احتمال بازنگری در موافقت‌نامه تجارت ترجیحی ایران و ترکیه

انعقاد موافقت‌نامه تجارت ترجیحی میان ایران و ترکیه اعتراض برخی اصناف ازجمله پوشاک را برانگیخته است و آنان معتقدند این موافقت‌نامه با کاهش تعرفه واردات، بازار ایران را در اختیار کالاهای ترک قرار می‌دهد. در مقابل دولت می‌گوید این اقدام جلوی قاچاق کالاهای ترک به ایران از جمله قاچاق فراوان پوشاک را می‌گیرد.

ولی‌الله افخمی‌راد در گفت‌و‌گو با ایسنا اظهار کرد: یکی از مزایای اصلی تجارت ترجیحی ایران و ترکیه فراهم کردن امکان مذاکره، اخذ امتیاز درباره رفع موانع غیرتعرفه‌ای و برخی عوارض و محدودیت‌ها برای کالاهای صنعتی صادراتی از جمله محصولات پوشاک و نساجی است.

وی با بیان این‌که تعرفه‌ کالاهای صنعتی ترکیه بسیار پایین است، گفت: به عنوان مثال ترکیه برای واردات فرش 8 درصد تعرفه محاسبه می‌کند، به همین دلیل در مذاکرات تجارت ترجیحی، گرفتن تخفیف از این بخش قابل طرح و بحث نبود.

رئیس سازمان توسعه تجارت تصریح کرد: تعرفه کالاهایی که از ایران به ترکیه صادر می‌شود بسیار کم است و رقمی نیست که بخواهند سالانه تخفیف اعمال کنند.

وی با بیان این‌که متوسط نرخ تعرفه اعمال شده کشور ترکیه برای ورود کالاها حدود 10 درصد است، یادآور شد: تعرفه در نظر گرفته شده در ترکیه برای محصولات کشاورزی 42.4 درصد و برای محصولات غیرکشاورزی 5.5 درصد است و اگر کالاها در کشور ما با این میزان تعرفه بالا امکان رقابت ندارد باید ریشه‌یابی کنیم و ببینیم دلیل آن چیست و چه مشکلی باعث به وجود آمدن این معضل شده است؛ از این‌رو نباید از این موافقت‌نامه انتقاد غیرکارشناسی کرد.

امکان افزایش صادرات غیرنفتی ایران به ترکیه

در همین حال، مدیرعامل مرکز آموزش بازرگانی وزارت صنعت، معدن و تجارت گفت: تراز تجاری ایران با ترکیه هم‌اکنون به نفع ایران مثبت است و این مثبت بودن مدیون صادرات گاز، نفت و مشتقات آن است.

به گزارش ایرنا، عباس خالقی‌تبار با بیان این‌که ایران در تامین گاز ترکیه مقام دوم را بعد از روسیه دارد، افزود: صادرات ایران به ترکیه 11.5 میلیارد دلار بوده که از این میزان، حجم صادرات غیرنفتی کمتر از دو میلیارد است و به نظر می‌رسد با توجه به صادرات 3.5 میلیارد دلاری ترکیه به ایران، می‌توان صادرات غیرنفتی کشورمان به ترکیه را با تمهیداتی حداقل به اندازه واردات از ترکیه رساند.

وی اظهار کرد: ابتکاراتی چون بهره‌برداری هوشمندانه از موافقت‌نامه دو جانبه تجارت ترجیحی، موافقت‌نامه همکاری‌های گمرکی، مشارکت در نظام همکاری‌های چندجانبه منطقه‌ای، تاسیس شهرک‌های صنعتی و بنگاه‌های تولیدی مشترک و بهره‌برداری از موقعیت سوق‌الجیشی ایران و ترکیه در تامین کالا و خدمات مورد نیاز دیگر کشورها می‌تواند زمینه‌ساز افزایش تراز تجاری باشد.