عدالت، معنای غدیر

برادران و خواهران اهل تسنن بر این باورند که پیام واقعه غدیر، این است که علی‌بن ابیطالب، دوست و یار پیامبر است، اما مسلما این همه پیام واقعه‌ای نیست که پیامبر به این شکل آن را رقم زد. امام علی(ع) براساس باور ما شیعیان، امام و خلیفه برحق مسلمانان بعد از رحلت پیامبر اکرم(ص) است؛ هرچند این مساله، یکی از مهم‌ترین پیام‌های واقعه غدیر است، اما همه پیام واقعه غدیر نیست؛ بلکه علی‌‌بن ابیطالب، در این واقعه، شأنی بسیار والا پیدا می‌کند، به نحوی که پیامبر اکرم(ص) جز نبوت، هر فضیلتی را که از آن خود اوست، به ایشان نسبت می‌دهد؛ علی مولای مسلمانان است.

پیامبر اکرم(ص) همچون حضرت موسی می‌دانست که در غیاب خود، امت مسلمان بر سر مسائل مختلف اختلاف پیدا خواهند کرد، از همین رو تکلیف اختلافات اساسی را روشن کرد و امت اسلام را به سوی کسی که بهتر از هرکس به حقیقت اسلام آشناست، توجه داد.

هرچه تاریخ اسلام به جلو می‌رود، بر اهمیت غدیر افزوده می‌شود. آنها که به حقیقت اسلام پس از پیامبر توجه می‌کنند، می‌دانند که اسلام علی، اسلام سر بریدن و سوزاندن اسیر نیست. آنها که توحید را با علی(ع) می‌شناسند، می‌دانند که بمباران خانه‌هایی که کودکان معصوم در آنها زندگی می‌کنند، با هیچ دین توحیدی سازگاری ندارد و عاملان این جنایات، موحد نیستند. آن دسته از پیروان محمد(ص)، عیسی(ع) و موسی(ع) که دین توحیدی خود را با دلایل آسمانی و فطری شناختند، هرگز چهره دین را به ظلم نمی‌آلایند و می‌دانند که عدل و عدالت، جزء ذاتی حقیقت ادیان ابراهیمی است و معنای غدیر، یعنی همان تقید مسلمانی ما به عدل و عدالت، چراکه به فرموده پیامبر اکرم(ص)، علی، همان عدل است.

حسین برید