خبرخوانی امروز برای مخاطبان فردا

یکی از راه‌های آشنایی سنین دانش آموزی با الفبای چنین مواردی، اخبار تلویزیون آن هم به زبان و ادبیات خاص کودکانه است، چراکه این قشر آموزش‌پذیر، تماشاگران و مخاطبان فردای اخبار جدی و رسمی تلویزیون هستند. رسانه ملی برای آشنایی کودکان و نوجوانان با ادبیات خبر و آگاهی نسبی آنان از رویدادهای جامعه که مناسب با سن آنان است، مدت 17 سال است بخش خبری‌ای را تحت عنوان اخبار جوانه‌ها پخش می‌کند. اقبال کودکان و نوجوانان از این بخش خبری بهانه‌ای شد تا جام‌جم مصاحبه‌ای با عوامل تحریریه اخبار جوانه‌ها انجام دهد.

فائزه کشاورز، سردبیر

جوانه‌ها، پل ارتباط خبر با کودکان و نوجوانان

بخش خبری جوانه‌ها از بهمن 1378 برای مخاطبانی که در بخش‌های دیگر خبری دیده نمی‌شدند و به نوعی غایب بودند، راه‌اندازی شد. این قشرِ غایب شامل کودکان و نوجوانان می‌شد. بخش خبری جوانه‌ها ابتدا در شبکه یک، بعد از ساعت تعطیلی مدارس و بین ساعت 5 تا 6 بعدازظهر پخش می‌شد، اما بعدها به شبکه 2 که مخصوص کودک و نوجوان بود منتقل و در حال حاضر به مدت ده دقیقه هر روز ساعت 4 بعدازظهر برای مخاطبان بین هفت تا 17 سال به صورت زنده پخش می‌شود. بخش خبری جوانه‌ها در حقیقت پل ارتباطی میان کودک و نوجوان و بخش خبر رسانه ملی است. این قشر بینندگان آینده اخبار رسمی کشور هستند لذا از همان کودکی باید آنها را با ادبیات خبر آن هم به زبان کودکی و نوجوانی آشنا کرد. در این بخش، اخباری که مناسب این سنین است انتخاب، ویرایش، تدوین صدا و تصویر، اولویت‌بندی، چینش و در جدول پخش یا همان کنداکتور قرار می‌گیرند. مهم‌ترین موضوعات خبری این بخش شامل اخبار دانش‌آموزی، هنری، علمی مانند ستاره‌شناسی و زمین‌شناسی و اخباری که از عنصر شگفتی برخوردارند، است.

محمد ایل بیگی، گوینده گویندگی و کاهش 42 کیلویی وزن

متولد 1371، 24 ساله و دانشجوی کارشناسی مدیریت فرهنگی هستم. از سال 1386 با عنوان گزارشگر، همکاری خود را با اخبار جوانه‌ها آغاز و از سال 1388 علاوه بر گزارشگری، دبیری خبر را هم تجربه کردم. در حال حاضر مدت دوسال است گوینده خبر جوانه‌ها هستم و در کنار آن با بخش‌های مختلف خبری هم همکاری دارم. اوایل کارم خیلی دوست داشتم همپای بزرگان و نامداران خبر در بخش‌های خبری 14 و 21 کار کنم، اما به مرور متوجه شدم که اخبار جوانه‌ها هم به‌واسطه مخاطبان خاص خود از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. ادبیات آن متفاوت با بخش‌های دیگر است و نوعی لطافت و سادگی در خبرهای آن وجود دارد. مخاطبانش هم افرادی هستند که دغدغه‌هایشان هم کودکانه و معصومانه است لذا حتی اگر در بخش‌های دیگر خبر هم کار کنم هیچ گاه دوست ندارم این تحریریه را رها کنم.

من علاقه شدیدی به خبر دارم. کتاب‌های زیادی را خوانده و کلاس‌های متعددی شرکت کرده‌ام. با داشتن 122کیلو وزن کار دبیری خبر و نریتور (گوینده متن) را انجام می‌دادم، اما برای این که گوینده شوم با این وزن نمی‌شد مقابل دوربین نشست لذا رژیم سختی گرفتم، به طوری که 42 کیلو وزن کم کردم تا توانستم مقابل دوربین بنشینم. برای این‌که دوباره به وزن سابق برنگردم به انجام ورزش رزمی روی آوردم و در حال حاضر یک سال است به اصطلاح رزمی‌کارم.

سیده غزل بدیعی، گوینده

اخبار کودک به زبان کودکی

متولد 1371 و اهل شیراز هستم. تقریبا ده ساله بودم که در صدا و سیمای مرکز فارس تست دادم و برای برنامه کودک پذیرفته شدم. تا 13 سالگی در برنامه کودک فعالیت می‌کردم، در این سن، از من تست خبرنگاری گرفتند، قبول شدم و کارم را در بخش خبر دانش‌آموزی شیراز آغازکردم. به عبارتی کوچک‌ترین گزارشگر مرکز بودم.

اولین گزارش من مربوط می‌شد به جشن شکوفه‌ها و اولین روز ورود کلاس‌اولی‌ها به مدرسه. چون سن خودم کم بود، بچه‌ها مرا به نوعی از خود می‌دانستند. بی‌ریا، هم گریه می‌کردند و هم می‌خندیدند لذا گزارش بسیار احساسی و خوبی درآمد و همان روز از اخبار سراسری یک پخش شد. سال 1384 در جشنواره تولیدات مراکز استان‌ها به‌واسطه گزارش «محمد زیباترین و بیشترین نام برای پسران» به عنوان بهترین خبرنگار انتخاب شدم. بیشتر در حوزه‌های اجتماعی، هنر و فرهنگ گزارش تهیه می‌کردم تا این که در دوره کارشناسی دانشگاه خبر قبول شدم. به تهران آمدم و در کنار تحصیل در بخش خبر صدا و سیما هم مشغول به کار شدم.

از سال 1390 به خبر جوانه‌ها وارد شدم و تا امروز دبیری، گزارشگری و گویندگی را در این بخش تجربه کرده‌ام. تم، محتوا و ادبیات اخبار جوانه‌ها از زمین تا آسمان با اخبار بزرگسالان متفاوت است. برای این که بچه‌ها به مجری و گزارشگر کودک اعتماد کنند باید حتما زبان کودکی را بلد بود. بچه‌ها کودک درون گزارشگر را می‌بینند لذا باید کودک درون گزارشگر زنده باشد.

ستاره جیریایی، گوینده

سادگی خبر، شرط جلب اعتماد بچه‌ها

کارشناس مدیریت فرهنگی و متولد 1368 هستم. از سال 1384 با یک فراخوان عمومی وارد رسانه ملی شدم و پس از تست‌ها و کلاس‌ها و دوره‌های مختلف در حالی که هنوز محصل دبیرستانی بودم، کارم را در اخبار دانش‌آموزی آغاز کردم.

در بخش‌های مختلف خبری ازجمله اخبار تهران (18 و 30 دقیقه) کار کرده یا همکاری داشته‌ام. زمانی که در خبر تهران بودم خبرهای بخش شهری و ساخت و سازهای غیرمجاز را پوشش می‌دادم لذا گزارش‌های من زیاد به مذاق ساختمان‌سازان متخلف خوش نمی‌آمد و بارها حتی تهدیدم کردند. من این برخوردها را به پای کار خبرنگاری می‌گذاشتم چون می‌دانستم خبرنگاری جزو مشاغل سخت و پراسترس است.

از سال 1390 کارم را به صورت جدی با اخبار جوانه‌ها به عنوان دبیر، گزارشگر و گوینده پی گرفتم. گزارشگری ساعت خاصی ندارد و هر وقت ساعت برنامه باشد، باید اعزام شوم،‌ اما برای دبیری از ساعت 11 تا 16 بعدازظهر باید در تحریریه حضور داشته باشی و گوینده هم ضروری است ساعتی قبل از 4 بعدازظهر یعنی زمان پخش خبر جوانه‌ها در تحریریه حاضر باشد.

نوشتن خبر برای بچه‌ها خیلی سخت است. باید با زبان بچه‌ها آشنا بود و از نوشتن کلمات و جملات سخت و سنگین پرهیز کرد. دنیای بچه‌ها چالش کمتری دارد. لذا باید ساده و روان خبرنویسی کرد والا آنها نمی‌توانند ارتباط برقرار کنند و اندک اندک از بخش خبری دلزده می‌شوند.

دانش‌آموزان چهره مرا خوب می‌شناسند و بیرون از اداره خیلی با محبت برخورد می‌کنند. به نوعی مرا محرم مشکلات و دغدغه‌های دانش آموزی خود می‌دانند و می‌خواهند حتما مسائل مدرسه، رقابت‌های هنری و ورزشی و بسیاری دیگر را در تلویزیون مطرح کنم. این نوع رفتار آنان به من ثابت می‌کند اخبار جوانه‌ها برای بچه‌ها مهم است و دیده می‌شود.

محمد زندکریمخانی

رادیو و تلویزیون