حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
امروز با مهدی چمران رئیس شورای شهرشوراها هنوز قوت نیافته اند
شوراهای شهر و روستا در حالی در اکثر نقاط دور و نزدیک کشور حضور دارند که هنوز قدرت لازم
را برای کاهش تصدیگری دولت نیافته اند.
این نهاد عمومی که براساس نص صریح قانون مصوباتش لازم الاجراست ، کماکان در میان اهرمهای فشار دولتی دست و پا می زند.
تاثیر این نهاد در انتخابات ریاست جمهوری از پرده بیرون افتاد و انتخاب محمود احمدی نژاد از سوی مردم ، انتخاب پیشین شورای شهر تهران بود.
مهدی چمران که یکی از چهرهای تاثیرگذار جناح اصولگراست ، با حضور در شورای شهر تهران در مقام رئیس و سخنگو ، هدایت این سکان را به گونه ای به دست گرفت که یکپارچگی شورا و مقاومتش در مقابل بدنه دولت پیشین و طرح مسائل مختلف شهری و بروز تنشها ، تهدید را برای اصولگرایان به فرصت تبدیل کرد و پس از اختیار کرسی های مجلس شورای اسلامی از سوی این جناح ، کرسی بالاترین مقام اجرایی را از آن شهردار تهران دید.
پیش از آن که چمران بخواهد در مقام رئیس شورای شهر تهران سخن بگوید ، می پسندند تا در مقام دیگر شورایی خود (رئیس شورای عالی استان ها) سخن بگوید و مشکلات شکل گیری شوراها در سراسر کشور را نشان دهد.
مساله ای که مطرح است ، این است که دولت نهم از دل شورای دوم شهر تهران بیرون می آید.
شورای دوم و شخص شما پیش و پس از انتخابات ریاست جمهوری ، بسیار تلاش کردید و حتی برای گرفتن رای اعتماد وزرای کابینه ، در مجلس شورای اسلامی حضور یافتید اما شما در جلسه پیش شورا از مشخص نبودن و در مخاطره بودن جایگاه شورا در مقابل دولت سخن گفتید.
با این اتفاق این پرسش پیش می آید که جایگاه نهاد مردمی کجاست و آیا جایگاه خود را به عنوان پارلمان محلی و حکومت محلی یافته است و یا کماکان تفکر دولتی بر این نهاد مردمی سنگینی می کند و دولت نظر شورا را نمی پذیرد؛
سالگرد صدور تشکیل شوراها به فرمان امام خمینی (ره) که عموما مغفول مانده را گرامی می دارم. بحث شوراها بحث جالبی است و به نظر من باید بسیار بیشتر از این به آن پرداخته شود.
شوراها همیشه مظلوم واقع شده اند و این نهاد همیشه مورد غفلت بوده است. من به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی که یکی از اصلی ترین نهادهاست و به فرمان امام خمینی (ره) تشکیل شده ، در قانون اساسی نگاه می کردم.
براساس این اصل قانون اساسی این نهاد بسیار مهم مردمی شکل گرفته است اما به شوراها 6 ماده قانون اساسی اختصاص دارد که این نکته را می رساند در قانون اساسی ، شوراها چه جایگاهی دارند.
همه آن آیین نامه و مصوباتی که پس از قانون اساسی ، مجلس و دولتها در خصوص شوراها تصویب کرده اند، ضعیف تر از مواردی است که در قانون اساسی دیده شده است.
با ارزشی که برای شورا و مشورت قائل هستیم و تمام شعارهایی که برای کاستن تصدیگری دولت و سپردن کار به دست مردم داده می شود، تنها در حد همان شعار باقی مانده و عمل نشده است.
چرا که شوراها در نقش نگوییم حکومت محلی ، اما به عنوان مجالس محلی می توانند تصدیگری دولت را در شهر و روستا کاهش دهند، اما هنوز قوت نیافته اند.
البته به این نکته اشاره کنم که با تمام اختلاف نظرهایی که وجود داشت ، بالاخره شوراها شکل گرفتند اما بعضی مخالف شکل گیری شوراها بودند.
با آن که در قانون اساسی تشکیل شوراها قید شده بود ، این عده معتقد بودند هنوز زمان اجرایی شدن این بخش از قانون فرا نرسیده است.
به هر صورت ، شوراها شکل گرفته اما هنوز جایگاه واقعی خود را نیافته اند. اشاره ای که شما به دولت نهم کردید که از دل شوراها برخاست ، نشانگر اهمیت شوراهاست.
انتخاب شورای اسلامی شهر تهران به انتخاب مردم ایران انجامید و به ریاست جمهوری دکتر احمدی نژاد منجر شد. ایشان از همین شورا و شهرداری به کل کشور معرفی شدند.
این جایگاه واقعی شوراها در دل مردم است. وقتی دیدند فردی پرکار به میدان آمده است ، او را انتخاب کردند.
من عقیده دارم مسوولان بالای کشور ما همه به اهمیت شوراها واقف هستند. مسوولان بلند مرتبه کشور می دانند در جهان کنونی شوراها نشان دهنده دموکراسی واقعی اند که در کشور حاکم است و ما به تشکیل این نهاد افتخار می کنیم. سیستم شورایی در شهر ، روستا و استان در حال نضج گیری است.
پس مشکل جایگاه شوراها کجاست؛
به نظر من ، بدنه اجرایی هنوز در مقابل این تفکر مسوولان مقاومت می کنند و هنوز عده ای فکر می کنند شهرداری ها ، زیر مجموعه وزارت کشور هستند. هنوز این تفکر وجود دارد که قائم مقامی وزارت کشور بر شهرداری ها وجود دارد.
در حالی که شوراها حضور دارند و فعال هستند. زمانی که دومین دیدار شورای شهر تهران با رهبر معظم انقلاب حاصل شد، ما بخشی را مطرح کردیم که ایشان فرمودند شوراها خودشان هستند ، دیگر قائم مقام برای چیست.
آن زمان اتفاقی افتاده بود که دیگران به جای شوراها سخن می گفتند. زمانی که در مجلس شورای اسلامی در خصوص شوراها بحث می شد ، ما معتقد بودیم چرا از خود شوراها نظر نمی خواهند و یکی از مسوولان بود که می گفت ما نماینده شوراها هستیم و ما اعتراض کردیم که شوراها حضور دارند و نیاز نیست که دولتی ها به جای شوراها سخن بگویند البته هنوز هم این اتفاق نیفتاده است که از شوراها در خصوص قوانین مجلس نظر بخواهند و مصوبات مربوط به شوراها در مجلس بدون نظرخواهی شوراها به تصویب می رسد.
در حال حاضر هم در وزارت کشور اصلاح قانون شوراها در دست بررسی است و ما هرچه می گوییم تا در این خصوص شوراها در جریان قرار بگیرند ، ارتباطی برقرار نشده است تا شوراها در این خصوص اعلام نظر کنند. البته ما کوتاه نیامده ایم و نظر خود را کتبا اعلام کرده ایم.
از طرف دیگر، در حالی قانون به شورای عالی استان ها این جایگاه را داده تا لوایح خود را به مجلس شورای اسلامی ببرد; اما تا به حال هیچ کدام از لوایحی که از سوی شورای عالی استان ها به مجلس رفته است ، اصلا در صحن مجلس طرح نشد و در دستور جلسه قرار نگرفته است . هنوز نخواسته اند برای شورای عالی استان ها جایگاهی قائل شوند و ما این گلایه را داریم حتی عده ای از نمایندگان مجلس شورای اسلامی خبر ندارند که لوایح شورای عالی استان ها می تواند در مجلس مطرح شود.
برای مثال ، قانون بودجه کشور که تصویب می شود ، طبق مصوبه مجلس شورای اسلامی باید پیش از آن که به دولت داده شود ، به شورای عالی استان ها داده شود که این شورا درخصوص بودجه نظر خودش را اعلام کند اما تا به حال این مساله عملی نشده است . تنها امسال به خاطر دوستی و روابطی که ما داشتیم ، سریعا این قانون را گرفتیم و برای شوراهای استان ها فرستادیم و از آنها خواستیم نظرشان را اعلام کنند تا به مجلس ارائه کنیم البته نظر شوراها به مجلس ارائه شد و حتی من در کمیسیون حضور پیدا کردم و درخصوص بودجه شورا بحث شد اما به هیچ نتیجه مثبتی نرسیدیم.
مخارج و هزینه های شوراها را در مجلس مطرح کردید و هیچ نتیجه ای نگرفته اید؛
بله. هیچ نتیجه ای گرفته نشد. مساله ما این است که اگر گفته می شود روستاها و بخشها باید آباد شود خب باید به شورای این مناطق اهمیت داده شود. باید نهاد مسوول مشخص شود تا مکانی برای شوراها در اختیارشان قرار دهد. شوراهای شهر باید از کجا مخارج و نیاز خود را تامین کنند.
شوراهای روستا در منزل اهالی برگزار می شود و تمام هزینه جلسات را خودشان متقبل می شوند. بر این نکته تاکید کنیم که علاقه مندی فراوانی از سوی مردم برای تشکیل شوراها وجود دارد اما چون جایگاه شوراها تبیین نشده تا به حال به شوراهای شهرستان ها هیچ کمکی نشده است.
حتی بعضی شوراها مکانی برای تشکیل جلسه ندارند. شورای عالی استان ها هنوز در یک آپارتمان امورات خودش را می گذراند.
همه این مسائل نشان می دهد درخصوص شوراها ، شعارهای زیبایی داده شده است و عملا بدنه اجرایی کشور به فکر تقویت شوراها نیستند.
حتی بعضی فرمانداری ها اعلام می کنند باید مصوبات شوراها را مصوبه کنند. هنوز نمی دانند براساس نص قانون آنچه شوراها تصویب می کنند ، لازم الاجراست ; مگر آن که مغایر قانون باشد.
مغایرت قانونی را فرمانداری تشخیص می دهد که باید این مغایرت را براساس بند و ماده قانونی اعلام کند نه این که فرمانداری تصور کند باید اعتراض کند و اعتراضش لازم الاجراست.
این تفکر به این خاطر وجود دارد که تصور می شود شورا و شهرداری زیرمجموعه وزارت کشور است اگر این وضعیت کماکان ادامه یابد ، جای خوبی نخواهیم رسید. ما شعار شوراها را داده ایم اما شوراها را در میان مردم بد جلوه می دهیم چرا که شوراها هم نمی توانند کارهایی را که باید ، اجرا کنند و نتایج خوبی بگیرند.
بررسی عملکرد چندوجهی شما می تواند گفتگو را برای مخاطبان جذاب کند. شما پیش از انتخابات در یک نشست مطبوعاتی اعلام کردید محمدباقر قالیباف نامزد آبادگران نیست اما پس از انتخابات با اختلاف رای هفت ، هشت او را به عنوان شهردار تهران انتخاب کردید. شورای یکپارچه تهران شکافت و از آن زمان به بعد کماکان اختلاف گروه هفت ، هشت باقی مانده است. مشکل این اختلاف را چگونه توضیح می دهید.
البته من بیشتر دلم می خواست درخصوص کلیت و مسائل عام و عمومی شوراهای کشور صحبت کنیم. من حتی فهرست بلندبالایی از مشکلات شوراهای استان ها، شهر و روستا تهیه کرده ام . به عنوان مثال ، این مساله برای ما شورایی ها مطرح است که چطور در برنامه های صداوسیما همیشه جایی برای برنامه آشپزی هست اما در ماه برنامه ای یک ساعته برای تبیین جایگاه شوراها وجود ندارد. در مطبوعات هم همین طور، مباحث مختلف و کوچک خارجی مطرح می شود اما جایی برای تبیین و بررسی جایگاه شوراها وجود ندارد. شوراها مغفول و مظلوم مانده اند. حالا اگر یک نفر از میان این همه اهالی شورا خلافی کند ، سریعا آن شخص مطرح می شود و در برنامه های خبر و مطبوعات نقل می شود که یک نفر از شورایی ها تخلف کرد. باز هم به مسائل کلی شوراها باز خواهیم گشت . اما کارهایی که ما درخصوص انتخاب شهردار کرده ایم ، نشان می دهد ما می خواستیم در کارها پیشرفت داشته باشیم و روی افراد و اشخاص با حب و بغض عمل نمی کردیم بلکه حق ها و واقعیت ها را می دیدیم. آنچه تشخیص می دادیم ، خوب و درست است ، دنبال می کردیم . شاید این اتفاقات برای بعضی اشخاص غیرقابل توجهی به نظر برسد اما برای ما که در نهاد به یک تفکر اصلی پایبند بودیم ، کارهایی را که ظاهرا با هم مغایر است ، انجام دادیم . به هر حال به نظر من این اتفاقات تبعات مثبت خوبی در پی داشته است البته ممکن است تبعات منفی هم داشته باشد. از طرف دیگر ، در شورا اختلاف نظرهایی شکل می گیرد ، این اختلاف نظرها ، اختلاف نظرهای صوری و بیشتر سلیقه عملکردی است ، نه تفکری و عمیق و ایدئولوژیک. ما در این گونه مسائل اختلاف نداریم . در تصویب قانون بودجه همه مردم شاهد بودند که رای ها عموما بالای 12 نفر بود. وقتی مسائل اساسی مردم پیش می آید ، شورا کماکان یکپارچه است اما اختلاف سلیقه زیاد است. قبلا هم این اختلاف نظرها بود. این اختلاف ها و دعواها ، به قول معروف دعواهای طلبگی است. این اختلاف ها و بحثها علمی و اجرایی شهر است که بنا بر تخصصهای مختلف اعضای شورا به وجود می آید.
این اختلاف های علمی و اجرایی در دوره آقای احمدی نژاد به یک دو دستگی و تقسیم بندی گروهی تبدیل نمی شد. منظورم بیشتر اختلاف هایی است که در 2 قطب شورا شکل گرفته است که به گروه هفت ، هشت معروف شده است؛
این وضع که ما الان داریم به آن صورت حاد نیست. هفته پیش همه که در شورا بحثی شکل گرفت ، ما دیدیم رای ها دو دسته نیست . ملاحظه می کنید که یک گروهی رای می دهند و یک گروه رای نمی دهد که این دودستگی ای که شما می گویید ، با هم مخلوط شده اند. یکی از یک گروه رای مثبت می دهد و دیگری از همان گروه رای منفی می دهد. این مسائل نشان می دهد اعضا در آن لحظه فکر می کنند و براساس تقسیمات گروهی نظر نمی دهند. ان شاءالله هیچ وقت به آنجا نمی رسیم که گروهی و جناحی نسبت به مسائل شهر اعلام نظر کنیم.
شورای عالی استان ها به عنوان بالاترین نهاد شوراها با مشکلات عدیده ای روبه رو است ، از جمله بودجه و اعتبار که تاکنون هیچ اقدام مثبتی در این خصوص صورت نگرفته است؛
بله ، مشکلات در شورای عالی استان ها بسیار فراوان است ، حتی ما برای برگزاری برنامه های اعضای شورای عالی استان ها نامه ها را به فرمانداری ها فاکس می کنیم ; چرا که شوراها حتی فاکس هم ندارند اما یک نکته را در این خصوص توضیح بدهم و آن پیشنهاد نام گذاری است که من داده ام . به شوراهای عالی استان ها شوراهای فرادست و شوراهای شهرستان و روستا ، شوراهای فرودست گفته می شود که البته من پیشنهاد کرده ام به شوراهای صف آنها که ارتباط مستقیم با مردم دارند و شوراهای ستاد که کارهای ستادی می کنند تقسیم شوند. درخصوص بودجه و اعتبار که بحث شد ، ما تا سال 83 هیچ بودجه ای برای شورای عالی استان ها نداشتیم و تنها وزارت کشور کمک اندکی می کرد.
سال 84 یک بودجه یک و نیم میلیارد تومانی را مجلس شورای اسلامی تصویب کرد که به عنوان کمک در اختیار وزارت کشور قرار می گرفت تا این وزارتخانه در اختیار شورای عالی استان ها قرار دهد. با پیگیری هایی که سال گذشته صورت گرفت ، ما تمام این بودجه را گرفتیم و در میان استان ها براساس تعداد شوراهایی که دارند، تقسیم کردیم که البته بسیار اندک بود. به عنوان مثال ، برای استان فارس با آن همه شورایی که دارد ، چیزی حدود 7 تا 8 میلیون تومان کمک شد.
یادم است شما درخصوص بودجه و اعتبار تهدید به استعفاء کردید و گفتید اگر بودجه تامین نشود ، از ریاست شورای عالی استان ها کنار خواهید رفت. آیا این اقدام تاثیری داشت؛
حقیقت مطلب ، وقتی ما بررسی کردیم و نیازسنجی به عمل آوردیم ، دیدیم حدود 33 میلیارد تومان نیاز شوراهای کل کشور است. این مساله را تاکید می کنم که اگر براساس قانون ، شوراها که باید وجود داشته باشند و اداره شوند ، باید به آنها امکانات داده شود. اگر امکانات نیست ، شوراها را منحل کنید.
ما هم می خواهیم شورا داشته باشیم ، هم می خواهیم شوراها روی هوا اداره بشوند. این دو با هم سازگار نیست و نوعی کم توجهی و بی توجهی وجود دارد البته من الفاظ دیگری را به کار نمی برم ولی واقعا در این زمینه به شوراها بی حرمتی می شود.
ما پیشنهاد 33 میلیارد تومانی دادیم ، نامه ای را برای دکتر احمدی نژاد به همراه ریز نیازمندی ها نوشتیم که یک بودجه عملیاتی بود.
از سازمان برنامه و بودجه به دولت آمد و از دولت هم بلافاصله به مجلس شورای اسلامی رفت و تصویب شد. گفتند سال گذشته یک و نیم میلیارد تومان بودجه بود ، ما امسال یک میلیارد اضافه می کنیم و مجموعا 2.5 میلیارد تومان شد. ما در شورای عالی استان ها اعتراض کردیم که یا شوراها نباشد ، یا اعتبار کافی در اختیار آنها قرار بگیرد البته دستور مستقیم دکتر احمدی نژاد هم بود ولی به عقیده من ، توجه لازم به آن دستور نشد.
من مجددا نامه نوشتم و در مجلس تلاش فراوانی صورت گرفت که بودجه افزایش یابد ولی در مجلس به ما جواب دادند که نمی توانیم بودجه را افزایش دهیم البته درست می گفتند و به هرتقدیر رقمی آنجا اضافه نشد.
با این وضع ، من دیدم حضورم جز آن که اتلاف وقت باشد ، چیز دیگری نیست ، به همین خاطر گفتم استعفاء می دهم ولی دوستان گفتند اگر نباشید همین آب باریکه هم که دنبال می شود از میان خواهد رفت ولی من آماده بودم و آماده هستم استعفاء بدهم چرا که معتقدم با این روش به جای خوبی نخواهیم رسید.
به قول یکی از دوستان ، شوراهای فرادست یک موجود ناقص الخلقه هستند که عبارت درستی است . اعتباری برای آموزش وجود ندارد و در حالی که شورای عالی استان ها باید امر آموزش را به عهده بگیرد، اعتبار آن در وزارت کشور است . مسوولان به این نکته توجه ندارند که مردم تمام نگاهشان به شورای شهر در روستاست و رفع همه مشکلات را از آنها می خواهند.
اگر بخواهم به مشکلات دیگر اشاره کنیم ، این است که باید شورای عالی استان ها در مجلس شورای اسلامی دارای کرسی باشد و معاون پارلمانی شورای عالی استان ها در مجلس حضور داشته باشد که این امر تحقق نیافته است . در حال حاضر ، لایحه ارزش افزوده در مجلس مطرح می شود که این لایحه بخشی از تجمیع عوارض را کم می کند ولی ما نماینده برای دفاع و رایزنی نداریم. ما فقط به طور خودجوش در مجلس حضور پیدا می کنیم و پیگیری مساله را به عهده می گیریم.
با توجه به این که شما گفتید جایگاه شورا را از دست نمی دهید و به دولت نمی روید ، آیا در دوره بعدی انتخابات شورای شهر شرکت خواهید کرد؛
راستش را بخواهید ، نمی دانم. گاهی اوقات احساس می کنم با این ترتیب در شوراها بودن ، به جایی نمی رسیم البته من همیشه آدم خوش بینی هستم و هیچ گاه در شکستها ناامید نمی شوم ، چه پیش از انقلاب در مبارزات سیاسی ای که داشتیم و چه پس از پیروزی انقلاب اسلامی ; با تمام افت و خیزهایی که وجود داشت. تلاش کرده ام به صورت معتدل و با پرهیز از افراط و تفریط راهی را که خدا به من می شناساند ، دنبال کنم ولی گاهی اوقات فکر می کنم اگر به سراغ کار فرهنگی بروم ، مثمرثمرتر خواهم بود تا در شوراها بنشینم و آب در هاون بکوبم.
پیروزی آبادگران در شورای دوم شهر موجب شد اصولگرایان مجلس و ریاست جمهوری را که از دل شورای دوم بیرون آمده بود ، به دست بیاورند. آیا این ترکیب شورای دوم شهر تهران در دوره سوم حضور خواهد یافت؛
فکر می کنم در آینده احتمالا دیگر نمی شود از شورای شهر چنین انتظاری داشت. اتفاقی بود که در تاریخ به دلایل زیادی افتاد و خوشبختانه شورای اسلامی شهر تهران با نیرو و نیت خوبی جلو آمد و با تمام مشکلاتی که داشت ، دست و پنجه نرم کرد و به خواست و لطف خدا و با کمک مردم توانست جلو برود و با عملکرد سریع و حساب شده ای توانست جایگاه ویژه ای پیدا کند.
حالا ما نباید اصرار داشته باشیم که این اتفاق دوباره بیفتد. شورای بعدی یک شورای عادی و معمولی است البته ما هم باید فکر کنیم شورای دوم هم یک شورای معمولی است و اگر بعضی دوستان ما در شورای شهر تهران به سیستم اجرایی می رفتند ، شاید این وضع بهتر بود چرا که این شورا حالت قبلی خود را از دست می داد و دیگر انتظار خارق العاده ای از این شورا نبود.
البته هنوز معلوم نیست تعداد اعضای شورای شهر تهران کماکان 15 نفر خواهد بود یا به 31 نفر افزایش خواهد یافت اگر 31 نفر شود ، شورا شبیه مجلس می شود.
شورای عالی استان ها به 75 نفر می رسد که از مجلس سنای حکومت پیش از انقلاب اسلامی هم بیشتر می شود که باید یک فکر اساسی برای آن وضعیت کرد.
البته بعضی دوستان ما در وزارت کشور معتقدند هنوز شرایط این اتفاق شکل نگرفته است ; چرا که امکانات آن وجود ندارد البته اگر بر تعداد افراد افزوده شود، بر قوت شوراها اضافه خواهد شد.
به هر صورت در حال حاضر نمی شود درخصوص شورای آینده صحبت کرد; چرا که ممکن است بعضی دوستان ما به بدنه دولت بپیوندند ولی من خودم دوست دارم کارهای فرهنگی ای که انجام می دادم را دنبال کنم. من در 3 سال گذشته کتابی چاپ نکرده ام ; در حالی که پیش از شورا مرتب کتابهایی از شهید دکتر چمران را چاپ می کردم که آن کار را بسیار ماندگارتر و تاثیرگذارتر در جامعه می دانم.
چرا در آغاز تشکیل دولت نهم ، اعضای شورا که می توانستند جذب دولت شوند ، نرفتند و در شورا باقی ماندند؛
همان طور که گفتم ، شورای شهر تهران متاسفانه یک الگو برای همه شهری های ایران است ، البته شهر تهران هم همین حالت را دارد.
ما نگران این بودیم که اگر جذب دولت شویم ، بسیاری از شوراها از هم بپاشد. از طرف دیگر ، شورای اسلامی شهر تهران که در تنظیم بسیاری از امور شهر و کشور ، موثر بود ، اگر انسجام آن از هم می پاشید ، موجب کند شدن روند کارهای شهر تهران می شد.
ما به دلیل این که حرکتهایی که در شهر شکل گرفته بود از حرکت نایستد، در شورا ماندیم. من برای نمایندگی مردم شهر تهران ارزش بالایی قائل هستم. دوستان دیگر ما هم به خاطر این ارزش نمی خواستند به دولت بروند. بلکه مساله خدمت کردن به مردم بود.
فرآیند انتخاب محمدباقر قالیباف به عنوان شهردار تهران و همچنین فرآیند هماهنگ شدن شهرداری با شورای شهر را توضیح بدهید. چرا که در آغاز مسوولیت آقای قالیباف ، ملاحظه شد به خاطر نبود انسجام مثلا وزارت کشور وارد عمل شد.
ما نکته ای با شهرداری نداشتیم که وزارت کشور وارد عمل شود. در مساله اتوبوسرانی ، شهردار تهران وزیر کشور را برای حل ماجرا به جریان وارد کرد. خیر، وزارت کشور دخالتی نداشت . وزیر کشور درخصوص تابعیت اتوبوسرانی از شهرداری اعلام موضع کرد.
خیر، بحثی مطرح شد درخصوص مشکلات پیش آمده و در اتوبوسرانی و اختیارات شهرداری . نظر شورای شهر خواسته شد که شورای شهر هم با رای بالای 12 نفر اختیارات اتوبوسرانی را به شهرداری واگذار کرد. منتها بازرسی و نظارت با شورای شهر است . خوشبختانه مساله ای تا امروز نبوده است که حل آن به خارج از مدیریت شهری کشیده شود. فرآیند انتخاب آقای قالیباف هم فرآیند بسیار خسته کننده و نفسگیری بود.
در شرایط بسیار بحرانی ای بودیم ، به این خاطر که اختلاف نظرها زیاد بود. به هر تقدیر ، پس از 2 بار رای گیری آقای قالیباف انتخاب شد.
فکر می کنم جزو معدود رای های شورا بود که با اختلاف هفت ، هشت به نتیجه رسید. بله ، همین طور است. ما در مصوبات خود بسیار کم داریم که با این رای به نتیجه رسیده باشیم.
بخصوص این که ما قبلا شهردار را با رای بالای 12 نفر انتخاب کرده بودیم اما این به خاطر اختلاف نظرهایی بود که وجود داشت.
حسین قره
گفت و گو
