پایان رأفت و مشتی که خاطره شد

برومند در لحظاتی که مسابقه دو بر دو مساوی بود تمام زورش را در پنج انگشتش جمع کرد و صورت «پایان رافت» را نشانه گرفت. رافت کمی پیاز داغ ماجرا را زیاد کرد و خودش را روی زمین انداخت. بعدها خودش اعتراف کرد که می‌خواسته رفتار برومند بیشتر به چشم بیاید و به همین دلیل واکنش مظلومانه‌ای نشان داده است. بعد از پایان بازی «رافت» جملاتی بر زبان آورد که دل هر بیننده و شنونده‌ای را کباب می‌کرد. او که اصالت آستارایی داشت، گفت: «ما از شهرستان آمدیم اینجا فوتبال بازی کنیم؛ ولی ما را می‌زنند.»

پرویز برومند در مصاحبه‌های بعد از بازی از پایان معذرت‌خواهی کرد؛ اما عذرخواهی او نوشداروی بعد از مرگ سهراب بود و خیلی فایده‌ای نداشت. الان این دو بازیکن با هم رفیق هستند و همه‌جا با یکدیگر عکس یادگاری می‌گیرند. ولی هنوز صحنه تراژیک مشت‌زنی برومند از ذهن‌ها پاک نشده است. در شهرآورد سال 79 خیلی از بازیکنان آبی و قرمز با هم درگیر شدند. شدت خشونت بازی به حدی بود که فردایش روزنامه خبر ورزشی تیتر زد: «جمعه خونین با گلادیاتورهای آبی و قرمز». بازیکنان دو تیم در مجموع 57 ماه محروم شدند! حتی کار خیلی‌ها مثل استیلی و برومند به بازداشتگاه هم کشید.

او زمانی که در ملوان بازی می‌کرد در ده بازی 14 گل به ثمر رساند و تیم را به لیگ دسته اول آورد. علی پروین بازی رافت در ملوان را دید و پسندید و او را به پرسپولیس آورد. پایان هم‌اکنون یک پسر بیست و یک ساله به نام ماهان و دختری دوازده ساله به نام ماهک دارد. چندی پیش در بازی دوستانه پرسپولیس با میلان پیراهنش را با پائولو مالدینی تعویض کرد و به همین دلیل نامش بر سر زبان‌ها افتاد. او پس از آن‌که بازی در زمین سبز را کنار گذاشت سراغ مربیگری رفت و هدایت تیم‌های داماش گیلان و زیر بیست‌‌ساله‌های پرسپولیس را به‌عهده گرفت. پایان رافت هم‌اکنون سرمربیگری تیم فوتبال «ب» باشگاه راه‌آهن را برعهده دارد.

چمدان (ضمیمه آخر هفته روزنامه جام جم)