ارتباط عوامل شناختی با زمین خوردن در دوران سالمندی
جامجمآنلاین: روانشناسان میخواهند به افراد سالمند کمک کنند تا با امنیت خاطر بیشتری در خیابانهای شهر تردد کنند، از چهارراهها بگذرند و کمتر آسیب ببینند.
این کار مستلزم کنترل دقیق است که آن نیز نیازمند توجه و مهارتهای حافظهای است. برای سالمندان، راه رفتن ریسک فاکتوری است که میتواند منجر به زمین خوردگیهای ناتوانکننده ، از دست دادن استقلال عملکرد و حتی مرگ شود.
در این مطالعه علت ارتباط مشکلات شناختی در سالمندی شامل زوال ذهن با زمین خوردن مورد بررسی قرار گرفته است.
تستهای شناختی به پزشکان کمک میکند عوامل موثر در زمین خوردگی را ارزیابی نموده و برعکس کند راه رفتن به آنها اخطار میدهد که نواقص شناختی را بررسی کنند.
به گزارش هلث دی، یافتههای محققان نشان میدهد در دوران سالمندی، راه رفتن مستلزم فرآیندهای کنترلی ویژه است به طوری که فرآیندهای شناختی و حرکتی که در راه رفتن دخالت دارند هر دو بر ساختارهای مغزی تکیه دارند.
در نتیجه تغییر در این ساختارها میتواند شناخت و حرکت را تحت تاثیر قرار دهد.
زمین خوردن یکی از معضلات اصلی و مهم دوران سالمندی است. بسیاری از افراد پیر در نواحی زندگی میکنند که قوانین ترافیکی مناسب برای هر سنی وجود ندارد.
در این شهرها چراغهای راهنمایی در تقاطعهای شلوغ به افرادی که دچار ضعف ادراکی هستند، زمان کافی برای عبور نمیدهند.
به گفته محققان عملکرد شناختی و نور و سایکولوژیک به اضافه حرکت، هر دو باید مورد ارزیابی قرار گیرند.
بهبود وضعیت شناختی و یا درمان دارویی عملکرد شناختی همچون کنترل و حافظه علاوه بر فواید دیگر، احتمال زمین خوردن افراد سالمند را کاهش میدهد.
