حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
از سوزنهای استخوانی تا متههای برقی
بعضیهایشان واقعا زیباست، خیلی ساده و شیک یا پرنقش و نگار و پیچیده. آنقدر جذاب که وسوسهات میکند برای یک بار هم که شده یکی از آن طرحها یا نوشتهها را روی قسمتی از بدنت خالکوبی کنی تا حداقل خودت از کاری که کردهای احساس خوبی پیدا کنی.
پس فرصت را از دست نمیدهی و تا به خودت میآیی توی یکی از سالنهای زیبایی معروف نشستهای و منتظری نمونه کار خانم آرایشگری را ببینی که یکی از دهها هنری که از انگشتش میریزد، انجام خالکوبی روی پوست است، اما با تماشای خونی که حین خالکوبی از پوست سرازیر میشود و دردی که مشتری زیر دست خانم تاتوکار میکشد، در تصمیمگیری مردد میشوی چون خوب میدانی اگر قرار است تن به خالکوبی بدهی باید خودت را برای یک دردکشیدن درست و حسابی آماده کنی.
هرچند حالا به مدد انواع دستگاهها و فناوریهای روز از مشقت خالکوبی کاسته شده، اما قدیمیهای این کار خوب میدانند که خالکوبی در گذشتههای نهچندان دور بمراتب سختتر، غیربهداشتی و دردناکتر از امروز بوده است با این حال هنوز هم خیلی از آنهایی که خالکوبی میکنند این کار را تجربهای بسیار دردناک توصیف میکنند و به هیچ قیمتی حاضر نیستند دوباره تکرارش کنند. آن قدیمها خالکوبی به شیوهای غیربهداشتی و زجرآور انجام میشد به این صورت که فردی که خالکوبی را انجام میداد ابتدا نقش یا نوشته مورد نظر را با سوزنی از جنس فولاد، صدف یا استخوانی که خوب صیقلی و تیز شده بود روی پوست حک میکرد تا اندکی خون بیاید و سپس جوهر خالکوبی را روی آن قسمت از پوست میریخت و به وسیله ضربات مکرر سوزن معمولی به روی پوست، جوهر به درون پوست منتقل میشد تا بتدریج جذب شود و به این ترتیب نقوش یا نوشتههای مورد نظر روی هر نقطه از بدن شکل میگرفت.
آن زمان از مادههای رنگی متنوعی مانند سرمه، دوده چراغ، آب گیاهان سبز رنگ یا هر رنگ طبیعی ماندگار دیگری که به صورت مایع یا جامد بود، به عنوان جوهر خالکوبی استفاده میشد، اما این شیوه خالکوبی به مرور زمان تغییر کرد چون هم غیربهداشتی بود و هم زیبایی حاصل از آن به تحمل آن همه درد نمیارزید.
در روشهای امروزی انجام خالکوبی تحت تاثیر فناوری و شیوهها و متدهای جدید روز دنیا راحتتر و کمدردسرتر شده است. دیگر نه لازم است فردی که این کار را انجام میدهد زیاد برای انجام این کار وقت و انرژی بگذارد و نه فردی که قرار است روی بدنش خالکوبی انجام دهد درد فراوانی را تحمل کند و تبعات غیربهداشتی بودن آن نیز نسبت به آن قدیمها کمتر شده است. هرچند که در شیوه جدید هم خطر ابتلا به بیماریهای پوستی و عفونی مانند ایدز و هپاتیت اجتنابناپذیر است. خالکوبیهای امروزی در سالنهای زیبایی به وسیله دستگاههای خاصی که به یک سوزن یک بار مصرف مجهز است، انجام میشود به این صورت که ابتدا ناحیه مورد نظر از پوست را به وسیله اسپری لیدوکائین بیحس میکنند سپس یک سوزن به سر یک ابزار دستی که با برق کار میکند، متصل میشود و با روشن کردن دستگاه، سوزن پشتسرهم و با سرعت روی پوست ضربه میزند و با سرعت زیاد پوست را سوراخ کرده رنگ را داخل پوست تزریق میکند، تقریبا مثل کاری که سوزن چرخ خیاطی انجام میدهد و با هنرنمایی دست تاتوکننده، نقوش و نوشتهها روی پوست شکل میگیرد.
برای انجام خالکوبیها از مواد خاصی به عنوان جوهر استفاده میشود که میتواند سیاه یا رنگی باشد. معروفترین این جوهرها شامل جوهر سیاه (کربن)، جوهر قرمز (آب برخی سبزیجات)، جوهر آبی روشن (آلومینات کوبالت)، جوهر سبز (اکسید کرم)، جوهر زرد (سولفید کادمیوم) و جوهر قهوهای (اکسید آهن) است.
خالکوبی بسته به این که چه طرح و نقشی روی کدام نقطه از بدن و با چه ابعادی شکل بگیرد ممکن است از چند دقیقه تا چند ساعت زمان ببرد.
البته در شیوه امروزی خالکوبی هم به اندازه خودش خونریزی و درد دارد و حتی محل آن ممکن است متورم و پوست پوست شده و در 24 ساعت اول خونریزی مختصری هم داشته باشد، اما در کل خیلی از افرادی که خالکوبی انجام دادهاند در این موضوع با یکدیگر هم عقیدهاند که این کار یک تجربه دردناک برایشان بوده است.
گفت و گو
