تحلیل وزیر سابق اقتصاد از شاخص رفاه اجتماعی

به گزارش جام‌جم، حسینی گفت: بررسی آمار رسمی کشور نشان می‌دهد شاخص رفاه اجتماعی سال 1391، در مقایسه با شاخص رفاه اجتماعی سال 1383 بهبود یافته‌است. چون در خلال سال‌های یادشده، نه‌تنها درآمد سرانه بهبود یافته‌است بلکه ضریب جینی نیز کاهش محسوسی داشته لذا بهبود رفاه اجتماعی در دوره 1383 تا 1391 محرز است.

وی اضافه کرد:‌ درخصوص دوره 1391 تا 1394، شاهد کاهش رفاه اجتماعی هستیم، زیرا از یک سو توزیع درآمد بدتر شده‌است (افزایش ضریب جینی) و از سوی دیگر درآمد سرانه کاهش یافته ‌است.

وزیر سابق اقتصاد درباره رشد اقتصادی هم می‌گوید: رشد تولید ناخالص داخلی با نفت و بدون نفت در دوره سال‌های 1383 تا 1391 به ترتیب 28 و 46 درصد بوده‌است که با لحاظ نمودن رشد جمعیت طی این دوره، رشد درآمد سرانه با نفت و بدون نفت به ترتیب 2/14 و 31 درصد بوده‌است. در مقابل طی سال‌های 1391 تا 1394، رشد تولید ناخالص داخلی با نفت و بدون نفت به ترتیب 1/2 و 1/6 درصد بوده است. با در نظر گرفتن رشد جمعیت طی این دوره، رشد درآمد سرانه با نفت و بدون نفت در این دوره، به ترتیب 2/6- و 1/9- درصد بوده ‌است.

حسینی افزوده است:‌ با توضیحات فوق، فقط نرخ بیکاری نیست که در دولت یازدهم افزایش یافته‌ بلکه شاخص رفاه اجتماعی نیز کاهش پیدا کرده ‌است. افزایش نرخ بیکاری در نتیجه کاهش اشتغال‌زایی در دوره دولت یازدهم (سالی 160 هزار شغل ایجادشده) در مقایسه با دولت‌های نهم و دهم (سالی حدود 400 هزار شغل ایجادشده)، آن هم به رغم کاهش عرضه نیروی کار در دوره دولت یازدهم (333 هزار نفر در سال) در مقایسه با عرضه نیروی کار در دولت‌های نهم و دهم (400 هزار نفر در سال) است. لذا گرچه افزایش نرخ بیکاری محصول کاهش رشد اقتصادی در دولت یازدهم بوده ‌است، ولی کاهش شاخص رفاه اجتماعی در دولت یازدهم علاوه بر کاهش نرخ رشد اقتصادی به دلیل افزایش نابرابری درآمد در این دوره بوده ‌است.