرستی انتخاب شوند.