شناسایی 598 خانه در معرض خطر سیلاب در مازندران

علی‌اصغر احمدی، درباره شناسایی روستاهای در معرض خطر در استان مازندران افزود: خانه‌های حاشیه رودخانه اعم از مناطق شهری و روستایی حدود 10 شهرستان این استان شناسایی شده‌اند. وی با اعلام این‌که اعتباری برای جابه‌جایی ساکنان این خانه‌ها در نظر گرفته شده است، تصریح کرد: کار کارشناسی و قیمت‌گذاری 262 واحد به اتمام رسیده و مقرر شده هزینه این خانه‌ها پرداخت شود.

احمدی با بیان این‌که درباره جابه‌جایی 129 واحد مسکونی در معرض خطر توافق شده است، افزود: 22 میلیارد تومان اعتبار برای این منظور در نظر گرفته شده که تاکنون 11 میلیارد تومان آن تخصیص یافته است.

مدیرکل مدیریت بحران استان مازندران با اشاره به این‌که توافق برای جابه‌جایی دیگر واحدهای مسکونی ادامه دارد، اظهار کرد: 50 درصد هزینه واحد مسکونی در زمان توافق و بقیه نیز پس از تخریب به مالکان پرداخت می‌شود.

این مسئول همچنین درباره جابه‌جایی دو روستای مازندران نیز یادآور شد: روستای رودبار یخکش در شرق مازندران به‌دلیل در معرض خطر بودن در طرح جابه‌جایی قرار دارد که زمین دیگری به همین منظور تهیه و با هماهنگی بنیاد مسکن، تسهیلات برای ساخت واحدهای جدید در مکان جدید ارائه شده است. وی با بیان این‌که هم‌اکنون بخشی از روستاها در حال جابه‌جایی است، گفت: ساخت معابر، راه‌کشی و دیگر امور برای اتمام اسکان ساکنان در این منطقه در حال انجام است. احمدی یادآور شد: طرح جابه‌جایی روستای منجیر در غرب مازندران نیز وجود دارد و مذاکرات برای جابه‌جایی آن در حال انجام است. / ایسنا

53 هزار کشاورز به دریاچه ارومیه آب اهدا کردند

53 هزار کشاورز در حوضه آبریز دریاچه ارومیه با صرفه‌جویی، 50 درصد سهمیه آب خود را در یک سال گذشته به این دریاچه هدیه کردند تا این پهنه آبی از شور احوالی بیرون آید.

حضور مستقیم و مشتاق کشاورزان در اجرای طرح توسعه کشاورزی پایدار، نور امیدی برای نجات دریاچه ارومیه است که در شهرستان‌های میاندوآب و نقده در استان آذربایجان غربی در حال توسعه است، صرفه‌جویی 50 درصدی منابع آبی نیز یکی از نتایج این همکاری است.

براساس آمار، در مجموع 496 هزار و 895 کشاورز در حوضه آبریز دریاچه ارومیه به کشاورزی مشغول هستند که از این تعداد 53 هزار کشاورز با طرح توسعه کشاورزی پایدار همکاری می‌کنند.حوضه آبریز دریاچه ارومیه از لحاظ کشاورزی اهمیت فراوانی دارد و یکی از دلایل اصلی بحرانی شدن این دریاچه، کشاورزی سنتی و برداشت بی‌رویه آب از منابع آبی سطحی و زیرزمینی آن است؛ از این‌رو تغییر کشاورزی سنتی به سمت کشاورزی پایدار یکی از تصمیم‌های اساسی دولت با هدف احیای این دریاچه است.

محرم دیانتی، مدیر جهاد کشاورزی شهرستان میاندوآب در این باره گفت: زرینه‌رود و سیمینه‌رود دو رودخانه اصلی آبریز دریاچه ارومیه است که در گذشته 60 تا 70 درصد آب این دریاچه را تامین می‌کرد؛ اما اکنون چیزی جز زه آب‌ها و مقداری روان‌آب‌های سطحی که وارد آن می‌شود دیگر اثری از حیات این رگ‌های اصلی دریاچه نیست.به گفته وی، در دهه 60 بالا بودن سطح آب‌های زیرزمینی یکی از مشکلات اساسی برای کشت در منطقه بود، در حالی که اکنون با بحران آب در منطقه مواجه هستیم.وی گفت: شهرستان میاندوآب با وسعت 214 هزار هکتار دارای 52 هزار هکتار اراضی آبی و 30 هزار هکتار دیم است که در آنها سالانه 800 هزار تن محصولات کشاورزی تولید می‌شود.

همچنین فرجی، مجری طرح توسعه پایدار کشاورزی شهرستان میاندوآب گفت: این طرح از سال 93 با همکاری کشاورزان در میاندوآب آغاز شده است که در ابتدا با انتخاب زمین و انجام سه آزمایش روی خاک کلید خورد./ ایرنا