رودخانه‌های لرستان بی‌پناه در برابر کارخانه‌های شن و ماسه

فعالیت کارخانه‌های شن و ماسه در برخی شهرستان‌های استان لرستان بارها موجب انتقادات مسئولان مختلف شده است؛ انتقاداتی که سازمان حفاظت محیط‌زیست را وارد میدان کرده تا برای مقابله با آلایندگی این واحدها دست به دامن دستگاه قضایی شود.

کامران فرمانپور، رئیس اداره حفاظت محیط‌زیست خرم‌آباد در گفت‌وگو با مهر اظهار کرد: رودخانه‌ها در حقیقت منابع حیاتی آب شیرین برای استفاده در امور کشاورزی، شرب، صنعت، تغذیه، انرژی، تفرج و توسعه به شمار می‌رود و هرگونه آلودگی در آنها می‌تواند بر کیفیت زیست‌محیطی دیگر بخش‌های طبیعت تاثیرگذار باشد.

وی با اشاره به این که هر رودخانه از نظر آلودگی دارای ظرفیت خود پالایی معینی است، افزود: چنانچه ورود آلاینده‌ها بیش از حد پذیرش رودخانه باشد، مشکلات زیست‌محیطی در آن به صورت پایدار درخواهد آمد.

رئیس اداره حفاظت محیط‌زیست خرم‌آباد با بیان این که وجود نخاله‌های ساختمانی در حاشیه شهرها باعث شده رودخانه‌ها چهره زشتی به خود بگیرد، اضافه کرد: در بیشتر شهر‌ها، رودخانه‌‌های ناحیه شهری و مسکونی همواره کانون تخلیه فاضلاب‌ها، زباله‌ها و نخاله‌های ساختمانی است.

فرمانپور یکی از انواع آلایندگی‌های محیط‌زیست لرستان را پساب‌های کارخانه‌های تولید شن و ماسه دانست و عنوان کرد: به علت نبود آمایش سرزمین و مکان‌یابی مناسب، تمرکز واحدهای تولیدی در استان درست انجام نشده است و به همین دلیل هر ساله شاهد سرازیر شدن پساب‌ها به رودخانه‌ها و دریاچه‌ها و مرگ و میر آبزیان هستیم.

وی افزود: از هم‌اکنون باید برای مکان‌یابی شهرک‌های صنعتی استان چاره‌اندیشی شود تا از وقوع خسارت بیشتر جلوگیری شود.